Hampton adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 8 jaren
In juni 2018 kregen we te horen dat twee honden dichtbij een autosnelweg waren – één van hen leek door een auto aangereden te zijn. Onmiddellijk gingen we naar de plek en breng beide naar de dierenarts. Gelukkig bleek dat geen van beiden ernstig gewond was. Direct was duidelijk dat ze broers waren. De eerste weken op het dierenasiel waren erg moeilijk voor Hampton. Beide honden waren erg bang voor mensen – ze trilden zodra iemand tegen hen sprak. Toen zijn broer werd geadopteerd en Hampton alleen achterbleef, verslechterde zijn toestand. Hij had een grote angst, liet zijn kooi bijna nooit meer en probeerde contact met mensen te vermijden. Een positieve wending kwam toen een beschermheer hem in huis nam en elke zaterdag met hem wandelde – uitgerust met een veiligheidsriem. Met veel geduld bouwde Hampton geleidelijk vertrouwen op. Hij begon zich op de wandelingen te verheugen en wacht nu enthousiast aan de poort elke zaterdag. Hij werd ook opener met andere honden. Echter, snelle bewegingen schrikken hem nog steeds. Tijdelijk woog Hampton zelfs buiten het dierenasiel: hij ontsnapte en kon verschillende dagen niet worden gevonden. Hoewel onze verzorgers hem dagelijks zagen, gebruikte hij handig elke kans om te verdwijnen. Pas met behulp van zijn bekende wandelaar en een groot levend vangnet werd hij uiteindelijk weer ingevangen. Hampton is nu merkbaar ouder. De vele jaren op het dierenasiel, vooral op het harde betonnen vloer, hebben hun sporen nagelaten – zijn lichaam is stijf geworden en hij beweegt langzamer. Hij is nog steeds erg bang en blijft meestal in zijn rustige hoek. Aangezien hij de kooien niet mag, hebben we een klein ontspanningshoekje voor hem ingericht met een hondenziele en etensstation, waar hij ook kan slapen. Alleen in de ochtend, wanneer Salva alleen is op het dierenasiel en alle honden hun kooien mogen verlaten, komt Hampton even uit zijn hoekje. Dan kijkt hij naar de activiteiten, de honden die rennen, de ochtendactiviteiten – na een paar minuten trekt hij zich weer terug. Wandelen is voor hem mogelijk, maar het kost veel geduld en tact om hem mee te krijgen. Elke verandering van locatie is stressvol voor Hampton. Bij de dierenarts gedraagt hij zich rustig, maar afstandelijk. Hampton is een vriendelijke, maar onafhankelijke hond die veel rust en begrip nodig heeft. Hij zoekt niet actief contact met mensen en is geen knuffelhond – hij prefereert lange rondjes in een rustige omgeving. Een rustig thuis zonder veel lawaai, ideaal met een hekje en in een landelijke omgeving, zou perfect voor hem zijn. Mensen met ervaring in het omgaan met angstige honden die Hampton zoals hij is accepteren, zouden precies wat hij nodig heeft. Andere honden die veiligheid bieden en niet indringend zijn, zouden waarschijnlijk nuttig zijn. Kleine kinderen of een drukke omgeving zouden niet geschikt zijn voor hem. Hampton heeft tijd, geduld en een plek nodig waar hij gewoon een hond kan zijn – zonder verwachtingen, maar met respect en begrip.
Origineel lezen (de)
Im Juni 2018 wurden wir benachrichtigt, dass sich zwei Hunde in der Nähe einer Autobahn aufhielten – einer von ihnen schien angefahren worden zu sein. Wir eilten sofort dorthin und brachten beide zum Tierarzt. Zum Glück stellte sich heraus, dass keiner schwer verletzt war. Schnell war klar, dass es sich um zwei Brüder handelte. Die ersten Wochen im Tierheim waren sehr schwer für Hampton. Beide Hunde hatten große Angst vor Menschen – sie zitterten, sobald man sie nur ansprach. Als sein Bruder adoptiert wurde und Hampton allein zurückblieb, verschlimmerte sich sein Zustand. Er hatte große Angst, verließ seinen Zwinger kaum und mied den Kontakt zu Menschen. Eine positive Wende kam, als sich ein Pate seiner annahm und begann, jeden Samstag mit ihm spazieren zu gehen – ausgestattet mit einem Sicherheitsgeschirr. Mit viel Geduld fasste Hampton allmählich Vertrauen. Er begann, sich auf die Spaziergänge zu freuen, und wartet seither jeden Samstag freudig am Tor. Auch im Kontakt mit anderen Hunden wurde er offener. Schnelle Bewegungen erschrecken ihn jedoch weiterhin. Eine Zeitlang lebte Hampton sogar kurzzeitig außerhalb des Tierheims: Er war entwischt und ließ sich mehrere Tage nicht einfangen. Obwohl unsere Pfleger ihn täglich sahen, nutzte er geschickt jede Gelegenheit, um sich zu verstecken. Erst mit Hilfe seines vertrauten Gassigängers und einer großen Lebendfalle gelang es, ihn zurückzuholen. Hampton ist inzwischen deutlich gealtert. Die vielen Jahre im Tierheim, insbesondere auf dem harten Betonboden, haben Spuren hinterlassen – sein Körper ist steifer geworden, und er bewegt sich langsamer. Er ist nach wie vor sehr ängstlich und hält sich fast ausschließlich in seinem ruhigen Bereich auf. Da er die Zwinger nicht mag, haben wir ihm dort eine eigene kleine Rückzugsecke mit Körbchen und Futterstation eingerichtet, wo er auch schlafen darf. Nur morgens, wenn Salva allein im Tierheim ist und alle Hunde aus den Zwingern dürfen, kommt Hampton für kurze Zeit aus seiner Ecke. Dann beobachtet er das Geschehen, die rennenden Hunde, das morgendliche Treiben – nach ein paar Minuten zieht er sich aber wieder zurück. Spaziergänge sind für ihn möglich, jedoch braucht es viel Geduld und Feingefühl, um ihn zum Mitkommen zu bewegen. Aufgrund seiner Ängstlichkeit ist jeder Ortswechsel für Hampton mit großem Stress verbunden. Beim Tierarzt verhält er sich ruhig, aber zurückhaltend. Hampton ist ein freundlicher, aber unabhängiger Hund, der viel Ruhe und Verständnis braucht. Er sucht nicht aktiv den Kontakt zum Menschen und ist kein Kuschelhund – lieber zieht er große Runden in stiller Umgebung. Ein ruhiges Zuhause ohne viel Trubel, idealerweise mit eingezäuntem Garten und in ländlicher Umgebung, wäre perfekt für ihn. Menschen mit Erfahrung im Umgang mit ängstlichen Hunden, die Hampton einfach so akzeptieren, wie er ist, wären genau das Richtige. Andere Hunde, die ihm Sicherheit geben und nicht aufdringlich sind, wären vermutlich hilfreich. Kleine Kinder oder ein hektisches Umfeld wären hingegen nichts für ihn. Hampton braucht Zeit, Geduld und einen Platz, an dem er einfach Hund sein darf – ohne Erwartungen, aber mit Respekt und Verständnis.
Gelist 2 maanden geleden
