Adoptoi Olaf
Rasvahybridi · Mies
Olaf on erittäin positiivinen ja iloinen koira, joka on satunnaisesti jäänyt eläinpotkuun hyvin aliarvioitua. Kun hän tuli eläinpotkuun, hänen harmaa mukkansa ja yleinen huomiotta jättäminen johtivat siihen, että hän arvioitiin vanhaksi koiraksi. Heti selvisi, että hänen luontevuutensa ja kävelykykynsä eivät tarkoita vanhaa koiraa – Olaf on keski-ikäinen koira, erittäin elinkelpoinen ja erinomaisessa fyysinen kunto. Toinen virhe Olavin arvioinnissa oli se, että hän on vaikea hallita muitten koirien kanssa. Tämän luontevuuden vuoksi hänen suuntautumisensa kaikkiin koiriin ja pieni epävarmuus teki siitä näyttävälttä, että hänen esittelemisensä toiselle koiralle oli mahdotonta tehtävä. Mitä se todellisuudessa on, kerrotaan myöhemmin. Lisäksi Olaf eläinpotkussa oli puhdistamaton "vetäjä". Hän voisi vetää eteenpäin koko kävelyllä, ei ollenkaan kiinnittäen huomiota hoitajaansa. Kaikki tämä teki Olafista selvästi sellaisen koiran, jota ei voi suositella useimmille ihmisille. Todellinen luonne Olafille paljastui sattumalta, kun hän vahvasti haavoitti hihoaan saalissa. Ensimmäinen auto-ajos yöllä eläinlääkärin ja ensimmäinen yllätys – Olaf ajaa autossa varovasti takapenkillä. Hoitojen jälkeen Olaf asetettiin eristykseen, missä hän oli erittäin puhtas ja ongelmaton koira. Tarpeen mukaan pitkäaikaisen hoitotarpeen vuoksi hän asetettiin parantamiseen koirataloon. Ja siellä oli suurin yllätys – Olaf sovitti itsensä helosti kymmenen muun koiran kanssa hotellissa. Hän ei reagoi hevosilla. Muutaman viikon normaali elämä ja säännölliset kävelykäynnit teivät ADHD:sta keskimääräisen aktiivisen koiran tasolle. Alussa hän vielä vetää hieman, mutta kävelyssä hän täysin rauhoittuu. Olafilla hyötyy varmoja paikkoja. Hotellissa, jossa hän nykyisin asuu, kävelee enimmäkseen metsässä, jossa on vähän ulkoisia stimuloita ja hän voi rentoutua. Olaf ei ole vielä täysin ongelmaton koira – hänellä on karhua nälkää ja hän puolustaa ruokaa kovasti muista koirista. Joillekin koirille hän ei pidä tietysti syistä, joten hän ei pysty olemaan ystävällinen kaikkien kanssa. Mutta nämä eivät ole poissulkemattomia tai ylikorostettuja ongelmia tämän hienon koiran monien erinomaisien ominaisuuksien suhteen. Olafin adoptio voi auttaa häntä edelleen myönteisessä muutoksessa. Palataan eläinpotkuun, kävely kerran viikossa – tämä aiheuttaa varmasti hänen sosiaalisuutensa taantumista, ja hänestä tulee vaikeampi löytää uusi koti.
Lue alkuperäinen (pl)
Olaf jest jest niezwykle pozytywnym i radosnym psiakiem, który zbiegiem różnych okoliczności został bardzo niedoceniony w schronisku. Już na wejściu do schroniska, ze względu na swój siwy pyszczek i ogólne zaniedbanie, został oceniony jako starszy piesek. Szybko okazało się, że jego temperament i możliwości spacerowe zdecydowanie wykluczają bycie staruszkiem - Olaf jest pieskiem co najwyżej w średnim wieku, bardzo żywiołowym i w świetnej formie fizycznej. Kolejną pomyłką w ocenia Olafa było to, że jest jest bardzo trudny w kontaktach z innymi psami. Właśnie przez ten jego temperament, ciągnięcie do wszystkich psów i lekkie awanturnictwo, wydawało się, że zapoznanie go z innym psem to misja niemożliwa. O tym jak to się ma do rzeczywistości, będzie w dalszej części. Do tego Olaf w schronisku był strasznym “ciągnikiem”. Potrafił przez cały spacer ciągnąć do przodu, niezbyt zwracając uwagę na swojego opiekuna. To wszystko sprawiało, że Olaf zdecydowanie nie był psem, którego można polecić większości ludziom. Prawdziwa natura Olafa wyszła zupełnie przypadkiem, po tym jak paskudnie rozwalił sobie łapę w boksie. Pierwszy wyjazd samochodem do lekarza i pierwsza niespodzianka - Olaf bardzo grzecznie jedzie w samochodzie na tylnym siedzeniu. Po zabiegu Olaf trafił do izolatki, gdzie był bardzo czystym i nie sprawiającym problemów pieskiem. Ze względu na potrzebę dłuższej opieki po zabiegu, umieściliśmy go na rekonwalescencję w psim hoteliku. I tam największa niespodzianka - Olaf bez problemu dogadał się z kilkunastoma innymi psami w hotelu. Nie reaguje też na konie. Po kilku tygodniach normalnego życia i regularnych spacerów, jego ADHD spadło do poziomu przeciętnego aktywnego psa. Na początku spaceru trochę jeszcze ciągnie, ale w trakcie zupełnie się uspokaja. Olafowi zdecydowanie służy pobyt w spokojnym miejscu. W hotelu gdzie aktualnie przebywa, spaceruje głównie w lesie, gdzie ma mało bodźców zewnętrznych i może się wyciszyć. Olaf wciąż nie jest psem zupełnie bezproblemowym - ma wilczy apetyt i bardzo broni swojego jedzenia przed innymi psami. Niektórych psów nie polubi z sobie znanych powodów, więc nie z każdym jest w stanie się zakolegować. Ale nie są to problemy ani dyskwalifikujące, ani dominujące nad wszystkimi zaletami tego przekochanego psa. Adoptując Olafa możesz mu pomóc w dalszej pozytywnej przemianie. Powrót do schroniska, spacer raz w tygodniu - to na pewno sprawi, że jego socjalizacja się cofnie i trudniej będzie znaleźć mu nowy dom.
Ilmainen tili — sisältää 10 yhteydenottoa
Listattu viime kuussa
