Adoptuj Tula
Mieszaniec · Męskie · Szczęszyk · 4 miesiące
Corona wpłynęła również na ochronę zwierząt – i zwłaszcza w południowej Europie. Gdzie wcześniej były dwa miesiące w roku, kiedy bez końca przychodziły zapuszczone psy do ogrodzenia, teraz coraz więcej „zwierząt z pandemii” trafia do naszych znajomych. Psy (i koty), które zdobyto nie czuć się tak samotnie podczas karantyn, miły czworonoga, który umożliwiał ludziom opuszczenie mieszkania z dobrym powodem i wyjście na spacer, coś, co w innych okolicznościach było niemożliwe. Wszystkie dobre powody, ale teraz, mimo wysokich infekcji, codzienność wraca – zwierzęta przeszkadzają i do tej pory stały się tak wybredne jak nastolatki, i są porzucane. Stowarzyszenia opieki nad zwierzętami, które zawsze walczą finansowo o przetrwanie, osiągają swoje granice, jest mniej i mniej wolontariuszy, ponieważ wielu ludzi ma dwa lub trzy miejsca pracy oprócz pracy charytatywnej, a gdzie jest mniej jedzenia i pomocy, tam rośnie liczba psów. Codziennie słyszymy od stowarzyszeń, które muszą rezygnować – a my próbowaliśmy pomóc w adopcji tam, gdzie najbardziej potrzebne. Nasze znajome z Dolmen Animal dowiedziały się o czterech Galgos, którzy po życiu pełne uderzeń, gonitw i przechowywania w zimnym, ciemnym stodole z małą nadzieją na zmianę, w końcu trafiły do małego stowarzyszenia blisko Madrytu. A jednak nawet osoby głęboko zaangażowane w opiekę nad zwierzętami nie widzą już w sobie możliwości kontynuowania swojej pracy, ponieważ niedługo zostaną wydzielone z Finca, gdzie dbają o swoich czworonożnych przyjaciół. Inne stowarzyszenia opieki nad zwierzętami w całym kraju pracują obecnie nad przyjęciem zwierząt lub przynajmniej oferowaniem pomocy w adopcji – to też robi Dolmen Animal. Tula to sześciolatek Galgo, który urodził się na farmie razem z szczytami Chino, Jefe i Culebra. Psy były używane do polowań, a Culebra i Tula byly przemocowane w celach reprodukcyjnych. Życie składało się z krótkich łańcuchów, zbyt ciasnych zatków (które pozostawiły Chino z deformowanym nosiem), surowej treningu, ciemnych otoczeń i mało jedzenia... Teraz cztery piękne istoty żyją na Finca blisko Madrytu, i mamy nadzieję, że znajdziemy kochanków galgów, którzy dadzą im świetne przyszłość przed tym, gdy kwartet będzie musiał ponownie się przenieść. Tula i jej czteroletnie szczenięta uczą się od nowych dwunożnych przyjaciół, jak wygląda życie, które kształtuje miłość, ciepło i zrozumienie. Życie bez zatków, z szerokimi, komfortowymi pasekami i zapięciami, ludzi, którzy używają smyczy do delikatnego kierowania – wszystko to przekształca bardzo funkcjonalnych, ale ciężko traumowanych psów pracy w uprzejmych i przyjaznych zwierzęta. Tula rozwija się fantastycznie. Nie boi się ludzi i aktywnie poszukuje kontaktu z opiekunami. Gra z przyjaciółmi, zarówno dwunożnymi jak i czworonożnymi, a już zaczęła grać w piłkę. Pochodząca z eleganckiej czarnej i białej samicy dziewczyny pokazuje się dumnie i niezaprzeczalnie chodzi z wolontariuszami, a już doskonale biegnie obok roweru. Tula ma już sześć lat, ale odkrywa młodą samicę w sobie, która chce doświadczyć i pokonać świat – najlepiej przy stronie szczególnie miłych ludzi, którzy mogą jej wszystko wyjaśnić. Potomstwo pięknej czarno-białej samicy potrzebuje trochę dłużej, aby naprawdę zaufać ludziom, ale Jefe, Culebra i ich brat Chino robią wielkie postępy każdego dnia. Siostrzane grają z sobą radośnie i cieszą się tym, że nie muszą spędzić swoich dni związanych w stodole. Czasami członek trojki przybliża się do personelu, prosi o ciastko, a czasem nawet wyzwala ich do gry. Ludzie, którzy codziennie mają do czynienia z bardzo radochnymi czteroletnimi, łatwo mogą głaskać, prowadzić, a nawet dokonywać typowych dla galgów „przewracania”, które kończą się świetnymi masażami brzucha. Jestem pewien, że wszyscy trzej będą wkrótce doskonałymi psami dla rodziny w spokojnych i doświadczonych rękach. Princess Culebra i jej bracia także dobrze idą na smyczy i mieli pierwsze doświadczenia z ćwiczeniami rowerowymi, które przechodzą z dużą radością. Zawsze trudno nam mieć nadzieję, że możemy umieścić starszych galgów. Ludzie obawiają się psów z tłem polowania, ale instynkt łowcy może być tak samo silny w innych rasach. Galgo na smyczy jest zwykle znacznie łatwiejszy do prowadzenia niż inna rasa o zbliżonej wadze, a nasze galgi często są mistrzami komunikacji i rzadko domagają się innych zwierząt. W domu psy chodzące i biegające, takie jak podencosy, często są jak koty – ciche, prawie niewidzialne, bardzo przyjazne i stale szukają najcieplejszego i najbardziej komfortowego miejsca, żeby leżeć. Miłość do galgów musi rosnąć – ale już teraz mamy wielu adoptentów, którzy z pełnym zaufaniem mówią: „Gdy raz galgo, to zawsze galgo!”
Czytaj oryginał (de)
Corona hat auch den Tierschutz verändert – und ganz besonders in Südeuropa. Wo es vorher zwei Monate im Jahr gab, wo unendliche Fluten an ausgesetzten Hunden die Zwinger sprengten, kommen jetzt auch immer mehr „Covid-Tiere“ in die Hände unserer Freunde. Hunde (und Katzen), die angeschafft wurden, um während des Lockdowns nicht so einsam zu sein, der nette Vierbeiner, der erlaubte, dass man mit gutem Grund die Wohnung verließ und einen Spaziergang machen durfte, wo man sonst rumsitzen durfte. Alles gute Gründe, doch nun kehrt trotz hoher Inzidenzen der Alltag wieder ein – die Tiere stören und werden, inzwischen alle zu selektiv hörenden Teenagern herangewachsen, abgegeben. Die Tierschutzvereine, die eh schon immer finanziell ums Überleben kämpften, geraten an ihre Grenzen, es gibt immer weniger Freiwillige, weil viele Menschen zwei oder drei Jobs neben dem Ehrenamt haben, und wo es immer weniger Futter und Helfer gibt, werden es immer mehr Hunde. Jeden Tag müssen wir von Vereinen hören, die aufgeben müssen – und wir versuchen, überall da noch Vermittlungshilfe zu leisten, wo sie am dringendsten nötig ist. Unsere Freunde von Dolmen Animal haben von vier Galgos erfahren, die nach einem Leben voller Schläge, Hetzjagden, Unterbringung in einer kalten, dunklen Scheune und wenig Hoffnung auf irgendeine Veränderung endlich in die Obhut eines kleinen Vereins in der Nähe von Madrid gekommen sind. Doch auch diese im Tierschutz verankerten Menschen sehen sich nicht mehr in der Lage, ihre Arbeit weiter aufrechtzuerhalten, weil ihnen die Pacht für die Finca, auf der sie ihre Vierbeiner betreuen, demnächst gekündigt wird. Andere Tierschutzvereine im ganzen Land bemühen sich nun, die Tiere entweder aufzunehmen oder aber zumindest Vermittlungshilfe zu leisten – so auch Dolmen Animal. Tula ist eine sechsjährige Galga, die mit ihren Kinder Chino, Jefe und Culebra auf einem Bauernhof geboren wurde. Die Hunde wurden zum Jagen benutzt, Culebra und Tula zur Zucht missbraucht. Das Leben bestand aus kurzen Ketten, viel zu engen Maulkörben (die bei China auch eine Deformation der Nase hinterlassen haben), hartem Training, dunklen Verschlägen und wenig Futter … Jetzt leben die vier Schönheiten auf einer Finca in der Nähe von Madrid, und wir hoffen, wir finden Windhundliebhaber, die ihnen eine tolle Zukunft schenken können, bevor das Quartett noch einmal umziehen muss. Tula und ihre vier Jahre alten Kinder lernen im Moment bei ihren neuen zweibeinigen Freunden, wie das Leben sein kann, wenn es geprägt ist von Liebe, Zuneigung und Sachverstand. Ein Dasein ohne Maulkorb, mit breiten, bequemen Halsbändern und Geschirren, Menschen, die eine Leine zum sanften Führen benutzen – all das verwandelt hochfunktionelle, aber schwer traumatisierte Arbeitshunde in zärtliche Schmusebacken. Tula hat sich schon fantastisch entwickelt. Sie hat keine Angst mehr vor den Menschen und sucht von sich aus den Kontakt zu den Betreuenden. Sie spielt mit zwei- und vierbeinigen Freunden und versucht sich sogar schon am Toben mit dem Ball. Am liebsten geht sie stolz und vorbildlich mit den Freiwilligen spazieren und sie läuft auch schon perfekt am Fahrrad. Tula ist zwar „schon“ sechs, aber sie entdeckt gerade die junge Hündin in sich, die die Welt erleben und erobern will – am liebsten an der Seite von ganz besonders netten Menschen, die ihr alles erklären können. Der Nachwuchs der hübschen schwarz-weißen Hündin braucht etwas länger, um wirklich vertrauensvoll mit Menschen umzugehen, aber auch Jefe, Culebra und ihr gestromter Bruder Chino machen jeden Tag tolle Fortschritte. Untereinander spielen die Geschwister ausgelassen und genießen es, dass sie ihre Tage nicht mehr angebunden in einer Scheune verbringen müssen. Hin und wieder schleicht sich ein Mitglied des Trios auch schon in die Nähe der Mitarbeiter, bittet um einen Keks oder fordert sogar zum Spielen auf. Leute, die jeden Tag mit den eigentlich sehr fröhlichen Vierjährigen zu tun haben, können Jefe, Culebra und Chino ohne Probleme streicheln, anleinen und es kommt auch schon mal zu galgotypischen „Umkippaktionen“, die in wundervollen Bauchmassagen enden. Wir sind uns sicher, dass alle drei in ruhigen und erfahrenen Händen bald zu perfekten Familienhunden werden. Auch Prinzessin Culebra und ihre Brüder laufen schon super an der Leine und haben erste Erfahrung beim Fahrradtraining gesammelt, an dem sie mit viel Spaß teilnehmen. Es fällt uns immer schwer, darauf zu hoffen, dass wir ältere Windhunde unterbringen können. Die Leute fürchten sich vor Hunden mit Jagderfahrung, aber der Jagdtrieb kann bei jedem anderen Hund ähnlich ausgeprägt sein. Ein Windhund an der Leine ist meist viel besser beherrschbar als eine andere Rasse ähnlichen Gewichts und unsere Galgos sind oft Meister der Kommunikation und pöbeln äußerst selten Artgenossen an. Im Haus werden Wind- und Laufhunde wie Podencos oft katzengleich – still, fast unsichtbar, sehr verschmust und immer auf der Suche nach dem wärmsten und bequemsten Liegeplatz. Die Liebe zum Windhund muss wachsen – aber wir haben schon viele Adoptanten, die mit Überzeugung sagen: „Einmal Windhund, immer Windhund!“
Bezpłatne konto — 10 kontaktów wliczonych
Zarejestrowane w zeszłym miesiącu
