Balou adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk · Volwassen · 8 jaren
Ik ben Balou en ben al 8 jaar oud. Als kitten werd ik opnieuw opgevangen door een geschikte gezin voor appartementsleven. Mijn voorganger, de menselijke vader, had me impulsief gekocht en de menselijke moeder daar kon me helemaal niet uitstaan. Toen de wrede menselijke moeder me opnieuw in de hoek dreef, uit puur angst en ik probeerde me te verstoppen in het katzakje, ontstond er een ramp. Ik verdedigde me, beet en krabde haar, en omdat kattenbijten ernstige gevolgen kunnen hebben, moest ze opgenomen worden in het ziekenhuis. Ze bedreigde dat ze alleen thuis zou komen als ik wegging. Dus eindigde ik in een hoop katjammer bij de nieuwe menselijke moeder Reiterhof. Aanvankelijk was ik erg vertrouwensproblemen en bang dat ik weer ruw behandeld zou worden, maar na een tijdje aanpassen, werd ik eindelijk toegelaten tot de buitenrenbaan. Sindsdien kom ik altijd terug naar het huis, maar zodra ramen of deuren dicht zijn, breekt mijn paniek los. Ik wil een vrij leven leiden, soms blijf ik zelfs een paar dagen in het bos, maar wanneer mijn menselijke moeder me roept, ren ik erheen. Deze kat heeft toegang tot het buitenplein nodig.
Origineel lezen (de)
Ich bin Balou und nun schon 8 Jahre alt. Als Katzenbaby wurde ich zu einer Familie in Wohnungshaltung vermittelt. Mein damaliger Menschenpapa hat mich unüberlegt angeschafft, und die dortige Menschenmama konnte mich überhaupt nicht leiden. Als die böse Menschenmama mich wieder einmal in die Enge getrieben hat und ich mich vor lauter Angst im Katzenklo verstecken wollte, geschah das Unglück. Ich wehrte mich, biss und kratze die Frau, und da Katzenbisse schwerwiegende Folgen haben können, musste sie stationär im Krankenhaus behandelt werden. Sie drohte damit, erst nach Hause zu kommen, wenn ich ausgezogen bin. So landete ich Häuflein Katzenelend bei der neuen Menschenmama auf den Reiterhof. Zuerst war ich sehr misstrauisch und immer voll Angst, dass ich wieder gegen meinen Willen grob gepackt werde, aber nach einiger Eingewöhnungszeit durfte ich dann endlich in den Freigang. Seitdem komme ich immer wieder ins Haus, aber sobald Fenster oder Türen geschlossen werden, bricht bei mir die Panik aus. Ich will ein freies Leben führen, manchmal wohne ich sogar ein paar Tage im Wald, aber wenn mich meine Menschenmama ruft, dann komme ich angerannt.
Gelist 2 maanden geleden
