Adottare Demija
Femmina · Giovane · 2 anni
Il gattino grigio è al rifugio da quando aveva due settimane, quando è arrivata da noi con sua madre e sue sorelle, fratelli. Tutti gli altri sono ora in casa loro, solo Demija rimane e probabilmente trascorrerà tutta la sua vita qui... Il gattino ha incontinenza urinaria - probabilmente una anomalia congenita, che al momento non può essere prevenuta. Quando aveva un mese, hanno fatto un'ecografia - "non vediamo nulla, lasciala crescere", ha detto il medico, e quando aveva sei mesi - "ancora non sono visibili anomalie negli organi". Hanno sterilizzato il gattino - niente è cambiato. Demija va correttamente nella lettiera per ogni sua esigenza, purtroppo però si verificano ancora occasionalmente macchie di urina furtive... L'unica possibilità per il gattino di vivere fuori dalle mura del rifugio è in una casa in campagna, ma non semplicemente come cacciatrice di topi in un capanno in rovina. Demija desidera attenzione umana e se ha la possibilità di stare vicino a un padrone, deve essere garantito, ma la maggior parte del tempo potrebbe trascorrerlo all'esterno, incluso restare, ad esempio, in un fabbricato moderno, dove alcune macchie di urina al giorno non sarebbero un problema, ma in inverno sarebbe caldo e accogliente. E i proprietari dovrebbero essere tipo che si prende cura del gattino, lo porta dal veterinario quando necessario, lo vizi e lo coccola. Demija è comunicativa, affettuosa e anche autosufficiente, non permetterà di essere maltrattata e se ha un'opinione diversa rispetto a qualcosa rispetto a una persona, deve essere rispettata, mordendo facilmente la mano o colpendo con la zampa. In sintesi, una personalità amabile.
Leggi originale (lv)
Pelēcīgā jaukule patversmē dzīvo kopš divu nedēļu vecuma, kad pie mums nonāca kopā ar mammu un māsām, brāļiem. Visi pārējie jau katrs savās mājās, vien Demija iepalikusi un, iespējams, savu mūžu mūsmājās arī vadīs… Kaķenītei ir urīna nesaturēšana – visticamāk, iedzimta pataloģija, ko novērst pagaidām nav iespējams. Uz ultrasonogrāfiju mince devās gan mēnesi veca – “neko neredzam, lai paaugas”, skanēja dakteru teiktais, gan 6 mēnešus veca – “joprojām nekādu anomāliju orgānos neredzam”. Sterilizēja kaķenīti – nekas nemainās. Demija kārtīgi iet uz kastīti visas darīšanas kārtot, diemžēl, nodevīgās čuru piles tik un tā mēdz krist… Vienīgā iespēja mincei dzīvi vadīt ārpus patversmes sienām ir kādā lauku mājā, taču ne kā tikai peļu ķērājai pussabrukušā šķūnī. Demija alkst cilvēku uzmanības un iespējai būt saimnieku tuvumā viņai ir jānodrošina, taču diennakts lielāko laika daļu viņa varētu vadīt ārā, tostarp uzturoties, piemēram, kādā mūsdienīgā palīgtelpā, kurai nekaitētu dažas urīna piles ik dienu, bet ziemā tur būtu silti un omulīgi. Un saimniekiem jābūt tādiem, kas par minci rūpēsies, vajadzības gadījumā pie daktera vedīs, lolos un lutinās. Demija ir komunikabla, mīļa un vienlaikus arī pašpietiekama, sev pāri darīt neļaus un, ja viņai par kaut ko būs citāds viedoklis, nekā cilvēkam, likts to respektēt, viegli iekožot rokā vai pavicinoties ar ķepu. Vārdu sakot- mīļums ar raksturiņu.
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati 2 mesi fa
