Menja adopteren
Kruisbried · Onbekend · Volwassen · 4 jaren
Het Carpen dierenasiel is gevestigd in een rustige landelijke omgeving. Voor de honden die in het dierenasiel wonen, is deze locatie ideaal, maar het in een afgelegen gebied te zijn heeft ook zijn nadelen. Er zijn zeer weinig andere dierentribunalen in de omgeving, en daarom leven veel zonder huisdieren in deze regio. Het woord dierenasiel is veelvuldig geworden, en helaas gooien mensen vaak hun dieren dicht bij de boerderij achter. In de zomer van 2022 vond de persoon die de boerderij onderhield, Carmen, drie kleine puppy's op een veld vlakbij de boerderij. De moeder was nergens te bekennen, dus was het een complete raadsel of er iets met de moeder was gebeurd of of iemand de ongewenste puppy's daar had achtergelaten voor haar om te vinden. Aangezien de puppy's niet alleen zouden kunnen overleven, bracht Carmen ze naar het dierenasiel. Daar wachten Milana, Melena en Menja nog steeds samen met Bietan, die in het dierenasiel is verhuisd. Vanwege de beperkte menselijke interactie op de boerderij zijn ze schuw geworden, en daarom zijn de kansen om een thuis te vinden zonder Embla erg klein. De broers en zussen, die opgroeiden in het dierenasiel, zijn nog zeer onervaren. Dus alles is nieuw en opwindend voor hen, en hun eerste reactie in ongewone situaties is om zich verder terug te trekken voor veiligheid. Toch loopt het drietal ook nieuwsgierig naar vreemden en blijft het mensen van een kortere afstand observeren. Elke van hen communiceert hun spanning prachtig met kalmerende gebaren, en Carmen zegt dat hoewel het daadwerkelijke aanraken en behandelen nog vreemd voor hen is, zijn alle nodige behandelingsschappen altijd erg goed verlopen. Menja is de durstigste van de drie. Hij blijft nieuwsgierig, beweegt zich dicht bij mensen en als hij rustig aangesproken wordt, geeft hij zachtjes een tikje op de hand. Trossen plezierigen Menja ook vanaf de hand, en na de trossen mag hij de vingers zachtjes likken.
Origineel lezen (fi)
Carpen tarha sijaitsee rauhallisella maaseudulla. Tarhalla asuville koirille sijainti on ihanteellinen, mutta syrjäisessä sijainnissa on haasteensa. Tarhan lähialueilla ei juuri ole muita eläinsuojelijoita ja siksi alueella elää paljon kodittomia koiria. Sana tarhasta on levinnyt ja valitettavan usein ihmiset myös hylkäävät eläimiään tarhan lähistölle. Kesällä 2022 tarhaa ylläpitävä Carmen löysi tarhan läheiseltä pellolta kolme pientä pentua. Emoa ei näkynyt missään, joten oli täysi mysteeri, oliko emolle sattunut jotakin vai oliko joku hylännyt ei-toivotut pennut sinne hänen löydettäväkseen. Tietäen, etteivät pennut mitenkään selviäisi omillaan, Carmen otti heidän tarhalle turvaan. Siellä Milana, Melena ja Menja odottavat edelleen yhdessä joukkoon muuttaneen Bietan kanssa. Tarhan vähillä ihmiskontakteilla heistä kasvoi ujoja ja niinpä mahdollisuudet omaan kotiin ilman Emblaa ovat kovin pienet. Sisarukset ovat tarhalla kasvettuaan kovin kokemattomia. Niinpä aivan kaikki on heille uutta ja jännittävää ja siksi heidän ensireaktionsa on oudoissa tilanteissa vetäytyä kauemmas turvaan. Kolmikko suhtautuu kuitenkin myös vieraisiin ihmisiin uteliaasti ja jää tarkkailemaan ihmisten touhuja pienen välimatkan päähän. Jokainen heistä viestii hienosti rauhoittavilla eleillä jännitystään ja Carmen kertoo, että vaikka varsinainen käsittely ja koskeminen ovatkin heille vieraita, ovat kaikki pakolliset hoitotoimenpiteet sujuneet aina hyvin. Menja on kolmikosta reippain. Hän jää uteliaasti pyörimään ihmisten lähelle ja rauhallisesti lähestyttäessä häntä saa varovasti rapsutella leuasta. Myös herkut kelpaavat Menjalle kädestä ja herkkujen jälkeen hän saattaa lempeästi lipaista sormia.
Gelist 4 maanden geleden
