Adoptuj Cobi
Doberman · Męskie · 2 lata
Jestem Cobi i trafiłem do schroniska dla zwierząt, ponieważ coś nieprzyjemnego się ze mną wydarzyło. Moja rodzina musiała mnie wysłać na dłuższy czas do innego schroniska dla zwierząt z powodu wypadku, aby mogła mnie opiekować się. Ale kiedy wróciłem do domu, nagle pojawiły się problemy, i niestety ugryzłem, gdy nosiłem czapkę. 🙁 Co się dzieje? Na pewno to rozwiążemy razem. Jestem bardzo niepewny i lęknącego; czas w innym schronisku sprawił, że trochę się boję – przecież byłem jeszcze bardzo młody tam, a to zostawia swoje ślady. Z moimi zaufanymi ludźmi jestem miękki, ciepły i właściwie wielkim łagodnym gigantem. Potrafię zrozumieć podstawowe polecenia i dobrze jadę samochodem. Nad chodzeniem na smyczy jeszcze musimy pracować; moje umiejętności chodzenia na smyczy są słabe. Nie lubię być sam – coś, co trzeba ćwiczyć cierpliwie. Życzę sobie ludzi, którzy mogą mi dać bezpieczeństwo, złapać mnie za rękę i pewnie prowadzić przez nowe sytuacje. Lubię przytulanie, ale nie lubię presji – więc należy się nauczyć czytać we mnie przed tym, by żądać od mnie za dużo. Idealnie byłoby osoby doświadczone w pielęgnowaniu psów, najlepiej w danej rasie, które znają lęk u psów. Czy pomogłeś mi wrócić do mojej życia psiego? Wtedy skontaktuj się ze mną z opiekunami zwierząt poprzez formularz poniżej lub przez telefon.
Czytaj oryginał (de)
Ich bin Cobi und kam ins Tierheim, weil sich bei mir leider was verändert hat. Meine Familie musste mich wegen eines Unfalls für längere Zeit in ein anderes Tierheim in Pension geben, damit man sich um mich kümmert. Doch zurück zu Hause gab es dann auf einmal Probleme und ich habe beim Maulkorb aufziehen leider gebissen. 🙁 Was ist da nur los? Ganz bestimmt kriegen wir das gemeinsam wieder hin. Ich bin recht ängstlich und unsicher, die Zeit in dem anderen Tierheim hat mir irgendwie Angst gemacht – ich war da ja auch noch sehr jung das hinterlässt natürlich Spuren. Mit meinen Bezugspersonen bin ich verschmust, liebevoll und eigentlich generell ein sanfter Riese. Ich kann die Grundkommandos und gut im Auto mitfahren. Daran müssen wir noch arbeiten meine Leinenführigkeit lässt momenten noch zu wünschen übrig. Auch allein bleiben mag ich gar nicht – das müssen wir geduldig üben. Ich wünsche mir Menschen, die mir Sicherheit geben, mich an die Hand nehmen und souverän durch neue Situationen führen. Ich kuschle gern, will aber nicht bedrängt werden – man sollte mich daher gut lesen lernen bevor man zu viel von mir verlangt. Am besten wären hundeerfahrene, im Idealfall rasseerfahrene Menschen, die sich mit Unsicherheit beim Hund auskennen. Hilfst du mir wieder zurück in mein Hundeleben? Dann melde dich doch einfach mal über das untenstehende Anfrageformular oder direkt per Telefon bei meinen Tierpfleger:innen unter .
Zarejestrowane 3 miesiące temu
