Υιοθετήστε τον/την Non abbandoniamoli
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Παρθενούλα · 4 μήνες
Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Σκύλου, 26 Αυγούστου, και αφού βρισκόμαστε ακόμη στην περίοδο του καλοκαιριού, τα σκεπτικά μας κατευθύνονται στους πολλούς σκύλους που δυστυχώς αφήνονται στους δρόμους κάθε χρόνο, σαν να ήταν παλιά αντικείμενα που πρέπει να ριχαρεί. Θέλουμε να σας θυμίσουμε τις εκστρατείες αντιαφοιτισμού που προωθούνται και διαδίδονται από πολλές οργανώσεις (συμπεριλαμβανομένων και εθνικών) με ένα σύντομο κείμενο που εξηγεί τι σημαίνει να φυλάξετε ένα σκύλο μαζί σας, ένα ζωντανό, αισθητικό ζώο που δεν είναι παιχνίδι που πρέπει να απαλλαγείτε όταν γίνει άνευ ενδιαφέροντος για το άτομο που το ήθελε τόσο πολύ. Στο σπίτι μας υπάρχει ένας σκύλος. Έχει όνομα, ταυτότητα και είναι μια ζωντανή παρουσία, πολύ ζωντανή, μερικές φορές πιο ζωντανή από άλλα μέλη της οικογένειας. Δεν είναι πανοπλία, δεν κάθεται σε γωνία κοιτάζοντάς μας με μάτια σαν μπιγιούκια. Καταστήσει συνεχώς την παρουσία του, γιατί αισθάνεται έτσι προς εμάς, προς τη ζωή του. Έχει το μικρό του βάρος που καταλαμβάνει ένα χώρο που ξεχωρίζει ιδιαίτερα. Έχει μικρά αυτιά πάντα ενήμερα, ένα ουρά που κινείται συνεχώς, καστανά μάτια πάντα στραμμένα σε κάποιον από εμάς. Δεν έχει το συνθετικό τρίχωμα των παιχνιδιών, το χάνει παντού, όταν αλλάξει η σεζόν, αλλά δεν το κοντράρουμε όπως ένα παιχνίδι που πρέπει να μείνει ορθοστατικό στο παράθυρο του σαλονιού. Γιατί δεν είναι παιχνίδι. Ένας σκύλος δεν είναι παιχνίδι, και αυτή είναι μια ιδέα, περισσότερο, μια τιμή, που πρέπει να κρατηθεί στερεά στο μυαλό μας όταν αποφασίζουμε να εμπλακούμε με έναν από αυτούς. Αν ρωγμίσει, δεν το ρίχνετε, το φροντίζετε. Αν έχει πείνα, πεινά, θέλει να βγει, δεν μπορείτε να το τροφοδοτήσετε με ένα κενό πιάτο ή να το πάτε για βόλτα κάνοντάς το να περιφέρεται γύρω από το καναπέ. Αν είναι άνευ ενδιαφέροντος, ενοχλητικό, στο δρόμο σας, δεν μπορείτε να το αποθηκεύσετε, να το ξεχάσετε σε ένα συρτάρι ή στο δρόμο. Αφοιτιστικό, είναι το ρήμα που χρησιμοποιείται, και όχι τυχαία, για να σπάσει την καρδιά του. Γιατί οι σκύλοι δεν επιλέγονται από ένα άτομο, απλά ερωτεύονται έναν από εμάς. Η Enpa και η Lav, μέσω των αιτημάτων τους, θέλουν να επισημάνουν το γεγονός ότι το αφοιτισμός ενός ζώου είναι έγκλημα - ποινή μέχρι ένα έτος φυλάκισης - και επικοινωνούν με όποιον παρατηρεί σκύλους που καταπλακώνουν μόνοι στους δρόμους και τα εθνικά οδικά δίκτυα, καλώντας τους να αναφέρουν τα χαμένα και, αν χρειαστεί, να διαδραματίσουν το ρόλο μαρτύρων. Η Εθνική Ομοσπονδία Υπεράσπ
Διάβασε αρχικό (it)
La giornata mondiale del cane cade oggi, 26 agosto, e dal momento che siamo ancora in periodo estivo il pensiero corre ai numerosi cani che purtroppo ogni anno vengono abbandonati sulle strade come fossero vecchi oggetti da buttare. Vi vorremmo quindi ricordare le campagne anti abbandono che sono promosse e divulgate da molte associazioni (anche nazionali) attraverso un breve testo che racconta cosa significhi tenere un cane con sé, un animale vivo e senziente che non è un giocattolo di cui disfarsi quando ha stufato chi lo ha tanto desiderato. A casa abbiamo un cane. Ha un nome, un’identità quindi, ed è una presenza viva, vivissima, a volte più viva di noi altri membri della famiglia. Non è un pupazzo, non se ne sta appoggiato in un angolo ad osservarci con occhi di bottone. Afferma in continuazione la sua presenza, perché è così che si sente nei nostri confronti, nei confronti del suo branco, presente. Ha il suo piccolo peso che occupa uno spazio che merita di essere rispettato. Ha le orecchie piccole ma sempre vigili, la coda che si muove in continuazione, gli occhi nocciola puntati sempre verso qualcuno di noi. Non ha il pelo sintetico dei cuccioli di peluche, lo perde in giro ovunque, quando cambia la stagione, ma non lo pettiniamo come una bambola che deve stare in posa nella vetrinetta del salotto. Perché non è un giocattolo. Un cane non è un giocattolo ed è un concetto questo, anzi di più, è un valore, da tenere stretto nella mente sempre quando decidiamo di voler avere a che fare con uno di loro. Se si rompe, non si butta via, lo si cura. Se ha fame, sete, voglia di uscire, non si può fingere di sfamarlo con la ciotola vuota o di portarlo a spasso facendogli fare il giro del divano. Se annoia, stufa, è d’intralcio, non si può metterlo via, dimenticarlo dentro un cassetto, o su una strada. Abbandonato, è questo il verbo che viene usato, e non a caso, per spezzargli il cuore. Perché i cani non si scelgono un capo, semplicemente si innamorano di uno di noi. L’Enpa e la Lav, attraverso i loro appelli, vogliono sottolineare il fatto che abbandonare un animale costituisce un reato – punibile fino a un anno di reclusione – e si rivolgono a quanti notino cani vagare da soli su strade e autostrade, invitandoli a segnalare i randagi e, se dovrà servire, anche a fare da testimone. La Lega Nazionale Per La Difesa del Cane, invece, attraverso la campagna punta l’attenzione sulla pericolosità e i rischi di incidente per i cani e per le persone che viaggiano in auto causati dal vagabondare degli animali incustoditi. Il contatto che si può utilizzare per aiutare i cani in stato di abbandono è il numero verde Anas 800.841.148 ma si possono avvertire anche le forze dell’ordine. Anche noi di Apaca cerchiamo di dare il nostro contributo, raccogliendo e diffondendo informazioni utili affinché i cani rifiutati dalle famiglie possano trovare cure e protezione e tornare a vivere, come esseri viventi che possiedono coscienza e sensazioni, e non come bambolotti privi di anima di cui disfarsi all’arrivo della prima vacanza.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
