Υιοθετήστε τον/την PANDA (PPP)

Staffordshire Bull Terrier · Θηλυκό

Πάντα: Πίσω από το χαρούμενο πρόσωπό της, ένα παρελθόν γεμάτο φόβο... και ένα Ελπίδα που περιμένει να λάμψει Η Πάντα είναι ένα πρόσφατο άτομο, μια 4χρονη θηλυκή Σταφόρι Μπιλ Τεριέρ με το υπέροχο πρόσωπο. Κάθε μέρα, για εβδομάδες, περνούσα δίπλα στο κλειστό της, βλέποντάς τη να στέκεται στα πόδια της, να τοποθετεί το πρόσωπο της Πάντα στα κλωνίδια, να φαίνεται ολόκληρη χαρά και προσμονή. Φαινόταν τόσο ευτυχισμένη, τόσο έτοιμη για τη ζωή, και ωστόσο... τι συνέβη όταν τελικά της έβαλα το βραχιόλι στο κεφάλι; Αυτό με σόκαρε και με έσπασε την καρδιά. Σε μια στιγμή, τράβηξε, έπεσε και προσπάθησε να παγιδευτεί στο πάτωμα, σαν να περίμενε να χτυπηθεί. Η ταχύτητα και η ένταση της αντίδρασής της μου έδωσε μια ιδέα για τον φόβο που προφανώς έπαθε πριν έρθει σε εμάς. Μετά, ξεκούρασε στην πλάτη της. Συνήθως τα σκύλα το κάνουν αυτό για να πάρουν σφιγμούς στο κοιλιά, αλλά με την Πάντα, ήταν η βαθύτερη, πιο πλήρη υποταγή - το σώμα της μου μετέφερε μια ιστορία που η μούθα της δεν ήταν σε θέση να πει. Μόλις βγήκαμε στη βόλτα, κάτι άλλαξε. Ήταν ιδεατή, φιλική, θέλοντας να γνωρίσει τα άλλα σκύλα. Δεν έδειξε φόβο ποτέ. Αντίθετα, όταν επέστρεψα στο κλειστό, το στιγμιαίο που προσπάθησα να βγάλω το βραχιόλι, ξανά τράβηξε και ξεκούρασε στην πλάτη της. Εκείνη τη νύχτα, έπαθα δυσκολία να κοιμηθώ, σκεφτόμενος γι' αυτήν, αναζητώντας να αποκτήσω την εμπιστοσύνη της. Το επόμενο πρωί, η Πάντα ήταν εκεί όπως πάντα, το πρόσωπό της στα κλωνίδια. Μίλησα με ήρεμο τόνο, παραμένοντας σε απόσταση αρχικά. Όταν τελικά έρχεται προς εμένα, βγήκαμε μαζί. Αυτή τη φορά, η Πάντα ήταν διαφορετική. Στο μισό της βόλτα, κάθισα σε μια χαμηλή τοιχοποιία - και αυτή έκανε το ίδιο με την κοιλιά μου, εισπνέοντας και πιέζοντας το υπέροχο μικρό της σώμα στο δικό μου, πλήρως χαλαρή, πλήρως παρούσα. Η αντίθεση μεταξύ φόβου και εμπιστοσύνης ήταν στατιστική. Αργότερα, συναντήσαμε ανθρώπους που πλησίαζαν στα κλειστά. Έτρεξε προς αυτούς με ευχαρίστηση, θέλοντας να αγγιχτεί - αλλά στο τελευταίο λεπτό, ξανά γύρισε προς εμένα για ανασφάλεια. Αυτό είναι το πρόσωπο της Πάντα: τμήμα απογοήτευσης φόβου, τμήμα αδύνατου αγάπης, όλα συμπαγείς σε ένα μικρό, θάρρος σώμα. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Τα σκύλα ζουν αποκλειστικά στο τώρα, αλλά τα σώματά τους θυμούνται. Τα παρελθόντα τραύματα δεν αποθηκεύονται ως μνήμες στο μυαλό ενός ανθρώπου - είναι κρατημένα στους μύες, στη στάση, στις αντιδράσεις. Μια χειρονομία που προσ

Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες