Adoptuj unvergessen – Podenco in Not e.V
Podenco · Nieznane · Seniory · 13 lata
Niezapomniany Gdy musisz rozstać się ze swoim towarzyszem, zrób to z dobrymi myślami o upływającym czasie. To, co pozostaje, to nie tylko smutek. To jest radość z przeżytego czasu, podziękowanie za przecięte drogi i miłość, która nigdy nie zanika. W pamięci Aruna *11.12.2013†10.03.2026 Arun został przywiedziony do schroniska przez byłego właściciela, myśliwego, wraz z galgo. Psów mu przekazano, a teraz nie miał już potrzeby ich mieć. Jego rozwiązanie: eutanazja. Arun był niespokojny, obawiający się i bardzo ostrożny wobec ludzi. A jednak w ciągu kilku dni zaczął ciekawie eksplorować świat wokół siebie. Uspokoił się, pozwolił na pierwsze podejścia i zaczął grać z innymi psami. Arun był zawsze powściągliwym, delikatnym osobnikiem, bardzo przyjaznym dla innych zwierząt i jasnym w komunikacji. Nie musiał długo czekać. Jego dom znalazł się przy boku galgi, która potrzebowała towarzysza tak jak on sam: przyjaznego i jasnego, surowego i niewidzialnego. Dwa psy, które po prostu się dobrze dogadują. Od nowego właściciela otrzymaliśmy zdjęcia pokazujące spokojnego Aruna. Arun, który się obudził. Arun, który odkrył nowe strony w swoim życiu psim. Każda fotografia mały prezent, który pozwolił nam i naszym hiszpańskim zwierzętom współczuć jego szczęśliwemu końcowi. Arun miał 12 lat. Miał dom, rodzinę, towarzysza. Z psa, którego ktoś uznał za zbędny, do psa, który był kochany. 2773 dni z rodziną, a żaden nie był traktowany z lekceważeniem. Dziękujemy, Arun, za zaufanie. Za otwarcie. Za pokazanie nam, co jest możliwe, gdy się nie rezygnuje, ale zawsze pozostaje ciekawie patrząc w przyszłość.
Czytaj oryginał (de)
unvergessen Wenn Sie sich von Ihrem Gefährten verabschieden müssen, tun Sie es mit den guten Gedanken an die gemeinsame Zeit. Was bleibt, ist nicht nur Trauer. Was bleibt, ist das Glück über die erlebte Zeit,die Dankbarkeit, dass sich Ihre Wege gekreuzt habenund die Zuneigung, die niemals vergeht. In Erinnerung an Rosalie * 20.02.2013 † 20.05.2026 Eine Galga, auf der Straße gefunden, ins Tierheim gebracht. Ausgesprochen zutraulich und lebhaft, sozial mit anderen Hunden, verspielt und neugierig, freundlich und offen. Wir haben ihr den Namen Tashi gegeben. Trotz all ihrer guten Eigenschaften musste sie lange warten, bis es nach Hause ging. Aber nach 414 Tagen war es soweit ! Sie durfte nach Deutschland reisen und ihrer Lebensfreude endlich freien Lauf lassen. Ihre Halterinnen gaben ihr einen neuen Namen: Rosalie. Sie nahmen sie liebevoll auf in den Kreis der Familie, mit Hund und Katze. Rosalie war ein wunderbarer, intelligenter und lernwilliger Windhund-Mix. Sie hat ihre Menschen fast 12 Jahre lang begleitet und wurde 13 Jahre alt. Am 20. Mai 2026 ist sie verstorben. 4.290 Tage bei ihrer Familie und kein einziger davon war selbstverständlich. Danke, Rosalie, dass Du vertraut hast. Dass Du Deine Lebensfreue geteilt hast. Dass Du uns gezeigt hast, was möglich wird, wenn man nicht aufgibt, sondern immer wieder neugierig nach vorn schaut.. Erinnerungsalben
Zarejestrowane 2 miesiące temu
