Dlaczego wegetarianie powinni przejść na weganizm. Wegetarianki zresztą też adoptieren
Mischling · Unbekannt · Senior · 100 Jahre
Vegetarismus öffnet das Auge für die Ausbeutung von Tieren, die für Fleisch gehalten werden, und schließt das Auge für die Ausbeutung von Tieren, die für Milch und Eier gehalten werden. Aus ethischer Sicht ist dies eine sehr seltsame Haltung, besonders wenn man bereits weiß, was hinter einer Milchschüssel und den Eiern steckt. Kann man nicht wissen, was genau hinter der Produktion von Milch und Eiern steht? In unserer Gesellschaft kann man es. Zumindest aus zwei Gründen. Erstens werden wir seit der Kindheit mit idyllischen, unvollendeten Geschichten gefüttert. Zweitens schiebt der Speziesismus das echte Interesse an dem wahren Schicksal der Tiere, die wir als Gesellschaft ausbeuten, in den Hintergrund. Worum geht es bei diesen idyllischen, unvollendeten Geschichten? Es handelt sich um die gesamte Produktion von Kinderbüchern und Filmen, die unsere Fantasie mit Bildern glücklicher Kühe, die Milch geben, und Hühner, deren natürliche Eigenschaft das regelmäßige Legen von Eiern ist, füllen. Hinzu kommen eine Wiese, Blumen und ein lächelnder Bauer. Die Information, dass Milch die Laktation ist, die eine Schwangerschaft und Geburt vorausgegangen ist, taucht selten auf und wenn doch, wird sie nicht betont oder weiterentwickelt. Informationen über die Zucht, die aus Kühen und Hühnern Maschinen zur Produktion von Milch und Eiern gemacht hat, erscheinen überhaupt nicht mehr. Wir bleiben in fröhlicher Unwissenheit darüber, dass vor nur 100 Jahren Kühe drei Mal weniger Milch produzierten als heute und Hühner drei Mal weniger Eier legten. Als Vergleich möchte ich hinzufügen, dass während moderne Hühner jährlich 200–300 Eier legen, ihre wilden Verwandten (Gallusgänse) maximal ein halbes Dutzend legen. Wir bleiben unempfindlich (und unempfindlich) gegenüber Krankheiten, die durch diese Überlastung entstehen, denn es scheint uns, dass die Natur „die Milchkuh“ und „das Legehuhn“ erschaffen hat. Die Geschichten sind unvollendet, weil die Tiere auf den Seiten der Bücher in der ewigen Gegenwart verharren – sie altern nicht, sie erkranken nicht und sterben nicht. Wenn überhaupt ein Kälbchen die Milch seiner Mutter trinkt, erzählt der Erzähler uns nicht, was mit diesem Kälbchen danach geschieht (ein weibliches Kälbchen, falls es fruchtbar ist, teilt das Schicksal seiner Mutter, und ein männliches Kälbchen wird aufgezogen und im Schlachthof getötet).
Original lesen (en)
Wegetarianizm otwiera oko na eksploatację zwierząt hodowanych na mięso i zamyka oko na eksploatację zwierząt hodowanych dla mleka i jaj. Z punktu widzenia etyki to bardzo dziwna postawa, szczególnie jeśli już wiemy, co kryje się za szklanką mleka i jajkami. Czy można nie wiedzieć, co dokładnie stoi za produkcją mleka i jaj? W naszym społeczeństwie można. Przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, jesteśmy od dzieciństwa karmieni idyllicznymi, niedokończonymi opowieściami. Po drugie, szowinizm gatunkowy spycha na dalszy plan zainteresowanie prawdziwym losem zwierząt, które jako społeczeństwo eksploatujemy. O co chodzi z idyllicznymi, niedokończonymi opowieściami? To cała produkcja książeczek i filmów dla dzieci, które zapychają naszą wyobraźnię obrazami szczęśliwych krów dających mleko i kur, których naturalną cechą jest regularne znoszenie jajek. Do tego łąka, kwiaty i uśmiechnięty gospodarz. Informacja, że mleko to laktacja, którą poprzedziła ciąża i poród pojawia się rzadko, a jeśli już to nie jest akcentowana i rozwijana. Informacje dotyczące selekcji hodowlanej, która z krów i kur uczyniła maszyny do produkcji mleka i jajek nie pojawiają się już w ogóle. Pozostajemy w błogiej niewiedzy co do faktu, że jeszcze 100 lat temu krowy miały trzy razy mniejsze laktacje niż obecnie i że kury znosiły trzy razy mniej jajek. Dla porównania dodam, że podczas gdy współczesne kury znoszą rocznie 200–300 jaj, to ich dzikie krewniaczki (kurowate) najwyżej paręnaście. Pozostajemy nieczuli (i nieczułe) na choroby wynikające z takiego przeciążenia, bo wydaje nam się, że to matka natura stworzyła „krowę mleczną” i „kurę nioskę”. Opowieści są niedokończone, bo zwierzęta na kartach książeczek pozostają w wiecznej teraźniejszości – nie starzeją się, nie chorują i nie umierają. Jeśli w ogóle cielę ssie mleko matki, to narrator nie opowiada nam co dzieje się dalej z takim cielakiem (córka krowy, jeśli będzie płodna, podzieli los matki, a syn krowy zostanie podtuczony i zabity w rzeźni
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt letzten Monat
