Adoptuj FELIX
Mieszaniec · Męskie · Seniory · 10 lata
FELIX (SKA) – SENIOR – pies samiec – kastracja wykonana, urodzony w 2015 roku, wysokość w kłębie ok. 50 cm, w schronisku od września 2015 roku – Przyjazny dla innych psów i suczek – Niepewnie chodzi na smyczy, potrzebuje regularnego treningu. – Robi małe, niepewne kroki, nie ciągnie smyczy, nie gryzie. Są miejsca, gdzie brakuje Boga. Miejsce przerażenia – tak nazwaliśmy piekło, w które weszliśmy tego dnia. Dorosłe psy i dziesiątki szczeniąt, wyniszczone, zapomniane, czekające na koniec. Niektóre nie wytrzymały – zniknęły cicho, bez postrzeżenia przez świat. A ci, którzy przeżyli? Najpierw parwowirus, potem choroba Rubartha. Małe, drżące ciała szczeniąt walczyły o przetrwanie. Niektóre umarły w naszych ramionach. Trafiły do schroniska, bo każda minuta mogła decydować o życiu czy śmierci. Przez dwa tygodnie weterynarz przychodził trzy razy dziennie, podawał infuzje, leki, walczył o każdą duszę. Felix był jednym z tych szczeniąt. Przeżył. Większość jego rodzeństwa znalazło domy. On został. Wtedy miał 3 miesiące. Dziś ma 10 lat. Dawniej – dziki, przestraszony, skulony w baraku, jakby chciał zniknąć. Z biegiem lat nauczył się, że ludzie mogą być dobrzy, że dotyk nie zawsze oznacza ból. Dziś wychodzi, patrzy, szuka kontaktu. Ale świat wciąż go przeraża. Felix nie ma domu. Nie wie, jak to jest leżeć na ciepłej podłodze, spokojnie spać na kanapie, mieć osobę, która jest tylko dla niego. Na smyczy robi niepewne kroki. Jest nieoszlifowanym diamentem. Schronisko nie ma czasu, by codziennie pracować z nim. Ale on tak bardzo potrzebuje tej szansy. Dom – taki, który nie oczekuje cudów od niego w pierwszym dniu. Dom – by mógł dostosować się do nowego świata we własnym tempie. Dom – Felix nie jest psem dla kogoś, kto nigdy nie miał psa. Potrzebuje osoby rozumiejącej traumy, która pracuje metodami pozytywnymi, która nigdy nie podnosi ręki ani głosu wobec niego. To pies wrażliwy – łatwo się urazi. Dom – ktoś, kto wie, że psy z przeszłością potrzebują czasu, cierpliwości i miłości. Tak długo czekał. Tak często widział, jak inne psy znajdowały domy. Jak jego przyjaciele ze schroniska znikały – a on zostawał. Tak często liczyliśmy, że ktoś go zauważy. Nie udało się. To nasza porażka. Ale Felix wciąż tu jest. Wciąż czeka. Nie pozwólmy mu w swoim życiu poznać tylko schroniska. Może gdzieś jest osoba, która w końcu powie: „Felix, idziemy do domu.” (TH Skaryszew 02/2025)
Czytaj oryginał (de)
FELIX (SKA) – SENIOR – Rüde – kastriert, geb. 2015, Schulterhöhe ca. 50 cm, im Tierheim seit 09/2015 - Verträglich mit anderen Hunden und Hündinnen - Läuft unsicher an der Leine, braucht regelmäßiges Training. - Macht kleine, unsichere Schritte, zieht nicht an der Leine, beißt nicht. Es gibt Orte, an denen Gott fehlt. Ein Ort des Grauens – so nannten wir die Hölle, in die wir an diesem Tag eintraten. Erwachsene Hunde und Dutzende Welpen, abgemagert, vergessen, wartend auf das Ende. Einige schafften es nicht mehr – sie verschwanden still, unbemerkt von der Welt. Und die, die überlebten? Zuerst Parvovirose, dann die Rubarth-Krankheit. Die kleinen, zitternden Körper der Welpen kämpften ums Überleben. Einige starben in unseren Armen. Sie zogen ins Tierheim, denn jede Minute konnte über Leben oder Tod entscheiden. Zwei Wochen lang kam der Tierarzt dreimal täglich, gab Infusionen, Medikamente, kämpfte um jede Seele. Felix war einer dieser Welpen. Er überlebte. Die meisten seiner Geschwister fanden ein Zuhause. Er blieb. Er war damals 3 Monate alt. Heute ist er 10 Jahre alt. Früher – wild, verängstigt, zusammengekauert in der Hütte, als wollte er verschwinden. Über die Jahre lernte er, dass Menschen gut sein können, dass Berührung nicht immer Schmerz bedeutet. Heute kommt er heraus, schaut, sucht Kontakt. Doch die Welt macht ihm immer noch Angst. Felix kennt kein Zuhause. Er weiß nicht, wie es ist, auf einem warmen Boden zu liegen, ruhig auf einem Sofa zu schlafen, einen Menschen zu haben, der nur für ihn da ist. Er setzt unsichere Schritte an der Leine. Er ist ein ungeschliffener Diamant. Im Tierheim fehlt die Zeit, um täglich mit ihm zu arbeiten. Aber er braucht diese Chance so sehr. Ein Zuhause – eines, das am ersten Tag keine Wunder von ihm erwartet. Ein Zuhause – damit er sich an die neue Welt in seinem eigenen Tempo gewöhnen kann. Ein Zuhause – Felix ist kein Hund für jemanden, der noch nie einen Hund hatte. Er braucht einen Menschen, der Trauma versteht, der mit positiven Methoden arbeitet, der nie Hand oder Stimme gegen ihn erhebt. Er ist ein sensibler Hund – leicht zu verletzen. Ein Zuhause – jemand, der weiß, dass Hunde mit Vergangenheit Zeit, Geduld und Liebe brauchen So lange hat er gewartet. So oft hat er gesehen, wie andere Hunde ein Zuhause fanden. Wie seine Tierheim-Freunde verschwanden – und er blieb zurück. So oft haben wir gehofft, dass ihn jemand bemerkt. Wir haben es nicht geschafft. Das ist unser Versagen. Aber Felix ist noch hier. Er wartet immer noch. Lassen wir nicht zu, dass er in seinem Leben nur das Tierheim kennt. Vielleicht gibt es irgendwo einen Menschen, der endlich sagt: „Felix, wir fahren nach Hause.“? (TH Skaryszew 02/2025)
Zarejestrowane 3 miesiące temu
