Adoptuj Umani ed elefanti
Mieszaniec · Męskie
Nasza populacja rośnie i ludzie oraz fauna dzika coraz częściej zmuszeni są do współdzielenia przestrzeni. Jest to szczególnie powszechne w niektórych krajach, takich jak Indie i Afryka, gdzie nasze populacje rosną wykładniczo. Z jednej strony obszary chronione starają się wzmocnić populacje dzikie, ale z drugiej działania rozwojowe ludzi poza obszarami chronionymi sprzyjały wzrostowi populacji ludzkich. Ludzie i zwierzęta dzike zatem coraz częściej spotykają się ze względu na rosnący liczba wsi i infrastruktury, a te spotkania mogą mieć istotne konsekwencje w zachowaniu zwierząt oraz konflikty między człowiekiem a zwierzętem dzikim. W odpowiedzi na działania ludzi, a zwłaszcza po negatywnych doświadczeniach, zwierzęta dzike często postrzegają człowieka jako zagrożenie i dążą do minimalizowania kontaktów z ludźmi, przyjmując możliwe ujawnienie ogólnej strategii antypredatornej. Badania dotyczące zachowań przestrzennych słoni i praktyki monitorowania krajobrazów naturalnych i antropogenicznych są idealne do analizowania skutków działalności ludzkiej i planowania możliwego współistnienia w wspólnych przestrzeniach. Niestety najpowszechniejszym poglądem jest postrzeganie tego ssaka jako jedynego agenta zniszczenia, w zakresie jego wielkości. Mimo że obserwuje się wzrosty, populacje uległy szybkemu spadkowi z powodu presji ludzkiej, polowania na złoto i konkurencji o zasoby ze względu na budownictwo miejskie. Słonie są gatunkiem kluczowym dla habitatu, w którym się znajdują, ponieważ przekazują i zwiększają dostępność biomasy. Zostały sklasyfikowane przez naukowców jako „inżynierowie ekologiczni”, którzy poprzez fizyczną manipulację roślinnością zwiększają zróżnicowanie ekosystemu, co jest korzystne dla wszystkich innych organizmów. Przechwytywanie pachidermów często prowadzi do śmierci zwierzęcia i pewnie nie rozwiązuje problemu współistnienia człowieka i zwierzęcia dzikiego. Dwa alternatywne rozwiązania do odwrócenia tras słoni zostały zastosowane w dystrykcie Wayanad w stanie Kerala z pewnym skutkiem. Gatunek, jak już wspomniano, jest już zagrożony z powodu deforestacji i industrializacji jego siedliska, ale stałe zapotrzebowanie ludzi na tereny grozi silnie istnieniu pachidermów. Trasy tradycyjne słonia od lasu do lasu, przebywane przez zwierzęta w poszukiwaniu pokarmu, nazywane są „korytarzami” i były śledzone od bardzo dawna przez wielkich pachidermów, ale dzisiaj zwierzęta są zmuszone je przekraczać w obszarach intensywnie antropogennych. Środki niedzielne do odwrócenia tras słoni, takie jak użycie migających świateł, które uniemożliwiają zwierzętom zbliżanie się do pól rolniczych, a niektóre ogrodzenia zostały zmodyfikowane, dodając prawdziwe i fałszywe uli, by wykorzystać lęk słoni przed pszczołami i utrzymać je daleko.
Czytaj oryginał (en)
La nostra popolazione sta crescendo e l’uomo e la fauna selvatica sono sempre più costretti a condividere lo spazio . Ciò è particolarmente diffuso in determinati Paesi come l'India e l'Africa , dove il sovraffollamento della popolazione cresce esponenzialmente. Da una parte le aree protette cercano di rafforzare le popolazioni selvatiche, ma dall’altra gli interventi di sviluppo umano al di fuori delle aree protette hanno promosso la crescita delle popolazioni umane . Persone e animali selvatici entrano quindi più frequentemente in contatto, a causa di villaggi e infrastrutture che sorgono sempre più numerose e questi incontri possono avere importanti implicazioni nel comportamento degli animali, nel conflitto uomo-animale selvatico. In risposta alle attività umane e specialmente a seguito di esperienze negative, gli animali selvatici spesso percepiscono l’uomo come una minaccia e tendono a minimizzare gli incontri con le persone con una possibile esibizione di strategie anti-predatorie generalizzate. Gli studi sul comportamento spazio-temporale degli elefanti e pratiche di monitoraggio dei paesaggi naturali e antropogenici sono ideali per esaminare gli effetti dell’attività umana e pianificare una possibile coesistenza negli spazi condivisi. Sfortunatamente l’idea più comune è la percezione di questo mammifero come solo un agente di distruzione, in termini della sua grandezza. Tuttavia anche se si registrano aumenti, le popolazioni hanno subito un declino rapido a causa delle pressioni umane, bracconaggio e competizione per le risorse a causa delle costruzioni urbane. Gli elefanti sono una specie chiave per l’habitat in cui si trovano perché loro ridistribuiscono e aumentano la disponibilità della biomassa . Sono stati classificati dai ricercatori come “ ecological engineers ” che grazie alla manipolazione fisica della vegetazione aumentano l’eterogeneità dell’ecosistema, un vantaggio per tutti gli altri organismi. La cattura dei pachidermi, comporta spesso la morte dell'animale e di certo non risolve il problema della convivenza uomo-animale. Due soluzioni alternative per deviare i tragitti degli elefanti sono state impiegate nel distretto di Wayanad, nello stato del Kerala, con una certa efficacia. La specie, come abbiamo detto, è già in pericolo a causa della deforestazione e dell’industrializzazione del loro habitat, ma la costante necessità di territorio da parte dell’uomo sta minacciando fortemente l’esistenza dei pachidermi. I tragitti tradizionali dell’elefante da una foresta all’altra, percorsi dagli animali per la ricerca di cibo, si chiamano “corridoi” , e sono tracciati da tempo immemore dai grandi pachidermi, ma oggi gli animali sono costretti ad attraversarli in zone fortemente antropizzate. Tra le soluzioni nonviolente possibili, l' uso delle luci lampeggianti che impediscono agli animali di avvicinarsi ai terreni agricoli, mentre alcune recinzioni sono state modificate annettendo degli alveari, veri e falsi, per sfruttare la paura dei pachidermi per le api e tenerli lontani .
Zarejestrowane 6 miesięcy temu
