Adoptoi Leter
Rasvahybridi · Tuntematon
Hei, nimeni on Leter. Olen pieni, muutaman vuoden vanha koira. Minun seikkailuni eläinpuhelimessa alkoi 13. toukokuuta 2023, kun minut tuotiin sinne miehellä, joka väitti olevansa hänellä kierinyt Madei kadulla viikon ajan. Minua toi sinne muovipakkaukseen peitetty laatikko, ja koko laatikko oli vahvistettu vyöillä, jotta en voisi päästä ulos. Miehen lausunnon mukaan minä hyppäsin kaikkien yli ilmaan, erityisesti hänen tyttärensä. Muutaman päivän kuluttua hyväksymisestä henkilökunta päätti ottaa joitain askelia vaihe vaiheelta, tarkkailemaan kuinka ahdistuneena olin, odottamaan kunnes emotioni rauhoittuivat. Nyt on paljon parempaa, minä todella pidän muista koirista, nuorempi ystävällinen lähestyy minua pelata, ja kuin jotain aika kulkee nopeammin. En aiheuta monia ongelmia, mutta selkeästi minulla on hyvin vääristynyt käsitys siitä, mikä pitäisi olla oikea suhde ihminen ja koira välillä. Paljon aikaa ja työtä tarvitaan tämän uudelleen rakentamiseen. Kuitenkin toivoan, että koska minä seurankaan, pystyn ylittämään itseni ja yrittämään luoda normaalin, vapaan suhteen jollekin. Se ei ole varmistanut, että hyppään puremiseen. Minun tarvitsee aikaa, mahdollisuus ennustaa mitä minulle tapahtuu seuraavaksi, monotonia on hyvin tarpeen tällaisissa tilanteissa. Odotan kokemuksellista ja vaatimatonta hoitajaa. Minä en ole suositeltava koira perheille, joissa on lapsia, erityisesti pienet lapset. Minulla on nykyiset rokotukset, deparasitoitu. Minulla on mikroviivakoodi, minulla on jo tehty kaappaus. Kerrotaan sinulle jos minulle tapahtuu jotain, tai parhaassa tapauksessa jos menen uuteen kotiin, käännä sormiasi :)
Lue alkuperäinen (pl)
Witam, nazywam się Leter. Jestem małym, kilkuletnim psem. Moja przygoda ze schroniskiem zaczęła się 13 maja 2023 roku, po tym jak zostałem przyprowadzony przez pewnego Pana, który jak twierdził, błąkałem się od tygodnia nieopodal ul. Madei. Zostałem doprowadzony w plastikowym pojemniku przymkniętym deską, a cały pojemnik wzmocniony pasami, abym się nie wydostał. Według wypowiedzi mężczyzny rzucałem się do wszystkich w powietrzu a najbardziej do wnuczki tego Pana. Po kilku dniach od przyjęcia personel postanowił poczynić powolutku jakieś kroki, obserwowali, w jakim stresie trafiłem, czekali aż emocje ze mnie opadną. Obecnie jest o niebo lepiej, bardzo mi się podoba towarzystwo innych psów, mój młodszy kolega zaczepia mnie do zabawy i jakoś ten czas szybciej mija. Nie sprawiam większych problemów, choć widać po mnie, że został mocno skrzywiony obraz prawidłowej relacji, jaka powinna występować między człowiekiem, a psem. Wiele trzeba będzie poświęcić czasu i pracy, aby to odbudować. Mam jednak nadzieję, że w związku z tym iż podpatruję swoich kolegów, będę w stanie się przełamać i spróbować jak oni nawiązać normalną swobodną relację z jakimś człowiekiem. Z pewnością nie potwierdziło się to, że rzucam się do gryzienia. Potrzebuję czasu, możliwości przewidzenia tego co mnie za chwilę czeka, monotonia jest w takich sytuacjach bardzo potrzebna. Czekam na doświadczonego i cierpliwego opiekuna. Nie będę polecanym psem do rodzin z dziećmi, a zwłaszcza z małymi dziećmi. Posiadam aktualne szczepienia, odrobaczenie. Zostałem zaczipowany, jestem już po zabiegu kastracji. Skrobnę do Was jak coś uda mi się wypracować, albo najlepiej jak pójdę do nowego domu, trzymajcie kciuki :)
Listattu 4 kuukautta sitten
