Ocho adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk · Puppy · 8 maanden
Er zijn verhalen die je hart breken... en dit is er eentje. Ocho kwam op acht maanden oud aan, met haar moeder, afhankelijk van elkaar. Gelukkig vond haar moeder een tijdelijke opvang, maar had haar dochter Ocho achter te laten. Ocho is een knap mengras met kort haar, kleuren die je aan een herder doen denken. Ze is slechts acht maanden oud. Acht maanden... en al weet ze angst, loopt ze met angst, de buitenwereld maakt haar bang, de geluiden, de straten, het onbekende... en als een pup zo veel angst heeft, is dat geen toeval, maar ervaring. Terwijl ze bij haar moeder was, hield ze zich vast aan haar, om veilig en rustig te kunnen lopen. Nu is haar moeder weg, moet ze leren het alleen te doen. Stap voor stap leert ze dat de wereld buiten haar moeder niet hoeft eng te zijn, het kan ook leuk zijn, het kan liefde ontvangen, het kan spelen, het kan weer een pup worden. Ze verstaat zich goed met honden, ze is een zeer speelse pup die elke hond accepteert, ongeacht de grootte. Zelfs als een hond haar toesnauwt, begrijpt ze dat perfect. Als ze iemand ander tegenkomt en die blaffend tegen haar doet, laat ze geen angst zien. Ze verstaat zich ook goed met katten. Nu zit ze in een hok. Koud, lawaaiig, persoonlijk, en het breekt ons hart om aan alles te denken wat ze doorliep. Voorheen had ze haar moeder, nu heeft ze de enige stabiliteit verloren en wat ze als dierenasiel kende. Ocho moet het dierenasiel verlaten; het is geen plek voor een pup zoals zij. Ocho verdient het te ontdekken dat het leven niet altijd pijnlijk is, dat wandelingen rustig kunnen zijn, dat handen zacht kunnen zijn.
Origineel lezen (es)
Hay historias que te rompen por dentro... y esta es una de ellas. Ocho llegó con ocho meses, junto a su madre, dependiendo la una de la otra. Su mami afortunadamente se encuentra ya en una casita de acogida, pero ha tenido que dejar atrás a su hija, a Ocho. Ocho es una mestiza peciosa, de pelito corto, colores que recuerdan a un pastor. Tiene tan solo 8 meses. 8 meses... y ya conoce el miedo, pasear la asusta, el mundo exterior le asusta, los ruidos, las calles, lo desconocido... y cuando un cachorro tiene tanto miedo, no es casualidad, es experiencia. Mientras estuvo con su madre, se aferraba a ella, para poder caminar segura, tranquila. Ahora su madre no está, tiene que aprender a hacerlo sola. Poco a poco esta aprendiendo, a que el mundo lejos de su madre no tiene por qué dar miedo, también puede ser divertido, también puede recibir cariño, también puede jugar, también puede volver a ser una perrita. Con perros se lleva genial, es una perrita muy juguetona que acepta a cualquier perro, sin importar el tamaño. Incluso cuando un perro le regaña, ella lo entiende perfectamente. Si se cruza con otro perro y le ladra, ella se muestra tranquila. Con gatos también se lleva bien.. Ahora están en un chenil. Frío, ruidoso, impersonal, y se nos parte el alma de pensar que después de todo lo vivido. Antes tenía a su madre, ahora ha perdido lo único estable y lo que ella conocía como su refugio. Ocho necesita salir del refugio, no es lugar para un cachorro como ella. Ocho merece descubrir que la vida no siempre duele, que los paseos pueden ser tranquilos, que las manos pueden ser suaves.
Gelist 2 maanden geleden
