Lolek örökbefogadása
Férfi
LOLEK, egy 2 éves kandúr, azonosító száma 616093903153912 (137/26) Védőoltások: Igen Box: B2 Helló! Én vagyok Lolek. Azt mondták, hogy tehetséges vagyok a barátságban. Ha ez igaz, akkor nagyon szeretnék a legjobb haverod lenni. Valaki, akivel együtt lehet hosszú sétákat, kirándulásokat és kalandokat tenni. Valaki, akivel futkározhatsz, amikor ki kell engedned a gőzt, és valaki, akivel a kanapén lehet lazítani, amikor a világ megvár. Érdeklődő vagyok a világ iránt. Szeretek tudni, mi van a következő sarok mögött. Gyorsan tanulok - szeretem a rejtvényeket, a kihívásokat és mindenféle problémamegoldást. Amikor akadály jelenik meg, azt gondolom, hogy "mindent megteszek!" Szeretem tanulni, gyorsan megértek dolgokat, és nagyon szeretek együtt dolgozni. Mindenekelőtt szeretek emberekkel lenni. Szép tempóban sétálok pórázon. Nem húzok, nem próbálok elszökni. Inkább lazán húzott pórázon sétálok, és együtt fedezzük fel a világot. Hogy kijövök más kutyákkal? Általában rendben van, ha nem tolakodóak és tiszteletben tartják a távolságomat. Nem mindenki azonnal rá akar mászni, és játszani akar velem. Ha egy másik kutya megérti, amit mondok neki - testbeszéddel -, és hagy nekem némi teret, akkor jól kijövünk. És az emberek? Szükségem van egy pillanatra. Nem azért, mert nem szeretem az embereket. Éppen ellenkezőleg! Egyszer nagyon rossz tapasztalatot szereztem. Az gazdám elhagyott. A Chełm-en egy padhoz kötött. Volt egy nyakörv és póráz, és reméltem, hogy hamarosan visszatér. Nem jött. Emlékszem, milyen nehéz volt megérteni, hogy miért vagyok hirtelen egyedül. Amikor a menhelyre kerültem, nehéz volt elfogadni. Szomorú voltam. Legyőzött voltam. Dühös voltam a világra. De tudod mit? Nem akarok a múltban élni. Elhatároztam, hogy újra bízom. És tudom, hogy megérte! Most, amikor valakit megismerek, kitárom a szívem. Üdvözlöm őt az egész lényemmel - táncolok örömömben, mosolygok, alig hiszem el, hogy ez velem történik. Szeretek közel lenni, és hallgatni, amikor csak nekem beszél valaki. A legboldogabb, amikor csak lehet valakivel lenni, aki az egész világom. Keresem az én emberemet. Valakit, akiben örökre bízhatok. Valakit, akit bárhová követhetek - akár a tűzbe is. Amint ezeket a szavakat olvasod, rádjöhetsz, hogy én várok rád. Ha érdekel Lolek örökbefogadása, kérlek, lépj kapcsolatba a menhellyel a 58/522 37 80-as telefonszámon (naponta nyitva).
Olvasd el az eredetit (pl)
PIES LOLEK OK. 2 LATA 616093903153912 (137/26) SZCZEPIENIA: TAK BOKS: B2 Cześć! Jestem Lolek. Podobno mam talent do przyjaźni. Jeśli to prawda, to chętnie zostanę Twoim najlepszym kumplem. Takim od długich spacerów, leśnych wędrówek i wspólnych przygód. Od biegania, gdy masz ochotę się zmęczyć, i od leniuchowania na kanapie, kiedy świat może chwilę poczekać. Jestem ciekawy świata. Lubię wiedzieć, co jest za następnym zakrętem. Bystrzak ze mnie – uwielbiam zagadki, zadania i wszelkie wyzwania. Kiedy pojawia się tor przeszkód, od razu myślę: „Dam z siebie wszystko!”. Chętnie się uczę, szybko łapię, o co chodzi, i naprawdę cieszy mnie współpraca. Ponad wszystko lubię spędzać czas z człowiekiem. Na smyczy chodzę elegancko. Nie ciągnę, nie kombinuję. Wolę iść na luźnej smyczy i razem odkrywać świat. A jak układają mi się relacje z innymi psami? Ogólnie w porządku, pod warunkiem, że nie są nachalne i szanują moją przestrzeń. Nie każdy od razu musi wpadać mi na głowę i zapraszać do zabawy. Kiedy drugi pies rozumie co mu po psiemu przekazuję – językiem ciała, i daje mi chwilę oddechu, dogadujemy się świetnie. A ludzie? Tutaj potrzebuję chwili. Nie dlatego jednak, że nie lubię ludzi. Wręcz przeciwnie! Po prostu raz już bardzo się zawiodłem. Mój opiekun porzucił mnie. Przywiązał mnie przy osiedlowej ławce na Chełmie. Miałem obrożę i smycz oraz nadzieję, że za chwilę po mnie wróci. Czekałem. Nie wrócił. Pamiętam, jak trudno było mi zrozumieć, dlaczego nagle zostałem sam. Kiedy trafiłem do schroniska, trudno było mi się z tym pogodzić. Byłem smutny. Zrezygnowany. Miałem żal do świata. Ale wiecie co? Nie chcę żyć tym, co było. Postanowiłem jeszcze raz zaufać. I już wiem, że było warto! Dziś, kiedy już kogoś poznam, otwieram swoje serce na oścież. Witam człowieka całym sobą – tańczę z radości, uśmiecham się, trochę nie mogę uwierzyć, że znowu przyszedł właśnie do mnie. Lubię być blisko i słuchać, gdy człowiek mówi tylko do mnie. Najszczęśliwszy jestem wtedy, gdy mogę po prostu być obok kogoś, kto jest dla mnie całym światem. Szukam swojego człowieka. Osoby, której będę mógł zaufać już na zawsze. Takiej, za którą pójdę wszędzie – nawet w ogień. Czytasz te słowa i może właśnie uzmysławiasz sobie, że czekam właśnie na Ciebie. Osoby zainteresowane adopcją Lolka zapraszamy do kontaktu ze schroniskiem 58/522 37 80, (codziennie w godz.)
Megjelent 2 héttel ezelőtt
