Bruno is bij ons afgestaan omdat het niet langer ging in het gezin waar hij zat. Dit tot groot verdriet van zijn vorige eigenaren. Het lag niet aan Bruno, maar soms is een situatie niet geschikt, hoe graag je het ook anders zou willen. ` Het beste was dan ook om op zoek te gaan naar een betere situatie voor Bruno en dat is ook precies wat wij sindsdien doen. Bruno trekt gelijk de aandacht, met zijn ruige haarcoupe, zijn grote, lange lijf, grappige kop en korte scheve poten. Wellicht ziet u het niet op de foto, maar Bruno weegt 23 kilo en is dus niet heel klein! Hij houdt van lekker wandelen. Ook geniet Bruno zichtbaar van het rennen op het veld, het spelen met het speelgoed en het doen van verschillende denkspelletjes. Wees wel gewaarschuwd… als wij zelf gaan rennen op het veld, is Bruno altijd bereid om direct mee te doen in het actiespel, met een meer dan eens een blauwe plek als gevolg. Maar als er als alternatief speelgoed is, kiest hij netjes daarvoor. Maar naast de actie kan hij er zeker net zo van genieten om op een dekbedje tegen je aan te gaan zitten en geaaid en geknuffeld te worden. Ondanks, of misschien juist wel dankzij, zijn niet aflatende enthousiasme is Bruno het wel een beetje zat om het grootste gedeelte van de dag alleen opgesloten te zitten in een kennel. Hij wil dolgraag weer onderdeel uit gaan maken van een eigen familie. Net als wij kan hij niet geloven dat het alweer ruim twee jaar geleden is dat hij de beste vriend was van een “eigen” eigenaar. Op andere honden reageert Bruno wisselend. Volgens zijn vorige eigenaren speelde hij soms met honden die hij kende, maar hielden ze hem ook vaak uit de buurt omdat ze bang waren dat Bruno “teveel” zou zijn voor andere honden. De keren dat wij hem in het begin voorstelde aan een andere hond viel hij wel uit. We zijn met dit gedrag aan de slag gegaan en het is al een heel stuk verbeterd. We zijn met Bruno gaan wandelen met andere hele sociale hondjes en dit gaat goed. Fietsers vindt Bruno ook erg