Adottare Dlaczego wegetarianie powinni przejść na weganizm. Wegetarianki zresztą też
Incrocio · Non noto · Anziano · 100 anni
Il vegetarianismo apre gli occhi sull'ingiustizia degli animali allevati per la carne e chiude gli occhi sull'ingiustizia degli animali allevati per il latte e le uova. Dal punto di vista etico, questa è una posizione molto strana, specialmente se già sappiamo cosa si nasconde dietro un bicchiere di latte e le uova. Si può non sapere esattamente cosa c'è dietro la produzione di latte e uova? Nella nostra società sì. Almeno per due motivi. In primo luogo, siamo allevati fin dall'infanzia con favole idilliache e incompiute. In secondo luogo, l'antropocentrismo spinge in disparte l'interesse per il vero destino degli animali che come società sfruttiamo. Di quali favole idilliache e incompiute stiamo parlando? Si tratta di tutta la produzione di libri e film per bambini che riempiono la nostra immaginazione con immagini di vacche felici che danno latte e galline i cui tratti naturali sono la regolare deposizione delle uova. In aggiunta, pascoli, fiori e un contadino sorridente. L'informazione che il latte è la lactazione che precede una gravidanza e un parto appare raramente, e se lo fa non viene enfatizzata o sviluppata. Le informazioni riguardanti la selezione allevatoriale che ha trasformato vacche e galline in macchine per la produzione di latte e uova non compaiono affatto. Restiamo in una benedetta ignoranza sul fatto che solo 100 anni fa le vacche avevano una lattazione tre volte più bassa rispetto a oggi e le galline deponevano tre volte meno uova. Per confronto, aggiungo che mentre le galline moderne depongono da 200 a 300 uova all'anno, le loro cugine selvatiche (galliformi) deponevano al massimo una quindicina. Restiamo indifferenti (e insensibili) alle malattie causate da questo sovraccarico, perché ci sembra che la "vacca da latte" e la "gallina da uova" siano state create dalla natura. Le favole sono incomplete, perché gli animali sui libri rimangono sempre nel presente – non invecchiano, non si ammalano e non muoiono. Se un vitello beve il latte della madre, il narratore non ci racconta mai cosa succede poi a quel vitello (la figlia della vacca, se sarà fertile, seguirà il destino della madre, mentre il maschio verrà cresciuto e ucciso in macelleria).
Leggi originale (en)
Wegetarianizm otwiera oko na eksploatację zwierząt hodowanych na mięso i zamyka oko na eksploatację zwierząt hodowanych dla mleka i jaj. Z punktu widzenia etyki to bardzo dziwna postawa, szczególnie jeśli już wiemy, co kryje się za szklanką mleka i jajkami. Czy można nie wiedzieć, co dokładnie stoi za produkcją mleka i jaj? W naszym społeczeństwie można. Przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, jesteśmy od dzieciństwa karmieni idyllicznymi, niedokończonymi opowieściami. Po drugie, szowinizm gatunkowy spycha na dalszy plan zainteresowanie prawdziwym losem zwierząt, które jako społeczeństwo eksploatujemy. O co chodzi z idyllicznymi, niedokończonymi opowieściami? To cała produkcja książeczek i filmów dla dzieci, które zapychają naszą wyobraźnię obrazami szczęśliwych krów dających mleko i kur, których naturalną cechą jest regularne znoszenie jajek. Do tego łąka, kwiaty i uśmiechnięty gospodarz. Informacja, że mleko to laktacja, którą poprzedziła ciąża i poród pojawia się rzadko, a jeśli już to nie jest akcentowana i rozwijana. Informacje dotyczące selekcji hodowlanej, która z krów i kur uczyniła maszyny do produkcji mleka i jajek nie pojawiają się już w ogóle. Pozostajemy w błogiej niewiedzy co do faktu, że jeszcze 100 lat temu krowy miały trzy razy mniejsze laktacje niż obecnie i że kury znosiły trzy razy mniej jajek. Dla porównania dodam, że podczas gdy współczesne kury znoszą rocznie 200–300 jaj, to ich dzikie krewniaczki (kurowate) najwyżej paręnaście. Pozostajemy nieczuli (i nieczułe) na choroby wynikające z takiego przeciążenia, bo wydaje nam się, że to matka natura stworzyła „krowę mleczną” i „kurę nioskę”. Opowieści są niedokończone, bo zwierzęta na kartach książeczek pozostają w wiecznej teraźniejszości – nie starzeją się, nie chorują i nie umierają. Jeśli w ogóle cielę ssie mleko matki, to narrator nie opowiada nam co dzieje się dalej z takim cielakiem (córka krowy, jeśli będzie płodna, podzieli los matki, a syn krowy zostanie podtuczony i zabity w rzeźni
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati mese scorso
