Υιοθετήστε τον/την Clovis
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Πουλιά · 1 μήνας
Θυμάσαι τον Κλοβις; Το γατί κουβαλημένο στην οδό Κασιμίρ Ντελαβίγκνε που θα έπρεπε να απελευθερωθεί μετά από περιτομή/ορχεοτομή. Φανταστικά, δε μπορώ να απελευθερώσω ένα γατί που με φιλάει... Ευτυχώς για εμένα γιατί πάντα εγώ είμαι αυτός που τελειώνει στεναχωρημένος μετά. Έτσι, περίπου μια μήνα αργότερα, ο Κλοβις είναι ακόμα μαζί μου και είναι πολύπλοκο! Μετά από 8 χρόνια στο δρόμο, ο κύριος έχει συνήθειες ταυτόχρονης περιοχής και πρέπει να μάθει να ζει σε ένα κοινόχρηστο με άλλα γατιά. Πρέπει να το χωρίσω γιατί δεν μπορώ να ρισκάρω μια μάχη με τον Τουλούζ (ξέρεις, το γατί που τραυματίστηκε στα 30 χιλιοστά, απλά λόγω ολίσθησης σε ξύλο...) Αντ’ αυτού, σε κάθε μικρή μάχη, ο Τουλούζ θα τελειώσει ως στοίβα δέρματος. Έτσι ο Κλοβις πρέπει να μείνει μόνος και δεν είναι πλέον δυνατόν γιατί φαίνεται ότι ο Κλοβις είναι έχει βαρεθεί, δεν είναι ζωή. Ο Κλοβις είναι όμορφος, έρχεται προς σένα, ξερουλιάρει στα πόδια σου, αγαπά την φιλία αλλά προσέχει, αν κάτι το φοβίσει, δάγκει! Τι να κάνω; Να το ξαναβάλω στο σημείο του, μεταξύ αυτοκινήτων, χωρίς καταφύγιο και να το καταδιώξουν οι κάτοικοι της κατοικίας; ➡️ ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΗ ΤΟΠΟ, με καταφύγιο και τροφή. ➡️ Ή μια οικογένεια φροντίδας που να το πάρει για λίγο μέχρι να βρούμε λύση ➡️ Ή, υπο την ισχύ του θαύματος, εισαγωγή.
Διάβασε αρχικό (fr)
Vous vous souvenez de Clovis ? Le chat trappé rue Casimir Delavigne qui devait être relâché après stérilisation. Evidemment, relâcher un chat qui me fait des câlins, j’y arrive pas…. Malheureusement pour moi parce que c’est toujours moi que ça ennuie après. Donc 1 mois plus tard environ, Clovis est toujours chez moi et c’est compliqué ! Après 8 ans dans la rue, monsieur a des habitudes de sauvegarde de territoire et doit apprendre à vivre en communauté avec d autres chats. Je suis obligée de le séparer car je ne peux prendre aucun risque de bagarre avec Toulouse (vous savez, le chat qui s’est ouvert sur 30 cm, juste en glissant sur un planche….) Bref, à la moindre petite bagarre, Toulouse finira en lambeau de peau. Donc Clovis doit rester à l’écart et ce n’est plus possible car clairement il s’ennuie, ce n’est pas une vie. Clovis est gentil, il vient vers vous, il se frotte à vos jambes, il adore les caresses mais attention, si qque chose lui fait peur, il mord ! Donc j’en fais quoi ? Le remettre sur son site, au milieu des voitures, sans abri et à se faire chasser par les habitants de la résidence ? ➡️ NOUS LUI CHERCHONS UN TERRAIN SÉCURISÉ , avec abri et nourriture. ➡️ Ou une famille d’acceuil qui accepte de le prendre en attendant de lui trouver une solution ➡️ Ou, par miracle des adoptants. BREF ON LUI CHERCHE UN CADRE DE VIE PLUS SYMPA QUE LA MISÈRE OU L ENFERMEMENT
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
