Adoptuj Agripina

Mieszaniec · Nieznane · Szczęszyk · 9 miesiące

Agripina przybyła do nas w przerażającym stanie. Nazwaliśmy ją Agripiną, myśląc o „La Vulturi”, ponieważ jest walką i symbolem wytrzymałości. Agripina została znaleziona w tym przerażającym stanie w wiosce w powiecie Prahova. Nie mogliśmy pozostać obojętni, gdy proszono nas o pomoc. Nie znamy dokładnie tego, co się z nią stało, ale wiemy, że mamy psa pokazującego dwa oblicza tej samej monety – monetę traumatyczną. Jedno oblicze to prawie stały strach (szczególnie przed ludźmi), drugie to agresja. Wszystko, co się Agripinie przytrafiło, było jasne: jedna lub więcej osób ją skrzywdziło. A by coś dobra się stało, potrzebowała naszej cierpliwości i serdeczności. Robert, zwłaszcza – nasz szkoleniowiec psów, który odwiedza psy trzy razy w tygodniu – był gotowy pomóc jej. Podobnie Anca, nasza weterynarz, była gotowa ją uzdrowić i przekształcić Agripinę w prawdziwą księżniczkę. Agripina cierpiała na ogólne postacie choroby pasożytniczej, charakteryzowanej przez rozległe uszkodzenia praktycznie na całym jej ciele, komiczny, grudki sępkowe, pączki, łupież, alopecję, obrzęk i ból w łapach. Leczenie miało być długoterminowe i składało się z leków przeciwświądowych, antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych, immunoterapii, suplementów witaminowych dla skóry i sierści, roztworów i szamponów oraz diety hypoalergicznej. Leczenie medyczne i okres desensybilizacji Na początku nie mogliśmy nawet zbliżyć się do niej. Nawet karmienie jej było przygrodą. Zaczęliśmy używać drewnianej „małej dłoni”, by jej jeść. Po długim czasie udało nam się ją dotknąć, ale nadal miała ekstremalną wrażliwość na dotyk. Zaczęliśmy drogę do wyleczenia z pierwszego etapu – łatwiejszego – leczenia medycznego jej zdrowia. Kto wie, jakie traumy ta mała pieska przeżyła, które sprawiły, że była taka straszliwa, ale zrobiliśmy wszystko, co tylko możliwe, by udowodnić, że jesteśmy dobrzy ludzie. Nie poddaliśmy się i stopniowo zdołaliśmy. Drugi etap, desensybilizacja, był długi i trudny. Przechodziła z opieki weterynarza do trenera schroniska, Roberta. Tak robimy w programie desensybilizacji dla zagwałtownionych psów Mesagerii Speranței (Komunikatorów nadziei): pracujemy z bardzo traumatyzowanymi psami za pomocą nowoczesnych, nieszkodliwych metod, i w końcu, niezwłocznie, osiągają spektakularny postęp. Byliśmy pewni, że nasze wysiłki zostaną nagrodzone i już marzyliśmy o dniu, kiedy Agripina będzie wolno biegać po schronisku (aż do tej pory nie opuszczała kliniki), albo, dlaczego nie, szczęśliwie opuszczące swoje domowe miejsce na zawsze. Po pewnym czasie postęp Agripiny został oczywisty i spektakularny. Stopniowo zdołaliśmy podejść do ważnych kroków w jej odzyskaniu emocjonalnym. Niesamowity postęp w 9 miesięcy Od psa, który potrzebował jedzenia zostawianego metry od niej, a ona ciągle warczała, doszła do punktu, w którym mogła się uspokoić wystarczająco, by pozwolić nam głaskać jej głowę. Dotykaliśmy Agripinę palcami. Głaskaliśmy sierść, której długo nie dotykano. Nie możesz wyobrazić sobie, jak bardzo byliśmy szczęśliwi i dumni z niej! Następnie Robert podjął pierwsze kroki z nią poza schronisko i na smyczy, co było niesamowite dla nas. Nadal była bardzo strasząca, często szukając ochrony wśród krzaków czy ogrodzeń. Ale nauczyła się się relaksować z Robertem i Alexandrą. I choć nadal bała się obcych, miała już kilku przyjaciół w schronisku, którzy pozwoliła im głaskać ją – w rzadkich, generoznych momentach, nawet na brzuchu. Po dziewięciu trudnych miesiącach w schronisku Agripina poszła daleko. Wydało się symboliczne – tak jak u człowieka poród trwa dziewięć miesięcy, tak samo Agripina odrodziła się. Tak, to metafora, ale naprawdę czujemy to inaczej: dzięki naszym wspólnym wysiłkom pomogliśmy przywołać nowego psa na świat. Pies, którego nie mogliśmy nawet zbliżyć, który karmiliśmy z daleka za pomocą drewnianej ręki, przeszła najbardziej spektakularną transformację. Agripina jest gotowa „pójść do domu” Agripina zrobiła kolejny wielki krok: poszła spacer w Parku Tineretului! Było to jej pierwsze doświadczenie poza schroniskiem, a jej reakcja poruszyła nas głęboko: ciekawa, pewna siebie, szczęśliwa, odkrywając świat poza ogrodzeniami, które chroniły ją tak długo. Udało się. Po miesiącach cierpliwości, opieki i miłości Agripina całkowicie się zmieniła. Dziś Agripina to miękka, piękna, pewna siebie, delikatna pies – idealnie adoptowalna. Tak, tak jak mówiliśmy wcześniej, trzeci i ostatni krok w prawdziwym ratunku to właśnie to: znalezienie duszy ciepłej, miłej rodziny, gdzie czuje się przyjmowany i kochany. I teraz, nawet ten ostatni krok szybko się realizuje. Ostatnie kilka miesięcy, każdego weekendu Agripina odwiedzana była przez wspaniałą rodzinę, która chce jej dać nowe życie. Ta ciągłość, uwaga i bliskość dały jej konieczną dobrej pewności. Transformacja Agripiny to żywe dowód, że gdy dusza otrzymuje czas, cierpliwość i miłość, może ponownie rozkwitnąć. Agripina otrzymała nową szansę dzięki Twojej generałności. Twoje darowizny mogą pomóc nam uratować inne niewinne dusze. Dziękujemy za każdy wkład!

Zarejestrowane w zeszłym miesiącu