Homer adoptieren
Männlich · Erwachsen · 7 Jahre
Wenn es wahr ist, dass wir viel von Hunden lernen können, dann wäre Homer ein großartiger Lehrer dafür, wie man das Leben vollständig leben kann, auch unter den härtesten Umständen. Schauen Sie sich seine Geschichte an – er verbrachte sein Leben mit einer Person, die keine Hunde haben sollte, und jetzt ist er in einem Tierheim. Es ist unklar, ob dies schlimmer oder besser ist. Das Leben ist sicherlich immer noch schwierig und unfreundlich. Er kennt keine anderen Homer. Condemniert an einen fremden Ort und an Gitter, kann er Vertrauen und Liebe zu neuen Menschen fassen. Er macht Freundschaften mit weiblichen Hunden, genießt jeden Spaziergang, jede Abenteuer. Er nutzt jede Gelegenheit 100 % – er lernt, mit Hunden zu leben, mit denen er zuvor schwierige Beziehungen hatte. Er denkt, sammelt Erfahrungen, entwickelt sich. Es ist harte Arbeit, aber er bekommt große Freude daran. Er verträgt die Kälte, leidet in der Einsamkeit, wird im Lärm frustriert, aber begrüßt immer mit Begeisterung jeden Menschen, bereit für alles, was ihm angeboten wird. Er hat diese Art von Ausdauer und innerem Frieden, den andere beneiden. Er fehlt einfach nur ein Freund, der ihm eine Chance auf ein Leben gibt, das dem großen Hundesmile entspricht, mit dem er uns begrüßt.
Original lesen (pl)
Jeśli to prawda, że wiele możemy sie nauczyć od psów, to Homer byłby świetnym nauczycielem jak żyć pełnią życia, nawet w najtrudniejszych okolicznościach. Spójrzcie na jego historię - życie spędził z człowiekiem, który nie powinien mieć psów, a teraz tkwi w schronisku. Nie wiadomo, czy to gorzej, czy lepiej. Na pewno życie nadal jest trudne i nieprzyjazne. Innego Homer nie zna. Skazany na obce miejsce i kraty, potrafi zaufać i pokochać nowych ludzi. Nawiązuje przyjaźnie z suczkami, rozkoszuje się każdym spacerem, każdą przygodą. Korzysta z każdej szansy na 100% - uczy się, jak żyć wśród psów, z którymi miewał dotąd trudne relacje. Myśli, zbiera doświadczenia, rozwija się. To ciężka praca, ale on ma z tego wielką frajdę. Marznie w mrozy, cierpi w izolacji, frustruje w hałasie, ale zawsze wita człowieka z entuzjazmem, gotów na wszystko, co mu zaproponuje. Ma ten rodzaj wytrwałości i pogody ducha, którego się zazdrości. Brakuje mu tylko przyjaciela, który da mu szansę na życie warte tego wielkiego psiego uśmiechu, którym nas wita. Małgosia 664923311
Eingestellt vor 4 Monaten
