Adoptuj Brownie
Mieszaniec · Żynkie
Jestem wstydzliwy, ale bardzo miły. Uważam tylko za tych, których uznaję. Data urodzenia: 2012 Różne wielkości: duża Moja historia życia: Zostałem przywleczony do schroniska przez schronisko dla psów z Lagos wiele lat temu (2012). Byliśmy siedmioma psami, którzy chodzili po obszarze Boavista Golf i przerażali golferów, ponieważ byliśmy bardzo liczni i bardzo wielcy. Ludzie mówili, że jesteśmy agresywni, ale szukaliśmy jedynie jedzenia. Zawsze byliśmy bardzo wstydliwi i trzymano nas w grupie, zawsze razem, ponieważ nie lubiliśmy innych psów. Z czasem moje towarzysze umierały i teraz zostaliśmy trzech, ja, Maluka i Girlie. Mój charakter: Zawsze byłem bardzo wstydliwy i miałem duże lęk przed ludźmi. Zacząłem trochę ufać, gdy jeden z wolontariuszy zaczął spędzać więcej czasu ze mną i moimi siostrami i teraz mogą nawet zabierać nas z naszego schroniska i prowadzić do terenu rekreacyjnego, coś, co było niemożliwe wcześniej. Mówią, że jestem bardzo inteligentny i to prawda. Jestem spokojny i nie powoduję konfliktów z nikim, preferuję się odległość. Nie wiem, czy kiedykolwiek znajdę rodzinę. Myślę, że chciałbym, ale potrzebowałbym przestrzeni zewnętrznej, a rodzina musiała by być cierpliwa ze mną, by zdobyć moją zaufanie i ja zacząłbym ich lubić. Postępuję bardzo dobrze, więc myślę, że byłbym dobrym psem.
Czytaj oryginał (pt)
Sou tímida mas muito, muito afetuosa. Só dou confiança a quem eu confio. Data de nascimento: 2012 A minha história de vida: eu fui levada para o abrigo pelo Canil de Lagos há muitos anos atrás (2012). Éramos uma matilha de sete cães que andavam na zona do Golfe da Boavista e assustavamos os golfistas pois éramos muito e éramos muito grandes. As pessoas diziam que éramos agressivos, mas nós só andavamos à procura de comida. Sempre fomos muito tímidos e fomos mantidos em matilha, sempre juntos, pois não gostávamos dos outros cães. Com o tempo os meus companheiros foram morrendo e agora restamos três, eu, a Maluka e a Girlie. O meu temperamento: eu fui sempre muito tímida e sempre tive muito receio das pessoas. Só comecei a confiar um pouco quando uma das voluntárias começou a passar mais tempo comigo e com as minhas irmãs e agora até já conseguem tirar-nos do nosso canil e levar-nos a brincar na zona de recreio, coisa que, antes, era impossível. Dizem que sou muito inteligente e é verdade. Sou calma e não arranjo conflitos com ninguém, prefiro afastar-me. Não sei se algum dia vou encontrar uma família. Acho que gostava, mas tinha que ter um espaço exterior e a família tinha que ter paciência comigo, para ganhar a minha confiança e eu passar a gostar deles. Eu porto-me muito bem, por isso acho que iria ser um bom cão.
Zarejestrowane 4 miesiące temu
