Donna adoptieren
Dackel · Weiblich · Jung · 1 Jahr
Hallo... ich bin ein Teckel-Mädchen und manchmal finde ich die Welt ziemlich aufregend. Es gibt viel, was ich noch nicht verstehe. Geräusche wie Husten oder Niesen können mich plötzlich erschrecken. Dann schaue ich zu dir, als würde ich fragen: „Was war das denn nochmal?“ Alles ist für mich noch neu, und manchmal auch überwältigend. Ich habe in meinem Leben noch nicht viel erlebt. Als ich hierher kam, wusste ich noch nicht einmal, wie man an einer Leine geht. Ich lerne Schritt für Schritt, und ich bin tatsächlich ziemlich stolz darauf. Aber neue Dinge bleiben aufregend. Ein Geschirr anziehen oder angeleint werden? Phew… manchmal möchte ich einfach verschwinden. Oder ich mache einen albernen Sprung, einfach weil ich nicht weiß, was ich mit der Spannung anfangen soll. Wenn alles zu viel wird, renne ich. Hin und her, entlang der Kante, als versuche ich, den Lärm in meinem Körper loszuwerden. Das kann auf dem Spielplatz passieren, aber vielleicht auch im Garten, wenn ich Dinge höre, die ich nicht gut sehen kann. Aber… wenn du mir Zeit gibst, passiert etwas Schönes. Sobald ein wenig Eis gebrochen ist und ich dich kennengelernt habe, werde ich dein kleiner Freund. Ehrlich. Dann komme ich vorsichtig näher und zeige dir, wie freundlich ich eigentlich bin. Ich suche jemanden, der geduldig ist. Jemand, der mich nicht drängt, sondern mir hilft, die Welt ruhig zu erkunden. In meinem Tempo. Weil tief in mir wirklich… ich muss nur lernen, dass es sicher ist. Wirst du mir dabei helfen?
Original lesen (nl)
Hoi… ik ben een teckeldametje en ik vind de wereld soms best een beetje spannend. Misschien kom ik je bekend voor! Dat kan kloppen. Ik ben namelijk eerder op de site van DOA geweest en heb echt veel aanmeldingen gehad, maar helaas zat mijn beste match er nog niet tussen! Neem mijn verhaal dus vooral goed door en wie weet ben ik jouw nieuwe maatje! Er is veel wat ik nog niet zo goed begrijp. Geluiden zoals hoesten of niezen kunnen mij ineens laten schrikken. Dan kijk ik je aan, alsof ik vraag: “Wat was dat nou weer?” Alles is voor mij nog nieuw, en soms ook een beetje overweldigend. Ik heb namelijk niet zoveel meegemaakt in mijn leven. Toen ik hier kwam, wist ik niet eens hoe ik aan de lijn moest wandelen. Dat leer ik nu stapje voor stapje, en daar ben ik eigenlijk best trots op. Maar nieuwe dingen blijven spannend. Een tuigje omdoen of aangelijnd worden? Poeh… dan wil ik soms het liefst even verdwijnen. Of ik maak een gek sprongetje, gewoon omdat ik niet zo goed weet wat ik met die spanning moet. Als het me allemaal even te veel wordt, ga ik rennen. Heen en weer, langs de rand, alsof ik de drukte uit mijn lijf probeer kwijt te raken. Dat kan gebeuren op een speelveld, maar misschien ook wel in een tuin als ik dingen hoor die ik niet goed kan zien. Maar… als je me de tijd geeft, gebeurt er iets moois. Als het ijs eenmaal een beetje gebroken is en ik je leer kennen, dan word ik jouw vriendinnetje. Echt waar. Dan kom ik voorzichtig dichterbij, en laat ik zien hoe lief ik eigenlijk ben. Ik zoek iemand die geduldig is. Iemand die mij niet pusht, maar mij helpt om de wereld rustig te ontdekken. Op mijn tempo. Want diep van binnen wil ik heel graag… ik moet alleen nog leren dat het veilig is. Wil jij me daarbij helpen?
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt letzten Monat
