Υιοθετήστε τον/την Smaro
Μεικτής φυλής · Θηλυκό · Ενήλικας · 5 έτη
Σμάρω. Μια λεπτή, ασθενική πλάσμα, με κουρελιασμένο το μικρό σώμα της και κουρελιασμένο το γούνινο της τρίχωμα, ενώ τα νύχια της είχαν μεγαλώσει τόσο πολύ που δυσκολευόταν ακόμα και να βάζει σωστά τα πόδια της. Η Σμάρω, με το ξεθωριασμένο κολάρο που είχε δεθεί γύρω από το λαιμό της όσο καιρό θυμόνταν ο κόσμος, σκουριαζόταν πάνω στο δέρμα της ενώ ζούσε δεμένη στο δημοτικό καταφύγιο της Κρεστένας. Δυσκολευτήκαμε να το αφαιρέσουμε γιατί η μπροστινή άγκυρα είχε κολλήσει. Η Σμάρω είχε όλα αυτά. Όμως είχε κι άλλο πράγμα: σκληρότητα και αποφασιστικότητα. Κι αυτό ήταν που την κρατούσε όρθια. Σήμερα έχει ολοκληρώσει τη θεραπεία της και επιτέλους απολαμβάνει κατάλληλη τροφή στο καταφύγιο. Τα πλευρά της και τα ισχία της δεν προεξέχουν πια, η κοιλιά της έχει γεμίσει, και το γούνινο τρίχωμά της έχει αρχίσει να ξαναφυτρώνει εκεί που είχε χαθεί. Αργά αργά αρχίζει να φαίνεται και το πλούσιο σοκολατί χρώμα του τριχώματός της. Και τώρα που αισθάνεται ασφαλής, η Σμαρούλα έχει αρχίσει να αναδεικνύει την προσωπικότητά της. Ή μάλλον, αυτό δεν είναι ακριβώς αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή, ακόμα και όταν ήταν αδύναμη και άρρωστη, τα μάτια της έλαμπαν και δεν δίσταζε ποτέ να ζητάει τρυφερότητα και αγάπη. Ήταν ξεκάθαρο από την πρώτη μέρα ότι δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τα άλλα σκυλιά που τρέχαν γύρω της. Τα μάτια της ήταν μόνο για τους ανθρώπους. Η κοπέλα μας είναι τόσο γλυκιά, τόσο απαλή και τρυφερή, που κάθε φορά που την παίρνουμε για βόλτα, αρπάζει την πρώτη ευκαιρία να ξαπλώσει ανάσκελα και να αρνηθεί να κινηθεί. Δεν θέλει να πάει πουθενά. Θέλει να μείνει για πάντα με έναν άνθρωπο που θα της τρίβει την κοιλιά ατέρμονα και δεν θα κουράζεται ποτέ από αυτό. Όποιος αποφασίσει να υιοθετήσει τη Σμάρω θα πρέπει να γνωρίζει δύο πράγματα: θα σε κοιτάζει κατευθείαν στα μάτια και θα σε λιώνει, και δεν θα κουράζεται ποτέ, ποτέ, να την αγαπάς.
Διάβασε αρχικό (en)
Smaro. A thin, sick creature, with patches of fur missing from her worn out little body and nails so overgrown they made it hard for her to even place her feet properly. Smaro, with the faded collar that had been tied around her neck for as long as anyone could remember, rusting against her skin while she lived chained inside the municipal shelter of Krestena. We struggled to remove it because the buckle had jammed. Smaro had all of that. But she had something else too: grit and determination. And that is what kept her standing. Today she has completed her treatment and has finally enjoyed proper food at the sanctuary. Her ribs and hip bones no longer protrude, her belly has filled out, and her fur has begun to grow back where it was missing. The rich chocolate color of her coat is slowly coming through. And now that she feels safe, Smaroula has begun to unfold her personality. Or rather, that is not quite true. From the very first moment, even when she was weak and ill, her eyes were shining and she never hesitated to demand tenderness and affection. It was clear from day one that she had little interest in the other dogs running around her. Her eyes were only for people. Our girl is so sweet, so gentle and affectionate, that every time we take her for a walk she seizes the first opportunity to lie on her back and refuse to move. She does not want to go anywhere. She wants to stay forever with a human who will rub her belly endlessly and never grow tired of it. Whoever decides to adopt Smaro should know two things: she will look straight into your eyes and melt you, and she will never, ever get tired of being loved.
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
