Adoptuj Témoignage de l’adoption en duo de Saphir chat adulte et de Saba son chaton
Mieszaniec · Nieznane · Dorosły · 9 lata
Świadectwo adopcji Saphir, dorosłego kota, i Saby, jej szczeniaka. Opublikowano 20 marca 2020 r. przez Brigit Oto para matka-dzietka, która została przyjęta przez wspaniałą rodzinę ponad rok temu. Dla Saphir w wieku dwóch lat, a dla Saby osiem miesięcy. Pierwotne świadectwo opublikowane 16 września 2017 r. SAPHIR krzyżówka siamesa z niebieskimi oczami / SABA szara tygrysowa Dlaczego chcieli adoptować: W 2013 roku, po śmierci naszego Missouri (18 lat z nami!) nie chciałam innego kota, nie od razu. Potem... w styczniu 2016 roku powróciło pragnienie posiadania małego towarzysza, i znaleźliśmy stronę Chat-Adoption, oraz uważnie przeczytaliśmy profile. Saphir, znaleziona na ulicy z małymi kotami, przyciągnęła naszą uwagę. Ale asocjacja chciała ją adoptować razem z ostatnim szczeniakiem, Sabą. Saba miała lekkie zapalenie uszu, które spowodowało nachylony głowę, i była jedynym szczeniakiem z miotu, który został adoptowany. Chcieliśmy dorosłego kota, ale nigdy nie myśleliśmy o posiadaniu DWÓCH kotów! Po dokładnym rozważeniu wysłaliśmy szczegółowy e-mail do Corinne, która szczęśliwie zadzwoniła do nas. Laurence i ona przyjechali w sobotnim popołudniu z dwoma kotami, trochę zdenerwowani, ale ciekawi. Odkrycie Saphir i szczeniaka Saby: Dzień później, w lutym 2016 roku, Saphir i Saba w końcu przybyły do domu. Ukryte pod łóżkiem, nie zajęły długo czasu, by eksplorować wszystko... Spokojne i ciekawe, szybko znaleźli swoje miejsce. Saphir dalej uczyła Saby, obserwując reakcję matki i dostosowując się odpowiednio. Rytuały są już dobrze ustanowione: jak tylko słyszy budzik, Saba przybiega, żeby pogryźć nasze palce. Po śniadaniu czas na zabawy i gry (Saphir to piłka, prawdziwy piłkarz, Saba to mysz, którą wyrzuca w powietrze). Spędzamy czas na siedzisku patrząc na zewnątrz, polujemy na muchy (Saba, doskonała, goni je za uszy, słyszy je zanim je widzi). Następnie naprzemiennie sen i zabawy... Rankiem i wieczorem, bonusem, jaki prosimy o wyjście na taras (zabezpieczony!). Integracja SAPHIR do nowej rodziny: Saphir potrzebowała trochę czasu, by zająć swoje miejsce, czuliśmy jej ostrożność. Miła, ale obserwująca, czekając, czy może nam zaufać. Teraz nie wahają się prosić o szczotkę (bardzo lubi szczotkowanie...), strumień wody, który puszcza w wannie (to tak bardzo zabawne niż miseczka). Bardzo delikatna i namiętna, komunikuje się cichym miuczeniem (typowym dla krzyżówek siamesa... Moja Cassie, którą znają regularni, robiła to samo), niemal bezgłośne, bardzo charakterystyczne. Wskazała jasno, że nie lubi głaskania na głowie, ale raczej mocnego głaskania na ramieniu. Lubi przynosić piłki, jak prezent, który zostawia na łóżku lub u naszych stóp. Czujemy się zrelaksowani, gdzieś bezpiecznie, spokojnie i kochani. Nie mogę wyobrazić sobie, jaki był jej życie przed: zapewne z kimś, ponieważ jest społeczna, ale potem sama na ulicy z szczeniakami... Jak SABA odkrywa nowy dom: Saba to kot, który zachowuje się jak pies: śledzi nas wszędzie, chce wziąć udział we wszystkim. Wracamy, ona biegnie, by nas powitać... Otrzymujemy paczkę, chce ją zobaczyć... Robimy coś z drewna, ona patrzy. Myjemy zęby, ona siedzi na krawędzi zlewki... Jest bardzo inteligentna, bardzo gadliwa (moduluje swoje miuczenie w zależności od tego, co wyraża) jest bardzo swobodna i często dziwi nas swoimi reakcjami (łączy słowa, ton, z gestem, sytuacją). Ale także bardzo niezależna, jak jej matka, i wiedzie, jak się izolować, gdy chce. Jak było od momentu adopcji: W półtorej roku czujemy, że Saphir zbudowała swój gniezdę i miejsce z nami, a Saba dorosła: z trochę szalonego szczeniaka chcącego wszystko eksplorować, niektóre błędy, które już nie robi wcale, "dojrzała" w swoim umyśle. Ich relacje również się zmieniły. W pewnym momencie Saphir musiała ją odgrodzić (kiedy ją adoptowaliśmy, Saba jeszcze chciała się karmić) i Corinne pomogła nam zrozumieć ich zachowanie. Teraz zamiast matki i córki są partnerami. Grają razem, walczą z radością, kończą sen razem - albo nie ... i często się ocierają. Gdy jedna idzie do weterynarza lub do koterii (Saphir, aby pomóc z tym obfitym futrem!) druga szuka jej i witają ją, gdy wraca. Oba любią patrzeć na filmy z myszami na YouTube.
Czytaj oryginał (fr)
Témoignage de l’adoption en duo de Saphir chat adulte et de Saba son chaton Publié le 20 mars 2020 par Brigit Voici un duo mère-fille adoptées il y a déjà plus d’1 an par une super familleA 2 ans pour Saphir, et 8 mois pour Saba Témoignage initial publié le 16/09/2017 SAPHIR Croisée Siamoise Ecaille aux yeux bleus / SABA Ecaille grise Pourquoi ils voulaient adopter : En 2013, après la mort de notre Missouri (18 ans avec nous !) je ne voulais plus de chat, pas tout de suite. Et puis… en janvier 2016 l’envie d’avoir un petit compagnon nous est revenue et nous avons trouvé le site de Chat-Adoption, et attentivement regardé les profils. Saphir, trouvée dans la rue avec ses petits, nous a tapée dans l’œil. Mais l’association désirait la faire adopter avec sa petite dernière, Saba. Victime d’une otite toute petite, elle en gardait la tête penchée, et c’était la seule de la fratrie à adopter. Nous voulions un chat adulte, mais nous ne nous étions jamais posé la question de DEUX chats ! Après mûre réflexion, nous avons envoyé un mail détaillé à Corinne, qui à notre grande joie nous a rappelés. Laurence et elle sont venues un samedi après-midi avec les deux chattes, un peu intimidées, mais curieuses. Découverte de Saphir et chaton Saba : 10 jours plus tard, en février 2016, Saphir et Saba arrivaient pour de bon à la maison. Un moment cachées sous un lit, elles n’ont pas tardé à s’aventurer partout… Sociables, curieuses, elles ont vite pris leurs marques. Saphir a continué à éduquer Saba quelque temps, elle regardait la réaction de sa mère et s’adaptait en conséquence. Les rituels sont déjà bien établis : dès qu’elle entend le réveil, Saba vient mordiller les orteils. Après le petit-déjeuner, c’est le moment jeux et courses-poursuites (Saphir c’est la balle, une vraie footballeuse, Saba la souris qu’elle jette en l’air). On passe un peu de temps sur le perchoir pour regarder dehors, on traque les mouches (Saba, redoutable, chasse à l’oreille, elle les entend avant de les voir). Puis on alterne siestes et jeux… Matin et soir, le bonus qu’on réclame c’est la sortie sur le balcon (sécurisé !). L’intégration de SAPHIR dans sa nouvelle famille d’adoption : Saphir a mis un peu de temps à réclamer sa place, on la sentait sur la réserve. Gentille, mais dans l’observation, attendant de voir si elle pouvait nous faire confiance. Maintenant, elle n’hésite plus à réclamer son peigne (elle adore qu’on la brosse…), son filet d’eau qu’on fait couler dans la baignoire (c’est tellement plus drôle que la gamelle). Très douce et câline, elle communique avec un miaulement feutré (typique des siamois croisés… ? Ma Cassie que les fidèles connaissent faisait pareil), presque muet, très particulier.Elle a su nous faire comprendre qu’elle n’aime pas les caresses sur la tête, par contre les caresses appuyées sur l’épaule, on peut. Elle aime rapporter les balles, comme un cadeau qu’elle dépose sur le lit ou à nos pieds.On la sent soulagée d’être chez elle quelque part, sereine et aimée. Je n’imagine pas ce qu’a pu être sa vie d’avant : certainement chez quelqu’un puisqu’elle est sociable, mais ensuite seule dans la rue avec des petits… Comment SABA découvre son nouveau foyer : Saba est un chat-chien : elle nous suit partout, veut participer à tout. On rentre, elle accourt pour souhaiter la bienvenue… On reçoit un colis, elle veut regarder à l’intérieur… On bricole, elle observe. On se lave les dents, elle est perchée sur le rebord du lavabo… Elle est très intelligente, très bavarde (elle module ses miaulements selon ce qu’elle exprime) elle est très bien dans ses pattes et nous étonne souvent par ses réactions (elle associe des mots, une inflexion, à un geste, une situation). Mais elle est aussi très indépendante, comme sa mère, et sait parfaitement s’isoler quand elle le souhaite. Comment ça se passe depuis leur adoption : En un an et demi, on sent que Saphir s’est fait son nid et sa place chez nous, et que Saba s’est éduquée : de chaton un peu fou voulant tout découvrir, il y a des petites bêtises qu’elle ne fait plus du tout, elle a « grandi » dans sa tête. Leur relation a également évolué. A un moment Saphir a dû l’éloigner d’elle (quand on les a adoptées, Saba réclamait encore de téter) et Corinne nous a aidé à comprendre leur comportement. Maintenant, plutôt que mère et fille, elles sont compagnes. Elles jouent ensemble, se bagarrent pour rire, finissent par s’endormir ensemble – ou pas… et se toilettent souvent. Quand l’une part chez le vétérinaire ou chez le toiletteur (Saphir, pour l’aider avec cette fourrure abondante !) l’autre la cherche et lui fait fête au retour. Toutes les deux adorent regarder des vidéos de mulots sur le Net ;o) Elles finissent par chercher la souris derrière la tablette… Et Saba aime regarder les documentaires animaliers à la télé… Ces deux « filles » mettent de l’animation et ont su développer un rapport particulier avec chacun des membres de la famille, elles font d’ailleurs partie de la famille maintenant… Merci à Corinne de nous avoir répondu favorablement, à l’association de prendre soin des chats errants, nous sommes tellement contents d’avoir pu adopter Saphir et sa petite Saba ! Sandrine Voir le témoignage de l’adoption de chaton Shirin (soeur de Saba) adoptée par une super famille elle aussi… Aller en haut VIDÉO DE SABA & SAPHIR qui faisaient un câlin dans leur Famille d’Accueil, avant leur adoption : Aller en hautPartager : Cliquer pour imprimer(ouvre dans une nouvelle fenêtre) Imprimer Cliquer pour envoyer un lien par e-mail à un ami(ouvre dans une nouvelle fenêtre) E-mail J’aime ça :J’aime chargement… Articles similaires
Zarejestrowane 2 miesiące temu
