Adopter Bursztyn
Krydsede raser · Mand
I Pazurów, hvor tiden flyder sløvt og hver dag bringer ny håb om en bedre fremtid, bor han – Bursztyn. En kat med pels i efterårets blads skygge og øjne, der synes at gennemtrænge selv den mest indre sjæl af enhver, der tør se ind i de anklagende øjne. Bursztyn er ikke en typisk kat til adoption. Han er en individualist med et hjerte, der er lidt nedslidt af livet. Hans afsky for leg eller ømhed får ham til at virke mere som en filosof end en følgesvend. Mediterer han over verdens uretfærdighed, hvor en majestætisk kat som ham må kæmpe med sygdom og ensomhed? Engang levede han frit, herskede over sine territoriers græsarealer og gyder. Desværre sluttede hans eventyr dramatisk, og en kattefluenssyge bragte ham på kanten mellem liv og død. Dyrehjemmet gav ham nye chancer, men det tog ikke væk den karakteristiske surmine, der aldrig forlod hans snude. Dog længes Bursztyn dybt i sin sjæl – efter en person, der ikke stiller krav, der ikke tvinger ham til fælles leg, efter et hjem, hvor han selv kan træffe beslutninger om, hvornår han skal være kælen og hvornår han skal være fornærmet over verden. Når han er alene, viser han sin blidere, mere følsomme side – han vil nærme sig, gnide sig mod dig og minde om, at selv ensomme ulve nogle gange har brug for varme. For Bursztyn ville et ideelt hjem være ét uden andre katte, hvor en person forstår, at konger ikke beder om kærlighed – de modtager den på deres egne præmisser. Vil nogen tage udfordringen op og give denne røde ensomme kat en plads, han kan kalde sit eget?
Læs original (pl)
W Pazurkowie, gdzie czas płynie leniwie, a każdy dzień jest nową nadzieją na lepsze jutro, żyje on – Bursztyn. Kot o sierści w odcieniu jesiennych liści, a spojrzeniu, które wydaje się przenikać na wskroś duszę każdego, kto odważy się spojrzeć w te pełne wyrzutów oczy. Bursztyn nie jest typowym kotem do adopcji. To indywidualista o sercu nieco poobijanym przez życie. Jego niechęć do zabawy czy czułości sprawia, że zdaje się być bardziej filozofem niż towarzyszem. Czyżby medytował nad niesprawiedliwością świata, w którym kot, tak majestatyczny jak on, musiał zmagać się z chorobą i samotnością? Kiedyś żył wolno, królując nad trawnikami i uliczkami swojego terytorium. Niestety, przygoda skończyła się dramatycznie, a koci katar sprowadził go na granicę życia i śmierci. Schronisko dało mu nowe szanse, ale nie zabrało tego charakterystycznego grymasu niezadowolenia, który nie opuścił jego pyszczka. Jednak w głębi duszy Bursztyn tęskni – za człowiekiem, który nie będzie wymagał, nie będzie zmuszał do wspólnych zabaw, za domem, gdzie będzie mógł sam podjąć decyzję, kiedy przyjdzie się łasić, a kiedy pójdzie obrażać się na cały świat. Kiedy jest sam, ujawnia swoją drugą, bardziej czułą stronę – podejdzie, ociera się i przypomina, że nawet samotne wilki czasem potrzebują ciepła. Dla Bursztyna idealnym miejscem byłby dom, w którym nie ma innych kotów, a człowiek rozumie, że królowie nie proszą o miłość – oni ją otrzymują na swoich zasadach. Czy znajdzie się ktoś, kto zdecyduje się podjąć wyzwanie i dać temu rudemu samotnikowi miejsce, które mógłby nazwać własnym?
Listet for 2 måneder siden
