Adoptuj Oma
Żynkie · Seniory · 11 lata
Oma – powróciła do nas, tym razem z małą rodziną. Niektóre koty mija nas tylko raz. Inne znikają z pola widzenia, by nagle pojawić się po latach. Oma jest jednym z takich kotów. Jej imię nie jest tylko odzwierciedleniem jej wieku. Jej historia z nami rozpoczęła się w 2024 roku. Przez lata walczyliśmy z oddanymi mieszkańcami z dużym problemem bezdomnych, niekastrowanych kotów z okolicy, w której została znaleziona. W 2024 roku przyjęliśmy kilka bezdomnych kotów z okolicy, w tym Omę. Miała rozpocząć nowy rozdział. Wkrótce jednak stało się jasne, że ktoś inny liczył na nią na zewnątrz: Oma właśnie urodziła kocięta. Nie mieliśmy więc innego wyboru, jak tylko zabrać ją z powrotem, aby mogła nadal opiekować się swoimi kociętami. Minęły prawie dwa lata. 9 lipca 2026 roku ścieżka Omą zaprowadziła ją z powrotem do nas – i tym razem nie przyszła sama. Została przyjęta jako znalezione zwierzę z Elenorą, Emilem, Eliaszem i Eduardem. Czterej są jej co najmniej drugim miot. Dlatego dziś nazywa się Oma: ponieważ jej historia z nami już obejmuje małą generację kotów, a teraz, dwa lata później, możemy ponownie doświadczyć jej jako mamy. Nie wiemy, ile miotów musiała wychować w swoim życiu. Jedno jest pewne: To powinno już się skończyć. Oma nie powinna być odpowiedzialna za wychowywanie kociąt raz za razem. Teraz wreszcie nadszedł czas, aby się nią zająć. Życzymy Omie kochającego domu z ludźmi, którzy dadzą jej czas na aklimatyzację i pokażą, jak pięknie może być życie kota, gdzie nie trzeba martwić się o wychowywanie kociąt. Po wszystkich tych latach jako matka kotów wolno żyjących Oma zasługuje na jedno: w końcu należy się nią zająć.
Czytaj oryginał (de)
Oma – zurück bei uns, diesmal mit ihrer kleinen Familie Manche Katzen begegnen uns nur einmal. Andere verschwinden aus unserem Blickfeld – und stehen Jahre später plötzlich wieder vor uns. Oma gehört zu diesen Katzen. Dabei ist ihr Name nicht nur ihrem Alter geschuldet. Ihre Geschichte bei uns begann bereits 2024. Seit Jahren kämpfen wir gemeinsam mit engagierten Anwohnern gegen das große Problem unkastrierter, freilaufender Katzen in dem Fundort. Schon 2024 nahmen wir von der Fundstelle mehrere Fundkatzen auf – darunter auch Oma. Eigentlich sollte damit für sie ein neues Kapitel beginnen. Doch schnell stellte sich heraus, dass draußen noch jemand auf sie angewiesen war: Oma hatte gerade erst Junge bekommen. So blieb uns damals keine andere Möglichkeit, als sie zurückzubringen, damit sie ihre Kitten weiter versorgen konnte. Fast zwei Jahre vergingen. Am 9. Juli 2026 führte ihr Weg Oma erneut zu uns – und dieses Mal kam sie nicht allein. Gemeinsam mit Elenora, Emilio, Elias und Eduard wurde sie als Fundtier aufgenommen. Die vier sind ihr mindestens zweiter Wurf. Und genau deshalb trägt sie heute den Namen Oma: Weil ihre Geschichte bei uns schon eine kleine Katzengeneration zurückreicht und wir sie nun, zwei Jahre später, erneut als Mama erleben. Wie viele Würfe sie in ihrem Leben tatsächlich großziehen musste, wissen wir nicht. Sicher ist nur: Damit soll nun Schluss sein. Oma soll nicht länger dafür verantwortlich sein müssen, draußen immer wieder Kitten großzuziehen. Jetzt darf es endlich einmal um sie gehen. Für Oma wünschen wir uns ein liebevolles Zuhause bei Menschen, die ihr die Zeit geben, anzukommen und ihr zeigen, wie schön ein Katzenleben sein kann, in dem man sich um keinen Nachwuchs mehr kümmern muss. Nach all den Jahren als freilebende Katzenmama hat Oma eines ganz besonders verdient: endlich selbst umsorgt zu werden. Allgemeine Interessentenanfrage:
Zarejestrowane 3 tygodnie temu
