Adoptuj Remus
Mieszaniec · Męskie · Kociak · Wiek nieznany
REMUS BARDZO CHCIEB BYŁBY MIEĆ SWOJEGO WŁASNEGO PAPUGĘ! Remus urodził się w 2024 roku i trafił do schroniska dla papug Pesaleidja 6 kwietnia 2026 roku w Kuusalu. Remus był papugą kolonijną. Ale to coś o nim mówi... Papugi kolonijne zwykle nie są blisko ludzi; żyły w swoim własnym domu w hierarchicznej strukturze społecznej. Ich codzienne życie było pełne trudności – kłótnie między braćmi, ciągłe błagania rodzica, niedostatek jedzenia oraz przetrwanie zimy w chłodnych warunkach, by wymienić tylko niektóre z nich. Papuga Remusa wytrzymała wszystko to przez rok i stała się bardziej uważna. Ale nigdy nie była agresywna!!!! Po przybyciu do naszego schroniska obronił się instynktownie moczem, jednak nigdy nie był agresywny. Jego duże oczy patrzyły na ludzi z jakimś... uważnym... stałym... zainteresowaniem... Teraz, w pomieszczeniu dla kotów, papuga jeszcze nie wykazuje żadnych objawów lęku, ale czuje się tam swobodnie. Ludzie nadal uwielbiają obserwować go ze swoimi dużymi oczami, ale my wierzymy, że już jest znacznie bezpieczniejszy i pewniejszy, z lepszym poczuciem zaufania, że nikt mu nie zrobi krzywdy. Gdyby Remus mógł mieć własną papugę w domu, gdzie byłby kochany z czułością i cierpliwością, na pewno byłby wspaniałym, wielkoocznym towarzyszem przez resztę życia! Jeśli chcesz dać Remusowi dom, kliknij przycisk „Chcę adoptować tego zwierzaka”, wypełnij ankietę Pesaleidja, a my skontaktujemy się z Tobą. Jeśli nie możesz adoptować tej ukochanej papugi, ale chciałbyś zostać rodzicem zastępczym i pokryć koszty jej utrzymania, czytaj więcej TUTAJ.
Czytaj oryginał (et)
SUURESILMNE REMUS TAHAKS KA OMA PÄRISKOJU! 2024. aastal sündinud Remus jõudis Pesaleidja kassituppa 06.04.2026 Liiapeksi külast, Kuusalust. Remus on olnud kolooniakass. See aga ütleb nii mõndagi.... Kolooniakassid pole reeglina inimesega eriti kokku puutunud, nad on elanud omaette kinnises hierarhilises tsunftis. Nende igapäevane elu on olnud täis raskusi - isaste omavahelised kaklused, emaste pidev poegimistsükkel, toidupuudus, külma talveaja üleelamine jne jne. Remus poiss on seda kõike oma paari eluaastaga kogenud ja see on teda teinud ettevaatlikuks. Temas pole aga kurjust!!!! Meie juurde jõudes kaitses ta end teadmatuses loomulikult urinaga, aga ta ei rünnanud kunagi. Tema suured silmad vaatasid inimest ainiti.....kindlalt....tähelepanelikult....kogu aeg... Nüüd, suures kassitoas olles, pole poiss veel pailoom, aga ta tunneb end seal päris kenasti. Inimesi meeldib talle jätkuvalt oma suurte silmadega jälgida, kuid me usume, et juba palju turvalisemalt ja kindlama usuga, et need talle paha teha ei soovi. Kui Remus saaks omale päriskodu, kes ta armastuse ja kannatlikkusega ära "taltsutaks", oleks ta kindla peale üks tore lustlik suuresilmne kaaslane kogu eluks! Kui tahaksid Remusele kodu pakkuda, siis kliki nupule "soovin seda loomakest", täida ära Pesaleidja küsimustik ja sinuga võetakse ühendust. Kui Sa ei saa seda armsat kassi endale adopteerida, aga sooviksid hakata ta vaderiks ja tasuda ta ülalpidamiskulud, siis loe lähemalt SIIT.
Zarejestrowane 2 miesiące temu
