Υιοθετήστε τον/την Ada (Ада)
Μεικτής φυλής · Θηλυκό · Νεαρό · 2 έτη
ADA αναζητεί σπίτι. Εκείνη και Ζάρα δεν ήταν συγγενείς, ωστόσο το ζωντανό πέταξε τα πράγματα στο ίδιο κουτί – μεταφορικά. Την ίδια βροχερή Ιούνιο, με τα βρεγμένα χαρτοκιβώτια και τις βαριές σταγόνες που έπεφταν στα τοιχώματα του κουτιού, τα γατάκια διάφορων ηλικιών ήταν τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο. Οι παλιότεροι τα εντύφλωναν τα νεότερα, κάποιος έκανε βρόνχο μέσα από φόβο, κάποιος ήταν ήδη λίγο πιο δύσκολα να αναπνεύσει. Η Ada ήταν η μικρότερη. Ένα μικρό μπαλάκι θερμότητας, το οποίο ήταν ακόμη δύσκολο να το θεωρήσεις κατσίκι – περισσότερο όπως ένα πέταλο που μόλις έπεσε από το δέντρο στο κέντρο της μεγάλης καταιγίδας. Την έσωσαν. Τη θέρμαναν, της έδωσαν φαγητό, της έδωσαν ένα όνομα – και τώρα μεγαλώνει, όπως η ήρεμη χαρά. Η Ada είναι μια νεαρή κυρία με ένα μεγάλο μέλλον. Συνδυάζει την περιέργεια, όπως αυτή του εξερευνητή του κόσμου, και την εμπιστοσύνη, όπως αυτή του ανθρώπου που δεν ξέρει ακόμα τι είναι η προδοσία. Είναι υπομονετική, χαρούμενη, γρήγορη, όπως ένα ηλιακό φως που τρέχει στο δάπεδο και κρύβεται στη σκιά. Μπορεί να μάθει όλα – αλλά το πιο σημαντικό πράγμα που ήδη έμαθε από μόνη της είναι να αγαπά. Αγαπά ήρεμα, αλλά αυθεντικά. Ξεκινήστε με το πόδι όταν είστε παρατηρούμενοι. Απολαύστε τον ύπνο σε ένα ζεστό χέρι και πιστέψτε ότι το αύριο θα είναι καλό ξανά. Η Ada αναζητεί κάποιον που θέλει να μεγαλώσει μαζί της. Κάποιον που δεν θα φοβηθεί τη νεαρή της ηλικία, αλλά θα δει τη χαρά σε αυτή. Διότι αυτοί όπως εκείνη γίνονται όχι μόνο ζώα συνοικίας. Γίνονται μέρος της καρδιάς. 📍 Πολταβα 📞 Συνθήκες υιοθεσίας: • Ζούνε μόνο σε κτίριο (όχι έξω) • Πραγματική αγάπη, υπευθυνότητα και υπομονή μέχρι το πρώτο βρόνχο – υποχρεωτικό «Αυτοί που συναντάμε στη βροχή γίνονται συχνά αυτοί για τους οποίους δεν μπορούμε να φανταστούμε τον ήλιο.»
Διάβασε αρχικό (uk)
Ада шукає дім. Її з Зарою не єднала кров, та життя посадило їх в одну коробку — буквально. Того дощового червневого дня, серед розмоклого картону і важких крапель, що били по стінках коробки, поруч лежали кошенята різного віку. Старші обіймали молодших, хтось муркотів крізь страх, хтось уже майже не дихав. Ада була найменшою. Маленькою грудочкою тепла, яку ще важко було назвати кішкою — радше пелюсткою, що тільки-но впала з дерева в саме серце бурі. Її врятували. Обігріли, нагодували, дали ім’я — і тепер вона росте, мов тиха радість. Ада — це юна леді з великим майбутнім. У ній поєднуються допитливість, як у дослідника світу, і довіра, як у того, хто ще не знає, що таке зрада. Вона ніжна, весела, швиденька, мов літній промінь, що пробігає по підлозі і ховається за тінню. Її ще можна навчити всьому — але головне, чого вона вже навчилася сама, — це любити. Любити тихо, але щиро. Тягнутися лапкою, коли тебе помічають. Засинати в теплій долоні й вірити, що завтра знову буде добре. Ада шукає того, хто захоче рости разом із нею. Хто не злякається юного віку, а побачить у ньому щастя початку. Бо такі, як вона, — стають не просто домашніми улюбленцями. Вони стають частиною серця. 📍 Полтава 📞 Умови всиновлення: • Проживання тільки в приміщенні (без самовигулу) • Щира любов, відповідальність і терпіння до першого муркання — обов’язкові «Ті, кого ми зустрічаємо в дощ, часто стають тими, без кого не уявляємо сонця.»
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
