Ava adopteren
Kruisbried · Onbekend
Deze mooie kleine meid kon eindelijk haar wachtpost laten zakken op onze finca. Ava kwam bij ons als een noodgeval. Ze had een leven van mishandeling en verwaarlozing. Ze was hoog in de bergen achtergelaten, zonder eten of water. Het duurde 4 uur om haar naar het dichtstbijzijnde plekje te leiden waar een trailer haar kon ophalen en brengen naar ons schuilplaats. Haar botten groeiden op onnatuurlijke manieren, ze waren zwak en broos. Ze had huidproblemen en geïnfecteerde hoeven en was bijna blind. Toen ze bij ons aankwam, wist ze niet wat een hooibak was. Het kostte haar twee weken om te beseffen dat die bakken voedsel betekenden. Ze had slechts 5% zicht in één oog en we vochten echt om haar ander oog te kunnen redden. We gaven haar rond de klok zorg, want ze had 4 verschillende oogdruppels nodig met specifieke tijden ertussenin. Soms verloor ze haar zelfvertrouwen, want ze liep tegen dingen aan. Dus maakten we voor haar een klein paadje tussen twee groepjes paarden. Zo had ze gezelschap, maar geen druk van andere paarden om rond te rennen en tegen obstakels aan te lopen. We konden haar huidproblemen behandelen. Helaas had ze ook artritis in ontwikkeling. We gaven haar een speciaal oefenprogramma om haar fit te houden en de artritis stabiel te houden. Ze was een lief mens, maar kon soms een beetje een diva zijn als ze niet begreep wat er gebeurde door haar slechte zicht. Ze kwam zeker uit haar schulp op onze finca, genietend van badtijd en de zorg van onze vrijwilligers. Helaas werd de artritis erger in de loop van de tijd. Ava worstelde echt om alle haar voeten op te tillen en was zichtbaar in pijn. De dierenarts bevestigde onze angsten, dat op dit punt het enige wat we konden doen het pijnbeheer was. Uiteindelijk stonden we voor een moeilijke keuze. Ava leed, ze kon niet meer wandelen, worstelde erg met staan of liggen. Aangezien paarden enkele uren per dag moeten liggen, anders krijgen ze slaapgebrek, besloten we met droefheid in ons hart dat het onmenselijk was om haar pijn te laten doormaken. We vroegen onze dierenarts om ons te helpen haar over de regenboogbrug te laten gaan. Ava was omgeven door liefde tot het allerlaatste moment. We konden haar in deze wereld niet meer helpen, maar we zorgden ervoor dat haar afscheid rustig en comfortabel was, in het bezit van onze paardenmanager en in de aanwezigheid van de mensen die Ava hielden en voor wie ze zorgde. Een heel waardevol herinnering is het moment dat onze paardenmanager Allana haar meenam op een wandeling en Ava koos ervoor om zich op het kleine rolschot te laten rollen, haar wachtpost liet zakken en haar vertrouwen toonde. We zijn erg dankbaar voor alles wat Ava ons leerde over het verzorgen van paarden met gehinderd zicht, en we missen zeker haar lieve karakter. Ava kwam bij ons op 6 december 2021 en overleed op 8 november 2023. We kunnen ons voorstellen dat je misschien meer wilt weten over onze visie op dierenverzorging na het lezen van Ava's verhaal. Je kunt hier meer informatie over vinden.
Origineel lezen (es)
This beautiful little girl could finally let her guard down at our finca. Ava came to us as an emergency rescue horse. She lived a life of abuse and neglect. She was left high up in the mountains, without food or water. It took 4 hours to walk her to the nearest place a trailer could pick her up and bring her to our sanctuary. Her bones grew in unnatural ways, they were weak and fragile. She had skin conditions and infected hooves, and was almost blind. When she came to us, she had no idea what a hay bucket was. It took her two weeks to figure out that those buckets mean food. She only had 5% vision in one eye, and we fought really hard to be able to save her other eye. We gave her around the clock care, as she needed 4 different eye drops with specific time in between. Sometimes she would lose confidence, as she would walk into things. So we made her her own little paddock in between two sets of horses. This way she could have the company, but no pressure from other horses to run around, bumping into obstacles. We were able to treat her skin issues. Unfortunately, she also had developing arthritis. We gave her a special exercise regime, to keep her fit and the arthritis stable. She was a sweet lady, but could be a bit of a diva if she didn’t understand what was happening due to her bad eyesight. She definitely came out of her shell at our finca, loving bath time and the care of our volunteers. Sadly, the arthritis got worse over time. Ava really struggled to pick up all of her feet and was visibly in pain. The vet confirmed our fears, that at this point the only thing we could do was manage the pain. Eventually we faced with a tough decision. Ava was suffering, not being able to go on walks anymore, struggling very hard to stand up or lay down. As horses need a couple of hours sleep laying down every day, otherwise they get sleep deprivation, we decided with sorrow in our hearts that it was inhumane to let her endure her pain. We asked our vet to come and help her cross the rainbow bridge. Ava was surrounded with love until the very end. We couldn’t help her in this life anymore, but we made sure that her goodbye was a peaceful and comfortable one, being held by our horse manager and in the company of the people that cared for Ava and loved her. A very precious memory of her is the moment that our horse manager Allana took her for a walk and Ava decided to roll at the little rolling spot, letting her guard down and showing her trust. We are very thankful for everything Ava taught us about caring for horses with impaired eyesight, and we definitely miss her sweet character. Ava arrived with us at December 6th, 2021, and passed away at November 8th, 2023. We can imagine you might want to know more about our point of view on animal euthanasia after reading Avas story. You can find more information about it here.
Gelist 3 maanden geleden
