Υιοθετήστε τον/την Pumpkin
Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 12 έτη
Η Πουμκίν είναι μια πολύ γλυκιά σκυλίτσα που είχε πολλή κακή τύχη με ανθρώπους που δεν μπορούσαν να τη φροντίσουν. Όταν αναπτύχθηκε ένας όγκος κοντά στον πρωκτό της, αντί να τη βγάλουν στον κτηνίατρο, την έδιωχναν από το σπίτι γιατί η Πουμκίν είχε πρόβλημα με την αφόδευση. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πόνο και στρες πρέπει να έχει υποστεί. Και στο τέλος, έχασε και το σπίτι της, που ήταν ο κόσμος της. Στο καταφύγιο, η Πουμκίν υποβλήθηκε σε εγχείρηση για την αφαίρεση του όγκου και τώρα μπορεί να αφήσει πίσω της αυτή τη δύσκολη περίοδο. Χρειάζεται κάτι που της έλειψε περισσότερο: καλοί άνθρωποι, μια αίσθηση ασφάλειας και το δικό της σπίτι. Είναι ένα πολύ υπέροχο σκυλάκι. Είναι πολύ έξυπνη, ήρεμη και φιλική. Της αρέσει η ανθρώπινη επαφή και χρειάζεται να είναι κοντά σε κάποιον. Δυστυχώς, η παραμονή της στο καταφύγιο δεν τη βοηθάει καθόλου. Η Πουμκίν δεν της αρέσει να μένει μόνη και το βράδυ το κλάμα και το γαύγισμά της μας σπάει την καρδιά. Είναι φανερό ότι της λείπουν οι άνθρωποι και μια ήρεμη, οικογενειακή ζωή. Θα πρέπει να υπάρχει ένα καλύτερο μέλλον μπροστά της. Χωρίς πόνο, χωρίς μοναξιά, χωρίς αναμονή. Η Πουμκίν περιμένει κάποιον να της δείξει ότι το σπίτι μπορεί να σημαίνει ασφάλεια, φροντίδα και αγάπη. Αξίζει πραγματικά ένα νέο κεφάλαιο.
Διάβασε αρχικό (pl)
Pumpkin to przekochany psiak, który miał ogromnego pecha, trafiając na ludzi, którzy nie potrafili się nim zaopiekować. Kiedy pojawił się problem z guzem w okolicy odbytu, zamiast zabrać go do weterynarza, zaczęli wyrzucać go z domu, bo Pumpkin miał trudności z wypróżnianiem się. Trudno sobie wyobrazić, ile bólu i stresu musiał wtedy znosić. A na koniec stracił także dom, który mimo wszystko był przecież jego światem. W schronisku Pumpkin przeszedł operację usunięcia guza i dziś może już zostawić tamten trudny czas za sobą. Potrzebuje teraz czegoś, czego wcześniej zabrakło mu najbardziej: dobrych ludzi, poczucia bezpieczeństwa i własnego domu. To naprawdę cudowny pies. Jest bardzo mądry, łagodny i przyjazny. Lubi kontakt z człowiekiem i bardzo potrzebuje jego bliskości. Niestety pobyt w schronisku bardzo mu nie służy. Pumpkin źle znosi samotność, a wieczorami jego płacz i zawodzenie rozdzierają nam serca. Widać, że bardzo tęskni za człowiekiem i za spokojnym, domowym życiem. Przed nim powinien być już tylko lepszy czas. Bez bólu, bez samotności, bez czekania. Pumpkin czeka na człowieka, który pokaże mu, że dom może oznaczać bezpieczeństwo, troskę i miłość. On naprawdę zasługuje na taki nowy rozdział.
Καταχωρημένα προχθές
