Adoptuj Jessie
Belgian Malinois · Żynkie · Dorosły · 8 lata
Trenerzy psów, którzy kierują moim opiekunem w pracy z nami, opisują mnie następująco: Jessie to samica Malinowa z typowym "pieprzem w tyłach". Co brzmi pozytywnie i jest wspaniałe dla Malinowa, niestety może stać się przekleństwem dla Jessi w połączeniu z jej przeszłością: Jessie wykształciła silny zaburzenie kompulsywne, które objawia się, gdy jest frustrowana lub nie wie co robić. To zaburzenie kompulsywne przejawia się obracaniem się, tigrowaniem w klatce oraz próbą ugryzienia nóg ludzi. Staje się bardzo agresywna i mogła by zadziałać znaczne szkody. Dlatego nosi pasek. Alternatywnie, jej agresja odwraca się ku sobie, więc próbuje ugryźć swój ogon. Z tego zachowania bardzo trudno jej uwolnić się. Tylko spokój i ograniczone bodźce dają jej ulgę. Z drugiej strony Jessie jest niezwykle serdeczna i pokazuje rzeczywisty potrzebę nadgonienia utraconego czasu. Niestety, podczas potrzebnego wyciągnięcia może też się zdarzyć, że stanie się za dużo dla niej i wróci do swojego zaburzenia kompulsywnego. Nasz opiekun obecnie pracuje z Jessi, pod naszym kierunkiem, na poziomie terapii behawioralnej, używając jedynie pozytywnego wzmocnienia. Dzięki temu, stres Jessi w kontakcie z ludźmi już znacznie zmniejszył się, a ona zaczyna odkrywać inne strategie rozwiązania problemu. Jessie odkrywa, że poprzez refleksję można osiągnąć sukces i uciec z frustracji i stresu. W trakcie tej drogi uczy się także, że ludzie mogą być naprawdę zabawni i że współpraca z nimi może być obiecująca. Uczy się granic w bardzo małych, mikroskopijnych krokach. Nasz opiekun pomaga jej z nieskończonego cierpliwością w wielu sesjach treningowych dziennie. Oczywiście, Jessie nadal potrzebuje dużo czasu i dużo terapii behawioralnej. Idealny dom dla Jessi to osoby, które oprócz ogromnego zapasu cierpliwości, również przynoszą zamknięty ogród w spokojnym miejscu na wsi, gdzie Jessie będzie miała wystarczająco dużo możliwości na zrelaksowanie się z ograniczonymi bodźcami i spokojne poruszanie się. Po raz pierwszy kennel z dostępem do zamkniętego zewnętrznego obszaru byłby formą zakwaterowania, jakiego Jessie zna i dlatego daje jej konieczną pewność, aby poznać swoich ludzi i nową sytuację. W dalszym szkoleniu powinna oczywiście stopniowo i jak najbardziej włączyć się. Nowa rodzina Jessi nie powinna mieć żadnych oczekiwań od niej, ale musi na pewno nadal pracować z nią. Duża wrażliwość i empatia, wraz z wytrwałością i bezgranicy realizmu, to cechy, które Jessie potrzebuje w swojej rodzinie. Gry z piłką, gry na łowy, czy inne aktywności specyficzne dla rasy nie są obecnie kierunkowe dla rozwoju Jessi. Może w dłuższej perspektywie znajdzie śladowanie lub różnicowanie zapachów, ponieważ używa swego nosa z wielkim entuzjazmem. Czy mantrailing byłby dla niej odpowiedni, tylko czas pokaże – prawdopodobnie byłaby zbyt pobudzona tam. Jessie to faktycznie młoda Malinowa – dlatego potrzebuje ruchu! Jest to bardzo trudne w schronisku dla zwierząt, ponieważ potrzebuje dużo spokoju z jednej strony i desperacko potrzebuje więcej ruchu z drugiej. Jednak ten spokój powinien być równy i z ograniczonymi bodźcami (przynajmniej na razie). Dlatego rowery, łyżwy czy bieg są wylączone. Staje się coraz bardziej jasne, że lepiej radzi sobie z długim liną na zewnątrz, gdy nie ma zewnętrznych bodźców (jak biegacze, rowerzyści itp.). Odpowiednio, powinna móc być jak najlepszym psem i zastąpić bieg na bieżni długimi spacery i podobnymi czynnościami. Rozwiązania przejściowe są obecnie niezastąpione dla Jessi.
Czytaj oryginał (de)
Die Hundetrainer, die mein Bezugspfleger bei der Arbeit mit mir anleiten, beschreiben mich so: Jessie ist eine Malinois-Hündin mit dem rassetypischen „Pfeffer im Hintern“. Was so positiv klingt und bei einem Malinois eigentlich auch gewünscht und gewollt ist, wurde Jessie in Kombination mit ihrer Vergangenheit leider zum Verhängnis: Jessi hat eine starke Zwangsstörung entwickelt, die sich immer dann zeigt, wenn sie frustriert ist oder anderweitig nicht weiter weiß. Diese Zwangsstörung manifestiert sich durch Kreiseln und Tigern im Zwinger und indem Jessi versucht Menschen in die Füße zu beißen. Dabei wird sie massiv und würde stark beschädigend beißen. Deshalb trägt sie im alltäglichen Umgang mit ihr einen Maulkorb. Alternativ richtet sich ihre Aggression auch gegen sich selbst, so dass sie versucht Ihre Rute selbst zu verletzen. Aus diesem Verhalten kommt sie leider dann sehr schwer heraus. Nur Ruhe und Reizarmut verschaffen ihr dann Erleichterung. Auf der anderen Seite ist Jessi unglaublich liebebedürftig und zeigt hier echten Nachholbedarf. Bedauerlicherweise kann es während der dringend nötigen Schmuseeinheit auch vorkommen, dass es ihr dann zuviel wird und sie in ihre Zwanghaftigkeit verfällt. Ihr Bezugspfleger arbeitet mit Jessi derzeit unter unserer Anleitung auf der Ebene der Verhaltenstherapie über rein positive Verstärkung. Hierdurch konnte Jessis Stress im Kontakt zum Menschen bereits deutlich gemindert werden und sie beginnt zaghaft andere Lösungsstrategien zu entdecken. Jessi entdeckt, dass man mit Nachdenken Erfolg haben und so seinem Frust und Stress entfliehen kann. Ganz nebenbei erlebt sie, dass Menschen durchaus Spaß machen können und die Kooperation mit ihnen Erfolg versprechend ist. Grenzen wird sie in mikroskopisch kleinen Schritten kennenlernen. Ihr Bezugspfleger hilft ihr mit seiner unendlichen Geduld in täglich mehrfachen Trainingseinheiten. Natürlich braucht Jessi noch viel Zeit und sehr viel Verhaltenstherapie. Das ideale zu Hause für Jessie wären Menschen, die neben sehr, sehr, sehr, sehr, sehr, sehr viel Geduld auch einem sicher eingezäunten Garten irgendwo in ländlicher Ruhe mitbringen, damit Jessi ausreichend Möglichkeiten bekommt, reizarm zu entspannen und sich gelassen zu bewegen. Für die erste Zeit wäre ein Hundezimmer mit Verbindung in einen eingezäunten Außenbereich für Jessi eine Art der Unterbringung, die sie kennt und ihr deshalb die nötige Sicherheit geben kann, um ihre Menschen und die neue Situation kennenzulernen. Im dringend nötigen weiteren Training, sollte sie dann selbstverständlich Stück für Stück und so weit wie möglich integriert werden. Jessies neue Familie sollte keine Erwartungen an sie haben aber unbedingt weiter mit ihr arbeiten. Große Feinfühligkeit und Einfühlungsvermögen sind neben Durchhaltevermögen und grenzenlosem Realismus die Eigenschaften, die Jessie in ihrer Familie braucht. Ballspiele, Beutespiele oder ähnliche rassetypische Beschäftigungen sind bis auf Weiteres für Jessies Entwicklung NICHT zielführend. Möglicherweise fände sie lang(!)fristig Fährtenarbeit oder Geruchsdifferenzierung gut, denn sie setzt ihre Nase mit großer Begeisterung ein. Ob Mantrailing das Richtige sein könnte, muss die Zeit zeigen – wahrscheinlich würde Jessie sich hier zu sehr aufheizen. Jessi ist eigentlich durch und durch ein Mali in den besten Jahren – deshalb braucht sie Bewegung! Das gestaltet sich im Tierheim sehr schwer, weil sie einerseits viiiieeeel Ruhe braucht und andererseits dringend mehr Bewegung bräuchte. Diese sollte aber ruhig, gleichmäßig und reizarm sein (zumindest derzeit). Deshalb scheiden Fahrradfahren Inlinern oder Joggen aus, genauso sind Stop’n Go Spiele kontraproduktiv. Es zeigt sich aber auch immer mehr, dass sie draußen an einer Langlaufleine besser zurechtkommt, wenn die Außenreize (wie Jogger, Fahrradfahrer etc.) nicht gegeben sind. Natürlich soll sie dann soviel wie möglich „ganz Hund“ sein können und das Laufband gegen ausgedehnte Spaziergänge und ähnliches ersetzt werden. Übergangslösungen sind für Jessie aber derzeit unerlässlich.
Zarejestrowane 5 miesięcy temu
