Υιοθετήστε τον/την Belarusas
Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 9 έτη
2016, μετά το θάνατο του ηλικιωμένου κυρίου του, φέρθηκε από το χωριό από ευγενικούς γείτονες. Αυτό το χωριό βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Λευκορωσίας. Σύμφωνα με τους ανθρώπους που έφεραν το σκύλο, φάνηκε κοντά στο σπίτι του μελλοντικού κυρίου του, διασχίζοντας ένα ρέμα που τρέχει κατά μήκος των συνόρων Λευκορωσίας - Λιθουανίας. Επομένως, το ονόμασαν Λευκορωσία. Αστειογραφικός και αδέξιος, όταν περπατάει, περπατά απαίσια για τα πρώτα 100 μέτρα, τραβώντας και κρατώντας το σκοινί. Παίρνει λίγο φαγητό, είναι επιλεκτικός. Πιθανώς επειδή η γιαγιά του τον τρόφιζε μόνο με κουκιά, γλυκά και φρανκό. Το φροντιστήριο αρχίζει να συνηθίζεται στην καρύδα με κρέας. Αρνείται αυστηρά τα κουτιά τροφής και τα φαγητά σούπας. Συμπεριφέρεται ήρεμα με τους ανθρώπους και τα άλλα ζώα, αλλά δεν ζητά κοινωνία. Πολύ καθαρός.
Διάβασε αρχικό (lt)
2016 Po senyvo amžiaus šeimininkės mirties iš kaimo jį atvežė geraširdžiai kaimynai. Tas kaimas – prie Baltarusijos pasienio. Šunį atgabenusių žmonių teigimu, jis atsirado prie savo būsimos šeimininkės namo, perplaukęs upelį, tekantį Baltarusijos – Lietuvos pasieniu. Todėl ir buvo pramintas Baltarusiu. Juokingas ir nerangus, išvestas pasivaikščioti pirmus 100 metrų patrakusiai tampo ir trūkčioja pavadėlį. Valgo mažai, išrankiai. Mat anksčiau močiutė jį maitino vien sausainiukais, spurgomis ir riestainiukais… Prieglaudoje ima priprasti prie košių su mėsa. Koncervų bei sriubų kategoriškai atsisako. Su žmonėmis ir kitais gyvūnais elgiasi ramiai, bet į draugiją nesiperša. Labai tvarkingas. Nesvarbu, kiek tektų laukti, kol bus išvestas pasivaikščioti, jo voljere visada švaru
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
