Adopter DŻEKI
Mand · Ældre · 10 år
HUNDEN DŻEKI OK. 10 ÅR 616093900209086 (232/25) STØRRELSE: MEDIUM VACCINATIONER: JA MIKROCHIP: 34 Jeg er Dżeki. Jeg blev efterladt i vildmarken – alene, stille og roligt, uden nogen at kramme mig eller fortælle mig, at alt ville blive godt. Derfra endte jeg på dyrehjemmet. Jeg er en hund, der elsker mennesker med hele mit hjerte. Så snart jeg ser et menneske, svinger min hale af sig selv, som om den har sin egen motor. Jeg kan godt lide at være tæt på, jeg kan godt lide gåture, kælen og fælles øjeblikke. I snor klarer jeg mig ret godt – bare sig, hvor vi skal hen, så går jeg gerne med. Jeg var endda med til en stor udflugt med frivillige og personale til Morena indkøbscenteret. Der var så mange dufte, lyde og nye ansigter! Og jeg gik roligt frem til folk, selv de mindste, for børn er seje. Alle sagde, at jeg var meget høflig og venlig. Og det er jeg også enig i. Men der er én ting, jeg må indrømme… katte interesserer mig virkelig. Alt for meget. Jeg vil så gerne jagte dem, så jeg ville nok ikke passe godt ind i et hjem med en kat. Jeg vil ikke gøre nogen fortræd – jeg kan bare ikke falde til ro i nærheden af dem. Nu venter jeg på min menneske. En, der ser ikke bare en hund, der er efterladt i vildmarken, men en hund med et kæmpe hjerte, der gerne vil give det videre til nogen. Hvis du giver mig en chance, lover jeg, at jeg bliver din mest trofaste ven.
Læs original (pl)
PIES DŻEKI OK. 10 LAT 616093900209086 (232/25) WIELKOŚĆ: ŚREDNI SZCZEPIENIA: TAK BOKS: 34 Nazywam się Dżeki. Zostałem pozostawiony w pustostanie – sam, po cichu, bez nikogo, kto mógłby mnie przytulić czy powiedzieć, że wszystko będzie dobrze. I stamtąd trafiłem do schroniska. Jestem psem, który kocha ludzi całym sercem. Kiedy tylko widzę człowieka, ogon sam mi się macha, jakby miał własny silnik. Lubię być blisko, lubię spacery, głaski, wspólne chwile. Na smyczy radzę sobie całkiem nieźle – wystarczy powiedzieć, gdzie idziemy, a ja pójdę z radością. Byłem nawet z wolontariuszami i pracownikami na dużym wyjeździe – do centrum handlowego na Morenie. Tyle tam było zapachów, gwaru i nowych twarzy! A ja spokojnie podchodziłem do ludzi, nawet do tych najmniejszych, bo dzieci są fajne. Wszyscy mówili, że jestem bardzo grzeczny i przyjazny. I ja się z tym zgadzam. Tylko jedną rzecz muszę przyznać… koty bardzo mnie interesują. Aż za bardzo. Bardzo chciałbym je gonić, więc raczej nie nadaję się do domu, w którym mieszka taki futrzak. Nie chcę nikomu zrobić krzywdy – po prostu nie potrafię się przy nich uspokoić. Teraz czekam na swojego człowieka. Takiego na zawsze. Kogoś, kto zobaczy nie tylko psa porzuconego w pustostanie, ale psa, który ma ogromne serce i chce je komuś oddać. Jeśli dasz mi szansę, obiecuję, że będę Twoim najwierniejszym przyjacielem.
Listet for 2 måneder siden
