Homer adoptieren
Männlich · Erwachsen · 7 Jahre
Wenn es wahr ist, dass wir viel von Hunden lernen können, dann wäre Homer ein großartiger Lehrer dafür, wie man das Leben voll auslebt, sogar in den härtesten Umständen. Schauen Sie sich seine Geschichte an – er verbrachte sein Leben mit einer Person, die keine Hunde haben sollte, und jetzt ist er in einem Tierheim. Es ist unbekannt, ob dies besser oder schlimmer ist. Das Leben ist sicherlich immer noch schwierig und unfreundlich. Er kennt keinen anderen Homer. Verurteilt zu einem fremden Ort und Gittern, ist er dennoch in der Lage, Vertrauen zu fassen und neue Menschen zu lieben. Er schließt Freundschaften mit weiblichen Hunden, genießt jeden Spaziergang, jede Abenteuer. Er nutzt jede Chance zu 100 % – er lernt, unter Hunden zu leben, mit denen er zuvor schwierige Beziehungen hatte. Er denkt, sammelt Erfahrungen, entwickelt sich. Es ist Arbeit, aber er hat großen Spaß daran. Er zittert bei Kälte, leidet in Isolation, wird frustriert vom Lärm, begrüßt aber immer eine Person mit Begeisterung, bereit für alles, was ihm geboten wird. Er hat jenen Willenskraft und inneren Frieden, nach dem andere sich sehnen. Er fehlt nur ein Freund, der ihm eine Chance gibt, ein Leben zu führen, das diesem großen Hundelächeln würdig ist, mit dem er uns begrüßt.
Original lesen (pl)
Jeśli to prawda, że wiele możemy sie nauczyć od psów, to Homer byłby świetnym nauczycielem jak żyć pełnią życia, nawet w najtrudniejszych okolicznościach. Spójrzcie na jego historię - życie spędził z człowiekiem, który nie powinien mieć psów, a teraz tkwi w schronisku. Nie wiadomo, czy to gorzej, czy lepiej. Na pewno życie nadal jest trudne i nieprzyjazne. Innego Homer nie zna. Skazany na obce miejsce i kraty, potrafi zaufać i pokochać nowych ludzi. Nawiązuje przyjaźnie z suczkami, rozkoszuje się każdym spacerem, każdą przygodą. Korzysta z każdej szansy na 100% - uczy się, jak żyć wśród psów, z którymi miewał dotąd trudne relacje. Myśli, zbiera doświadczenia, rozwija się. To ciężka praca, ale on ma z tego wielką frajdę. Marznie w mrozy, cierpi w izolacji, frustruje w hałasie, ale zawsze wita człowieka z entuzjazmem, gotów na wszystko, co mu zaproponuje. Ma ten rodzaj wytrwałości i pogody ducha, którego się zazdrości. Brakuje mu tylko przyjaciela, który da mu szansę na życie warte tego wielkiego psiego uśmiechu, którym nas wita. Małgosia 664923311
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt vor 2 Monaten
