Puszek adoptieren
Mischling · Unbekannt
Hallo, mein Name ist Puszek. Ich bin ein großer, schwarz-weißer Hund mit einem noch größeren Herzen. Ich wurde im Juni 2018 geboren und träume sehr davon, endlich mein wahres Zuhause für immer zu finden. Am 19. Mai 2026 fand die Zabrze Autobahnpolizei mich, orientierungslos, nahe der Viaduct über die A4 Autobahn an der Chudowska Straße. Es war ein sehr gefährlicher Ort, voller Lärm und schnell fahrender Autos. Mein Leben war nicht leicht. In kurzer Zeit hatte ich mehrere Häuser, doch keines davon erwies sich als das wahre – voller Liebe und Fürsorge. Leider scheint es, dass jemand mir dabei geholfen hat, in diese schwierige Situation zu geraten. Deshalb wurde meine Rückkehr zu den vorherigen Betreuern verzögert. Der traurigste Teil ist jedoch, dass niemand mich fragt… Schließlich warte ich immer noch. Ich warte darauf, dass jemand mich mit Zärtlichkeit ansieht und mir eine Chance gibt, neu anzufangen. Ich bin ein großer, flauschiger Unikat mit einem sanften Herzen. Trotz dessen, was ich durchgemacht habe, vertraue ich noch immer Menschen und brauche sehr Nähe, ruhige Spaziergänge und ein warmes Zuhause. Ich träume davon, endlich zu spüren, dass ich für jemanden wichtig bin. Vielleicht wirst du mir einen Ort geben, den ich nie verlassen muss?
Original lesen (pl)
Cześć, jestem Puszek. Duży, czarny, misiowaty psiak z jeszcze większym sercem. Urodziłem się w czerwcu 2018 roku i bardzo marzę o tym, by w końcu znaleźć swój prawdziwy dom — taki już na zawsze.19 maja 2026 roku zabrzańscy policjanci z drogówki znaleźli mnie, gdy błąkałem się zdezorientowany w rejonie wiaduktu nad autostradą A4 przy ulicy Chudowskiej. To było bardzo niebezpieczne miejsce, pełne hałasu i pędzących samochodów. Moje życie nie było łatwe. W krótkim czasie miałem już kilka domów, ale żaden nie okazał się tym prawdziwym — pełnym miłości i troski. Niestety wygląda na to, że ktoś pomógł mi znaleźć się w tej trudnej sytuacji. Dlatego mój powrót do dotychczasowych opiekunów został wstrzymany. Najsmutniejsze jest jednak to, że nikt nawet o mnie nie pyta…A przecież ja nadal czekam. Czekam na człowieka, który spojrzy na mnie z czułością i da mi szansę zacząć od nowa. Jestem dużym, puchatym misiem o łagodnym sercu. Mimo tego, co przeszedłem, wciąż ufam ludziom i bardzo potrzebuję bliskości, spokojnych spacerów i ciepłego domu.Marzę, żeby w końcu poczuć, że jestem dla kogoś ważny. Może właśnie Ty podarujesz mi miejsce, którego już nigdy nie będę musiał opuszczać?
Eingestellt vor 2 Monaten
