KIVIS adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk
Dan ligt het kleine lichaam in de sneeuw. Een. Het is koud. Blindegang. Op de weg - geen hoop, geen man in de buurt. De kop is getraumatiseerd, de ogen zien niets. Pijn. Angst. Stil wachten tot het gewoon ophoudt... En toen stopte iets. Iets dat niet doorliep. Iemand strekte een hulpende hand uit. Nu rent Kiwi vrij in de binnenplaats van het dierenasiel. Hoewel hij nog steeds niet ziet, voelt hij nu. Het voelt als warmte, veiligheid, handen die schudden, niet pijn doen. Hij loert, bromt, juicht elke dag. Hij leeft. Reset Dank u tegenover die niet bang waren voor zijn zwakheid. Ze stopten toen anderen gewoon doorliepen. U bent zijn licht in een wereld die hij niet ziet. En ja, Kiwi kan zijn ogen niet zien. Maar hij ziet met zijn hart. En hij gelooft in een mens - zelfs wanneer een mens hem had vergeten. U kunt de wereld niet zien, maar u kunt haar nog steeds liefhebben. U kunt gewond raken, maar u kunt erin geloven. Het belangrijkste is, u kunt nog wachten op uw mens. Kiwi wacht. Misschien wacht hij op u. We noemden het puppy Kiwi. U heeft gezondheidsproblemen - veel water drinken zonder bewustzijn... direct na het drinken van een liter water, het veld verlaten, sneeuw vol mond slikken... bloedtesten op diabetes tonen niet, maar we zullen opnieuw herhalen, het kan een psychosomatisch oorzaak zijn. ~ 2017 m. geboorte. Het puppy weegt 20 kg, het lijkt alsof hij onder de auto zit. De manen zijn uitgebreid, de hond ziet niet. Waarschijnlijk een hoofdletsel. Het is erg stressvol dat u hem niet meer ziet, dat u bang bent om te aanraken. De kruisbanden van de voorpoten. Hij kreeg vandaag eerstehulp, de medicatie. Hij zal de nacht in het ziekenhuis doorbrengen, en morgen, als hij zijn meesters niet vindt, gaat hij naar ons... We willen ook bedanken Asta Miliauskienė. Ze ging niet, ze zocht hulp. Dank u Red. Voor hulp bij het verwijderen en transport naar de dierenarts. Dank u Viktorija Kleizaitė. - Adamaitienė voor het ontvangen van dat kind onder uw dak met Vilim en voor het verlenen van eerste hulp en warme schuilplaats de nacht door
Origineel lezen (lt)
❄️ Tada…Mažas kūnas guli sniege. Vienas. Sušalęs. Aklas. Pakelėje – be jokios vilties, be jokio žmogaus šalia.Galva traumuota, akys nieko nebemato.Skausmas. Baimė. Tylus laukimas, kad viskas tiesiog baigtųsi…🚗 Ir tada – kažkas sustojo.Kažkas nepraėjo pro šalį.Kažkas ištiesė pagalbos ranką.❤️ Dabar…Kivis laisvai bėgioja prieglaudos kieme. Nors jis vis dar nemato – dabar jis jaučia.Jaučia šilumą, saugumą, rankas, kurios glosto, o ne skaudina. Jis pasitinka, murksi, džiaugiasi kiekviena diena. Jis gyvena. Iš naujo🕊️ Ačiū tiems, kurie neišsigando jo silpnumo. Kurie sustojo, kai kiti būtų tiesiog pravažiavę. Jūs tapote jo šviesa pasaulyje, kurio jis nemato. Ir taip – Kivis nemato akimis. Bet jis mato širdimi. Ir jis tiki žmogumi – net tada, kai žmogus jį buvo pamiršęs🌟 Galima nematyti pasaulio, bet vis tiek jį mylėti. Galima būti sužeistam, bet vis tiek tikėti. O svarbiausia – vis dar galima laukti savo žmogaus. Kivis laukia. Galbūt jis laukia tavęs❤️🔥⚡️🐾 Šuniuką pavadinome Kiviu. Turi sveikatos problemų – geria be proto daug vandens… ką tik išgėręs litrą vandens, iškart išėjęs į lauką, ryja sniegą pilna burna… kraujo tyrimai diabeto nerodo, bet kartosim vėl, gali būti, kad tai psichosomatinė priežastis. ~2017 m. gimimo. Šunelis sveria 20 kg, panašu, kad pakliuvęs po automobilio ratais. Vyzdžiai išsiplėtę, šuo nemato. Greičiausiai, galvos traumos pasekmė. Labai stresuoja dėl to, kad nebemato, bijo prisilietimų. Priekine koja raišuoja. Šiandien jam suteikta pirmoji pagalba, suleisti vaistai. Per naktį pabus klinikoje, o rytoj, neatsiradus šeimininkams, keliaus pas mus… Dar norime padėkoti Asta Miliauskiene. Ji nepravažiavo, ieškojo pagalbos ❤️ Ačiū Redai Sipavičienei už pagalbą paimant ir nuvežant iki veterinarijos klinikos ❤️ Ačiū Viktorijai Kleizaitei-Adomaitienei už tai, kad su Vilium priėmėt tą vaiką po savo stogu ir suteikėt pirmą pagalbą bei šiltą prieglobstį per naktį ❤️
Gelist 5 maanden geleden
