Adopter Pumpkin
Mand · Ældre · 12 år
Guldaf er en meget sød hund, der har haft meget uheld med folk, der ikke kunne tage sig af ham. Da han udviklede en tumor nær hans anus, i stedet for at tage ham til dyrlægen, begyndte de at smide ham ud af huset, fordi Guldaf havde problemer med at tisse. Det er svært at forestille sig, hvor meget smerte og stress han må have udholdt. Og til sidst mistede han også sit hjem, som var hans verden. På dyreinternatet fik Guldaf en operation for at fjerne tumoren, og nu kan han efterlade den svære tid bag sig. Han har brug for noget, han savnede allermest: gode mennesker, en følelse af sikkerhed og sit eget hjem. Han er en virkelig vidunderlig hund. Han er meget intelligent, blid og venlig. Han kan lide menneskelig kontakt og har brug for nærhed. Desværre gør hans ophold på dyreinternatet ham ingen gavn. Guldaf kan ikke lide at være alene, og om aftenen knuser hans gråd og jamren vores hjerter. Det er tydeligt, at han savner mennesker og et roligt, hjemligt liv. Der burde være en bedre tid forude for ham. Uden smerte, uden ensomhed, uden ventetid. Guldaf venter på, at nogen skal vise ham, at hjem kan betyde sikkerhed, omsorg og kærlighed. Han fortjener virkelig et nyt kapitel.
Læs original (pl)
Pumpkin to przekochany psiak, który miał ogromnego pecha, trafiając na ludzi, którzy nie potrafili się nim zaopiekować. Kiedy pojawił się problem z guzem w okolicy odbytu, zamiast zabrać go do weterynarza, zaczęli wyrzucać go z domu, bo Pumpkin miał trudności z wypróżnianiem się. Trudno sobie wyobrazić, ile bólu i stresu musiał wtedy znosić. A na koniec stracił także dom, który mimo wszystko był przecież jego światem. W schronisku Pumpkin przeszedł operację usunięcia guza i dziś może już zostawić tamten trudny czas za sobą. Potrzebuje teraz czegoś, czego wcześniej zabrakło mu najbardziej: dobrych ludzi, poczucia bezpieczeństwa i własnego domu. To naprawdę cudowny pies. Jest bardzo mądry, łagodny i przyjazny. Lubi kontakt z człowiekiem i bardzo potrzebuje jego bliskości. Niestety pobyt w schronisku bardzo mu nie służy. Pumpkin źle znosi samotność, a wieczorami jego płacz i zawodzenie rozdzierają nam serca. Widać, że bardzo tęskni za człowiekiem i za spokojnym, domowym życiem. Przed nim powinien być już tylko lepszy czas. Bez bólu, bez samotności, bez czekania. Pumpkin czeka na człowieka, który pokaże mu, że dom może oznaczać bezpieczeństwo, troskę i miłość. On naprawdę zasługuje na taki nowy rozdział.
Listet i forgårs
