Adopter Fokus
Krydsede raser · Mand
FOKUS – Hundelevens ord taler – og der er noget om det. Jeg er en hund, hvis hjerte blev knust af så mange mennesker, at det er umuligt at samle sammen igen. Fra starten havde jeg ingen held. Der var ikke nogen varm bolig, ingen omsorgsfulde hænder, ingen, der elskede mig. Der var gaden. Der var frygt. Der var en følelse af, at ingen bryder sig om mig. Der var sult og tvivl... Så endte jeg på et dyrehjem, hvor nogen viste mig, at tingene kunne være anderledes – de passede på mig (selvom jeg ofte gjorde det svært for dem), de fodrede mig, de lærte mig alt. Jeg troede, at min omrejse var slut, men skæbnen ser ud til at elske at lege med mig. En person dukkede op, som tog mig væk herfra, og jeg troede, at dette var mit hjem. At det ville være for evigt. Det var det ikke. Min hundehjerte blev smadret i millioner af stykker. En dag befandt jeg mig igen på gaden. Min «plejer» efterlod mig simpelthen på gaden og forsvandt, som om jeg var en unødig genstand. Som om jeg ikke betød noget. Nu er jeg tilbage her, på dyrehjemmet. Jeg ved ikke, hvad jeg har gjort forkert, jeg ved ikke, hvorfor ingen vil have mig. Jeg er bange for hævede hænder – betyder det, at de nogensinde har slået mig? Nogle gange mister jeg selv kontrollen, jeg prøver at gribe fat i halspelsen, men det er ikke af vrede... det er af frygt. Så kommer jeg herhen, kryber ind til dem, søger varme. For jeg vil gerne elske, men jeg ved ikke længere, hvordan man gør det. Jeg beder ikke om medlidenhed. Jeg beder om en chance. Om en, der ikke vender ryggen til mig, når det bliver svært. En, der vil vise mig, at kærlighed ikke slutter ved den første snubletrin. Jeg kan leve sammen med andre hunde, fordi jeg ikke er konfliktsky. Selv de mindre firbenede kan jeg acceptere – for nylig mødte jeg nogle katte – sjove skabninger! Jeg tror, vi kunne blive venner! Fokus tager medicin for sin skjoldbruskkirtel. De har periodevis brug for antihistaminmedicin. Fokus får en allergivenlig kost. Vores adresse: Ściegiennego 20 25-116 Kielce Denne side bruger cookies i overensstemmelse med dine browserindstillinger.
Læs original (pl)
FOKUS - Pieskie życie powiadają – i coś w tym jest. Jestem psem, którego zawiodło w życiu tyle osób, że nie sposób już chyba poskładać mojego złamanego serca. Od początku nie miałem szczęścia. Nie było ciepłego domu, nie było troskliwych rąk, nie było nikogo, kto by mnie kochał. Była ulica. Był strach. Było poczucie, że nikogo nie obchodzę. Był głód i zwątpienie… Potem trafiłem do schroniska, tutaj ktoś pokazał mi, że można inaczej – dbali o mnie (mimo że często im to utrudniałem), karmili, uczyli wszystkiego. Myślałem, że to koniec mojej tułaczki, ale los chyba lubi się ze mną igrać. Pojawił się człowiek, który zabrał mnie stąd, a ja uwierzyłem, że to mój dom. Że to już na zawsze. Nie było. Znów psie serce pękło na milion kawałków. Pewnego dnia znowu znalazłem się na ulicy. Mój „opiekun” po prostu zostawił mnie na ulicy i zniknął, jakbym był niepotrzebnym przedmiotem. Jakbym nic nie znaczył. Teraz jestem znowu tutaj, w schronisku. Nie wiem, co zrobiłem źle, nie wiem, dlaczego nikt mnie nie chce. Boję się podniesionej ręki – czy to znaczy, że kiedyś mnie nią uderzano? Zdarza mi się stracić kontrolę, próbuję chwytać po kostkach, ale to nie ze złości… To ze strachu. Potem przychodzę, wtulam się, szukam ciepła. Przecież ja chcę kochać, tylko nie wiem już, jak to się robi. Nie proszę o litość. Proszę o szansę. Kogoś, kto nie odwróci się ode mnie, kiedy będzie trudno. Kogoś, kto pokaże mi, że miłość nie kończy się na pierwszym potknięciu. Mogę zamieszkać z innymi pieskami, bo nie jestem konfliktowy. Nawet te mniejsze czworonogi mogę zaakceptować - ostatnio poznałem koty - śmieszne stworzenia! Myślę, że moglibyśmy się zaprzyjaźnić! Fokus bierze leki na tarczycę. Okresowo wymaga podawania leków przeciwalergicznych. Fokus dostaje karmę typu hypoallergenic. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ta strona używa cookiezgodnie z ustawieniamiTwojej przeglądarki.Czytaj więcej
Listet sidste måned
