Adoptuj Pommes
Mieszaniec · Męskie · Dorosły · 6 lata
Aktualizacja 07.07.2021: Cześć wszystkim, pochodzę z Rumunii i 20 lutego 2021 roku w końcu zostałam wypuszczona z rumuńskiego schroniska dla zwierząt i przyjechałam do Niemiec, a konkretnie do schroniska dla zwierząt w Remagen. Tam opiekunowie uznali, że zachowuję się dziwnie. Na przykład moja głowa tends do skoszenia w jedną stronę, a czasem nawet zapominam, jak chodzić. Ale zawsze otrzymuję się na właściwy kurs i potem wszystko kontynuuje się. Później opiekunowie powiedzieli: "Wystarczy, on będzie mieć MRT!" To kosztowało schronisko znacznie (około 1500 €), ale wszyscy mieli nadzieję, że może pomóc mi. Bardzo obrazowo jest dla schroniska musieć zapłacić tyle za mnie ... Ale może możecie wspierać mnie małą donacją, wtedy nie będzie tak drogo dla schroniska. Niestety mają oni także opiekować się kilkoma innymi chorymi zwierzętami. W końcu nadszedł czas, by dojechać do Hofheim w Hesji, ponieważ tam jest bardzo nowoczesne MRT. Niestety okazało się, że mam uzdrowienie. Moja matka mogła być ciężko chora podczas ciąży. Lekarze mówią, że mam zwiększone ciśnienie w czaszce i moje mózgowie jest źle zbudowane (znane również jako "podobne do Dandy-Walker Malformation" DWLM) ??? Teraz prawdopodobnie będę musiała przyjmować leki przez resztę życia, a także może się zdarzyć, że będę miał epileptyczne ataki. Ale to tylko przypuszczenia - dotychczas ominął mnie i mam nadzieję, że pozostanie tak. Teraz szukam opiekuna, lub jeszcze lepiej, stałe miejsce, gdzie mogę być blisko monitorowany i brać leki dwa razy dziennie. Dzieci nie powinny być w moim domu, ponieważ nie mogę ich ocenić i sam nie jestem pewien. Ale drugie psy byłoby naprawdę świetne, z którego mógłbym się wiele nauczyć i kochałbym go. Ty oczywiście też!??? Jeśli mnie nie weźmiesz, proszę udostępnij mnie starannie, więc szybko znajdę dom. Dużo Dzięki! Twoja, Pommes Aktualizacja 24.04.2021: Cześć, jestem Pommes. dobrze się tu oswoiłam. Jestem wciąż trochę niepewna wobec obcych, zwłaszcza mężczyzn. Gdy poznaję ludzi lepiej, szybko zdobywam zaufanie. Małe dzieci nie powinny mieszkać w moim nowym domu z powodu mojej niepewności. Z innymi psami jestem kompatybilna, ale gdy przyzwyczaję się do osoby, mogę być bardzo zazdrosna. Dlatego wolę być jedynym księciem w moim nowym domu. Oczywiście jeszcze nie mogę być sama, więc nadal musimy nad tym pracować. Jest jeszcze wiele, czego muszę się nauczyć, więc wizyta w klasach treningowych dla psów byłaby dla mnie bardzo ważna. Później na pewno będę psem, który chce towarzyszyć swoim ludziom w spacerach, bieganiu lub rowerze.
Czytaj oryginał (de)
Update 07.07.2021: Hallo Leute, ich komme ursprünglich aus Rumänien und am 20.02.21 durfte ich das rumänische Tierheim endlich verlassen und nach Deutschland, genauer gesagt ins Tierheim in Remagen, reisen. Dort hatten meine Pfleger das Gefühl, dass ich mich sonderbar verhalte. So neigt sich zum Beispiel mein Kopf immer mehr zur Seite und manchmal vergesse ich sogar, wie das Laufen funktioniert. Aber ich bekomme mich immer schnell wieder sortiert und dann geht es weiter. Später haben die Pfleger gesagt: So, jetzt reicht es uns, der kommt ins MRT! Das kostete das Tierheim zwar wieder eine ganze Stange Geld (ca 1500€), aber alle hatten die Hoffnung, dass mir vielleicht so geholfen werden kann. Das ist mir richtig peinlich, weil das Tierheim jetzt meinetwegen soviel Geld bezahlen muss... Aber vielleicht könnt ihr mich ja mit einer kleinen Spende unterstützen, dann wird es nicht sooo teuer fürs Tierheim. Die haben ja leider im Moment neben mir noch einige andere kranke Tieren, die versorgt werden müssen. Dann war es endlich soweit: Ich wurde bis nach Hofheim in Hessen gefahren, weil die ein ganz modernes MRT haben. Leider ist dabei herausgekommen, dass ich eine Behinderung habe. Meine Mutti könnte in der Trächtigkeit richtig schlimm krank gewesen sein. Die Ärzte sagen, ich hätte erhöhten Hirndruck und mein Kleinhirn ist fehlgebildet (auch „Dandy-Walker-like Malformation“ DWLM)???? Jetzt muss ich wahrscheinlich mein Leben lang Tabletten nehmen und es könnte auch passieren, dass ich mal epileptische Anfälle bekomme. Aber das sind alles nur Vermutungen - bis jetzt bin ich verschont geblieben und hoffe, dass es auch so bleibt. Jetzt suche ich schnell eine Pflegestelle, oder noch besser eine Endplatz, wo ich genau beobachtet werden kann und zweimal täglich meine Tablette bekomme. Auf keinen Fall sollten Kinder in meinem Zuhause sein, weil ich die nicht einschätzen kann und selbst unsicher bin. Aber ein Zweithund wäre richtig toll, von dem könnte ich jede Menge lernen und ich würde ihn lieben. Dich natürlich auch!???? Wenn Ihr mich nicht nehmen könnt, dann teilt mich bitte ganz fleißig, damit ich schnell ausziehen kann. Vielen Dank! Euer Pommes ———————————— Update 24.04.2021: Hallo, ich bin der Pommes, mittlerweile habe ich mich hier ganz gut eingelebt. Bei fremden Menschen bin ich anfangs immer noch etwas unsicher, vor allem bei Männern. Sobald ich die Leute aber etwas besser kenne, fasse ich auch schnell Vertrauen. Kleine Kinder sollten aufgrund meiner Unsicherheit lieber nicht in meinem neuen Zuhause leben. Mit anderen Hunden bin ich verträglich, allerdings bin ich, wenn ich mich erstmal an einen Menschen gewöhnt habe, sehr eifersüchtig. Daher möchte ich in meinem neuen Zuhause lieber Einzelprinz sein. Alleine bleiben kann ich natürlich noch nicht, daran muss man mit mir noch arbeiten. Lernen muss ich noch Vieles, daher wäre der Besuch einer Hundeschule für mich sehr wichtig. Später bin ich dann bestimmt ein Hund, der seine Menschen gerne auf Wanderungen, beim Joggen oder am Fahrrad begleitet. Bis bald, euer Pommes
Zarejestrowane 5 miesięcy temu
