Adoptoi Maniusia

Rasvahybridi · Nainen

Käännös tulossa.

Cześć! Jestem małą koteczką, która na świat przyszła prawdopodobnie w połowie sierpnia 2026 roku. Do schroniska trafiłam 2 października 2026 roku z ul. Mańdy w Zabrzu. Podobno wcześniej mieszkałam tam razem z mamą i rodzeństwem, ale niestety nie wiadomo, co się z nimi stało. Zostałam zupełnie sama, przerażona i straszliwie głodna. Głośno miauczałam, próbując zwrócić na siebie uwagę i błagając o pomoc. Na szczęście ktoś usłyszał moje wołanie i tak znalazłam się pod opieką Psitula. Muszę przyznać, że początki naszej znajomości nie należały do najłatwiejszych! Byłam małą, waleczną dziewczynką, która za wszelką cenę próbowała pokazać, że potrafi się obronić. Człowiek budził we mnie ogromny strach, dlatego wolałam trzymać go na dystans. Na szczęście z każdym kolejnym dniem nabieram odwagi, a mój bojowy charakterek powoli ustępuje miejsca ciekawości. Nadal nie jestem wielką miłośniczką ludzkich czułości, ale robię postępy i potrzebuję po prostu trochę więcej czasu.Za to inne kotki? Oooo, to zupełnie inna historia! Uwielbiam ich towarzystwo i właśnie przy nich czuję się najbezpieczniej. Obecnie mieszkam z Dimim, z którym świetnie się dogaduję. Dlatego marzy mi się domek, do którego mogłabym przeprowadzić się razem z jednym z moich kocich przyjaciół ze schroniska. Obecność drugiego kotka z pewnością pomoże mi nabierać odwagi i odnaleźć się w nowym otoczeniu.Jestem jeszcze malutka, uwielbiam kocie towarzystwo i mam przed sobą całe życie. Potrzebuję cierpliwego opiekuna, który zrozumie, że nie każdy kotek od razu wskakuje na kolana, a na zaufanie czasem trzeba sobie troszeczkę zapracować.Pięknie korzystam z kuwety, zostałam już zaszczepiona, odrobaczona i zaczipowana. W przyszłości należy zgłosić się ze mną do naszego schroniska na bezpłatny zabieg sterylizacji.Może właśnie Ty podarujesz mi domek, w którym u boku kociego przyjaciela nauczę się, że człowiek też może być kimś naprawdę wyjątkowym?

Listattu viime viikolla