Adopter Zabierać czy nie zabierać
Krydsede raser · Ukendt
Det store problem for mange er at have den rigtige reaktion, når man møder et dyr, der har brug for hjælp. Der findes mange modstridende oplysninger på internettet - nogle skriger "aldrig tage dyret", andre siger "tag alle". Det er ikke svært at være usikker på, hvad man skal gøre, for at virkelig hjælpe dyret. I denne artikel vil vi fortælle dig, hvornår det absolut er nødvendigt at give hjælp, og hvornår det er bird-napping, altså at stjæle en fugl fra dens naturlige miljø. For nylig blev Agnieszka, frivillig ved Stiftelsen Sorte Kattes Høne, bevidst om disse dilemmaer på egen hals. Mens hun gik på gaden hørte hun en skrigende lyd og så en underlig fugl, der sad under en bil. Hun tog den og spurgte sig selv, hvad hun skulle gøre. Endelig satte hun den på en gren i et træ, hvor fuglen var beskyttet mod regnen. Hun stod lidt og observerede fuglen fra en sikker afstand. Fuglen råbte højt til sine forældre. Snart kom forældrene tilbage til den. Denne historie endte godt. Desværre sker det ikke altid. Nogle fuglearter, hvis unger er så store, at de kan begynde at lære at være selvstændige, "udsender" deres unger ud af boen. En ung fugl, der lærer at være selvstændig under værtenes varetægt, kaldes en underlig. De fleste af os ser sådan en lille fugl og vil gerne hjælpe den og tage den, uden at vide, at man måske gør skade: ingen af os kan erstatte fuglens forælder, vi lærer ikke sådan en underlig at finde mad eller undgå farer. Tværtimod fastholder vi i dyret ideen om, at maten kommer af sig selv, og at mennesket er ven, men desværre er netop mennesket det største trusler. At tage dyret bort bør være sidste udvej. Så hvordan reagerer man, så man ikke gør skade? Alt afhænger af situationen. Toggle Hvad skal man gøre, hvis man møder en ung fugl? Når skal man tage en underlig? Hvordan skal man adlyde, hvis man har besluttet at tage fuglen? Er der noget mere, man ...
Læs original (en)
Dużym problemem dla wielu osób jest właściwa reakcja w sytuacji, gdy spotkają zwierzę potrzebujące pomocy. W Internecie pojawia się wiele sprzecznych informacji, jedne krzyczące „nie zabierać zwierząt nigdy przenigdy”, inne mówiące – „zabierać wszystkie”. Nie trudno w takiej sytuacji dwugłosu nie wiedzieć co zrobić, by rzeczywiście pomóc zwierzęciu. W tym wpisie opiszemy Ci, kiedy koniecznie trzeba udzielić pomocy, a kiedy jest to bird-napping czyli uprowadzenie ptaka z jego środowiska naturalnego. Ostatnio Agnieszka, wolontariuszka Fundacji Czarna Owca Pana Kota na własnej skórze przekonała o tych dylematach. Idąc ulicą usłyszała popiskiwanie, a następnie zauważyła podlota sikorki siedzącego pod samochodem. Zabrała go i zastanawiała się co zrobić. W końcu odłożyła go na gałąź drzewa, gdzie ptak był chroniony przed deszczem. Chwilę postała i poobserwowała z pewnej odległości ptaka. Ptak nawoływał głośno rodziców. Niebawem przylecieli do niego rodzice. Ta historia dobrze się skończyła. Niestety nie zawsze tak jest. Część gatunków ptaków, których młode są już na tyle duże, że mogą zacząć się uczyć samodzielności, „wystawia” swoje potomstwo z gniazda. Taki młody ptak, który pod opieką rodziców uczy się samodzielności nazywa się podlotem. Większość z nas widząc takiego malucha chce mu pomóc i zabrać go, nie zdając sobie sprawy, że może wyrządzić podlotowi krzywdę: nikt z nas nie jest w stanie zastąpić ptasiego rodzica, nie nauczymy takiego podlota samodzielnego poszukiwania pokarmu, ani unikania zagrożeń. Przeciwnie utrwalimy w zwierzęciu przekonanie że jedzenie podaje się samo a człowiek jest przyjacielem, niestety to właśnie człowiek jest największym zagrożeniem. Zabranie zwierzęcia powinno być ostatecznością. Zatem jak reagować aby nie zaszkodzić? Wszystko zależy od sytuacji. Toggle Co zatem zrobić, gdy spotkasz młodego ptaka? Kiedy podjąć decyzję o zabraniu podlota? Jak się zachować, gdy podejmiesz już decyzję o zabraniu ptaka? Czy jest jeszcze coś, co m
Listet for 2 måneder siden
