Käsi adopteren
American Staffordshire Terrier · Mannelijk · Oud · 9 jaren
Gewicht: 27 kg Schouderhoogte: ~ 50 cm Belangrijk in het kort: Käsi is een zeer liefdevolle en gehechte hond ten opzichte van zijn mensen, die wil plezier doen en alles goed doen wanneer hij volledig vertrouwen heeft in een persoon. Dan wil hij zo dicht mogelijk bij hen zijn en altijd aan hun zijde zijn, zijn persoon vrijwel volledig bewonderen en nauwelijks zijn ogen van hen afhouden. Je kunt duidelijk zien dat hij verliesangst heeft - het kost veel tijd en oefening om zijn zorgen en controlegedrag een beetje te verminderen. Käsi is zeer knuffelig en ook bereid om te leren. Trick training is bijvoorbeeld een grote genieting voor hem. Hij begrijpt extreem snel, dus het is een echte leuke ervaring voor hem en zijn mensen om met hem te werken. Als zijn persoon hem woordelijk bevestiging geeft en door fysieke contact, vertraagt Käsi direct en ontspannt zich zichtbaar. Hij heeft dringend behoefte aan één persoon die hem rust en zelfvertrouwen geeft. Toch wordt hij wantrouwend zelfs met zijn favoriete mensen in alle situaties die betrekking hebben op de dierenarts of enige vorm van onderzoek/verwijdering van het lichaam. Dan kan hij agressief worden en moet hij met een snuitje worden vastgezet. Met oefening heeft Käsi de afgelopen jaren veel verbeterd en kan hij veilig worden geleid door de meeste onderzoeken met de juiste behandeling, moedering en passende veiligheid, hoewel hij nog steeds erg gespannen blijft. Hij is het meest gevoelig rond zijn oren. Dat is niet echt verwonderlijk, want hij kwam op het dierenasiel met een ernstige, chronische oorontsteking en onbehandeld oorbloedvergieten. Käsi werd door zijn voorgaande eigenaar verlaten en had waarschijnlijk een ware reis en verschillende eigenaren daarvoor. Vreemden zijn vaak een doorn in het oog van Käsi. Meestal loopt hij hen goed aan en wordt hij er niet door gestoord. Maar hij reageert regelmatig plotseling en sterk in de motto "aanval is de beste verdediging" en rent luidruchtig en dreigend naar de vreemde persoon. Voor veiligheid wordt Käsi buiten onze lokalen met een snuitje geleid. Het is niet altijd meteen zichtbaar wat Käsi in de persoon triggert. Ongebruikelijke bewegingen van de vreemde persoon (plotseling stoppen en staren) of speciale kleding (bijv. een capuchon aan, ontmoeting in het donker) leiden waarschijnlijk tot dit gedrag. Hoe snel en of Käsi iemand warm wordt, is zeer individueel. Mensen die een goed gevoel en aanraking hebben voor honden zoals hem, zijn in het verleden binnen een redelijk korte tijd dicht bij zijn hart gekomen, terwijl hij de nabijheid van anderen niet zou accepteren zelfs na een langere tijd. Käsi is niet geschikt voor een nieuw huis met kinderen, omdat het risico op letsel te hoog is. Tijdens wandelingen loopt Käsi meestal direct naast de persoon en trekt nooit aan de riem, behalve in de hierboven vermelde situaties. Hij moet constant ervoor zorgen dat zijn persoon er nog is en houdt nauwelijks zijn ogen van hen af. Käsi geniet van het gezelschap van zijn persoon en houdt van zijn wandelingen, maar soms moet hij langzamer gaan vanwege zijn leeftijdsgerelateerde artritis. De interactie met andere dieren is heel afhankelijk van sympathie en individueel. Käsi prefereert meestal vriendelijke vrouwtjes, maar komt goed overweg met de meeste sociale mannetjes zolang zij hem niet belasten of provoceren op een andere manier. Als iemand zijn persoonlijke ruimte schendt of zijn middelen bestrijdt, toleriert Käsi dat niet. Daarom is het leven met andere honden niet onmogelijk, maar moet het goed passen met de combinatie van karakter. Vanwege Käsis sterke angst om verlaten te worden en nervositeit zal hij waarschijnlijk grote problemen hebben met alleen zijn, zelfs in een nieuw huis. Het is moeilijk te zeggen of dit met langere aanpassing en tijd te beheren is. Dus in twijfelgeval moet er een mogelijkheid zijn om hem niet langer alleen te hoeven laten. De eerste paar maanden in het dierenasiel waren daarom extreem moeilijk voor hem. In zijn wanhoop vernielde hij veel, zelfs metalen roosters buigend. Hoewel hij zich aan veel dingen heeft gewend en veel rustiger is geworden, lijdt hij nog steeds globaal onder de asielomstandigheden en vooral dat hij niet steeds bij een primaire verzorger mag zijn. Het meeste stress ontstaat wanneer vreemden zich bewegen op het terrein, dan begint hij weer met het vernielen van zijn bezittingen. Als hij zich kalmeert, stopt hij meestal. Bij hoge stress drinkt Käsi meer en moet hij vaker naar buiten om zichzelf te verlagen, dus hij heeft geen ongelukken. Rijden in een auto maakt Käsi erg nerveus; het is het beste als een primaire verzorger met hem mee rijdt. Over het algemeen is zijn gedrag verbeterd in de loop van de tijd, en aanvankelijk had hij echte paniek in de auto. Het is voor hem draagbaarder dicht bij zijn persoon. Käsi krijgt maandelijks Librela injecties vanwege problemen met het musculoskeletale systeem, wat goed voor hem werkt en zijn kwaliteit van leven verbetert. Bovendien doet onze hondentrainer fysio-oefeningen met hem. Beiden moeten ook nog
Origineel lezen (de)
Gewicht: 27 kgSchulterhöhe: ~ 50 cm Wichtiges in Kürze: Käsi ist ein seinen Menschen gegenüber sehr herzlicher und anhänglicher Hund, der gefallen und alles richtig machen möchte, wenn er der Person voll und ganz vertraut. Er will dann möglichst nah und immer dabei sein, er vergöttert seinen Menschen nahezu und lässt ihn kaum aus den Augen. Man merkt ihm seine Verlustängste deutlich an - man braucht viel Zeit und Training, um seine Sorgen und das Kontrollverhalten etwas abzumildern. Käsi ist sehr verschmust und auch lernbegierig. Tricktraining ist zum Beispiel ein großer Spaß für ihn. Er versteht unheimlich schnell, sodass es eine wahre Freude für ihn und seine Menschen ist, mit ihm zu arbeiten. Gibt ihm seine Person verbal und durch Körperkontakt Sicherheit, fährt Käsi sofort einen Gang herunter und entspannt sichtlich. Er braucht dringend diesen einen Menschen, der ihm Ruhe und Selbstsicherheit gibt. Misstrauisch wird er aber auch bei seinen Lieblingsmenschen in allen Situationen, die Richtung tierärztlicher oder jeglicher Untersuchungen/Manipulation am Körper gehen. Dann kann er verletzen und muss mit Maulkorb abgesichert werden. Mit Training ist er in den Jahren, die er bereits bei uns ist, schon viel besser geworden und lässt sich mit dem richtigen Händchen, Zuspruch und entsprechender Absicherung gefahrlos, aber sehr angespannt durch die meisten Untersuchungen führen. Am empfindlichsten ist er an seinen Ohren. Das ist nicht wirklich ein Wunder, da er bei Ankunft im Tierheim mit einer schweren, chronischen Ohrenentzündung und einem unbehandelten Blutohr zu kämpfen hatte. Käsi wurde von seinem letzten Halter ausgesetzt und hat offenbar eine ziemlich Odyssee und mehrere Halter hinter sich. Fremde Menschen sind Käsi oft ein Dorn im Auge. An den meisten geht er vorbildlich vorbei und lässt sich von ihnen nicht stören. Regelmäßig reagiert er aber plötzlich und massiv nach dem Motto "Angriff ist die beste Verteidigung" und schnellt lauthals und drohend in Richtung der fremden Person. Zur Sicherheit wird Käsi außerhalb unseres Geländes mit Maulkorb geführt. Nicht immer ist sofort erkennbar, was ihn an den Menschen getriggert hat. Ungewöhnliche Bewegungen des fremden Menschen (plötzliches Stehenbleiben und Starren) oder spezielle Kleidung (z. B. Kapuze auf, Begegnung im Dunkeln) führen am ehesten zu dem Verhalten. Wie schnell und ob Käsi mit jemandem warm wird, ist sehr individuell. Menschen, die ein gutes Händchen und Gefühl für Hunde wie ihn haben, kamen in der Vergangenheit schon in ziemlich kurzer Zeit an sein Herz heran, während er die Nähe von anderen auch nach längerer Zeit nicht akzeptieren würde. Für Kinder im neuen Zuhause eignet sich Käsi nicht, die Verletzungsgefahr ist zu groß. Beim Gassigehen läuft Käsi die meiste Zeit direkt neben dem Menschen und zieht, außer in oben genannten Situationen, nie an der Leine. Er muss sich immer wieder vergewissern, dass sein Mensch noch da ist und lässt ihn kaum aus den Augen. Käsi ist sehr gerne mit seinem Menschen unterwegs und genießt seine Spaziergänge, muss es manchmal aber schon aufgrund seiner Altersarthrosen etwas langsamer angehen lassen. Das Zusammenspiel mit Artgenossen ist sehr sympathieabhängig und individuell. Käsi sind freundliche Hündinnen in der Regel am liebsten, er kommt aber auch mit den meisten sozialverträglichen Rüden gut zurecht, solange sie ihn nicht bedrängen oder auf andere Weise provozieren. Unterschreitet jemand seine Individualdistanz oder macht ihm Ressourcen streitig, lässt Käsi das nicht durchgehen. Ein Zusammenleben mit anderen Hunden ist also nicht unmöglich, muss aber von der Kombination der Charaktere her gut zueinander passen. Durch Käsis große Verlustängste und Nervosität, wenn er zurückgelassen wird, wird er wahrscheinlich auch in einem neuen Zuhause große Probleme damit haben, alleine zu bleiben. Es ist schwer zu sagen, ob dies mit langer Eingewöhnung und Zeit noch in den Griff zu bekommen ist. Deshalb sollte es im Zweifelsfall eine Möglichkeit geben, ihm das Alleinsein nicht mehr zumuten zu müssen. Die ersten Monate im Tierheim waren für ihn deshalb extrem schwer. In seiner Verzweiflung hat er viel zerstört bis hin zum Verbiegen von Metallgitter. Er hat sich zwar an Vieles gewöhnt und ist viel ruhiger geworden, leidet aber insgesamt unter der Tierheimsituation und vor allem, dass er nicht ständig bei einer Bezugsperson sein darf. Am meisten Stress hat er, wenn sich fremde Leute auf dem Gelände bewegen, dann fängt er wieder an sein Inventar zu zerstören. Kommt er zur Ruhe, hört er in der Regel damit auf. Bei hohem Stress trinkt Käsi auch vermehrt und muss öfters nach draußen zum Lösen, damit er nicht hineinmacht. Autofahren macht Käsi sehr nervös, am besten sollte beim Fahren eine Bezugsperson bei ihm sitzen. Insgesamt ist sein Verhalten hier mit der Zeit besser geworden, anfangs hatte er regelrecht Panik im Auto. In der Nähe seines Menschen ist es für ihn erträglicher. Käsi bekommt aufgrund von Problemen mit dem Bewegungsapparat monatliche Librela-Injektionen, die gut bei ihm anschlagen und seine Lebensqualität verbessern. Zusätzlich macht unserer Hundetrainerin mit ihm Physio-Übungen. Beides sollte auch im neuen Zuhause beibehalten werden. Treppen steigen ist leider nichts mehr für Käsi, sein Zuhause müsste also weitestgehend ebenerdig zu erreichen sein. Wenn Sie Interesse oder Fragen zu diesem Hund haben, schreiben Sie uns eine E-Mail mit Ihrere Telefonnummer und einer kleinen Beschreibung zu sich selbst an
Gelist 3 maanden geleden
