Υιοθετήστε τον/την Corail, chien réhabilité par le GRAAL
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Νεαρό · 2 έτη
Κοραλ, πρώην ζώο του εργαστηρίου υιοθετήθηκε το Δεκέμβριο 2009 στο φιλανθρωπικό μας καταφύγιο, σύντροφος του GRAAL. Είμαστε χαρούμενοι να μοιραστούμε μαζί σας το μάρτυρο της υιοθέτριας του, η οποία με υπομονή και φιλία, επέτρεψε στον Κοραλ, ο οποίος ήταν 2 χρόνων την εποχή εκείνη, να αδαπτεί στη νέα του ζωή και να γίνει πιο βέβαιος. «Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, πήγα στο φιλανθρωπικό μας καταφύγιο για να υιοθετήσω ένα Μπέγκελ που ονομαζόταν Κοραλ, ο οποίος ήταν δύο χρόνων και τριών μηνών, αναπαραγωγικό από ένα εργαστήριο. Ο Κοραλ δεν χρησιμοποιήθηκε για επιβλαβείς δοκιμασίες για την υγεία του, αλλά δεν ζούσε όπως τα άλλα ζώα. Δεν γνώριζε τα περιπάτια, τα παιχνίδια ή τη ζωή σε ένα σπίτι. Τα προβλήματα συμπεριφοράς του ήταν πολλά: φοβισμένος στο αυτοκίνητο ως την ξεπέραση της οδοντικής του ροής, αποφυγικός προς τους ανθρώπους, τρέμοντας τη μεγαλύτερη μεριά του χρόνου, φοβισμένος από θόρυβους και απότομες κινήσεις, άγχος από την κοντινή επαφή, άγριος και όχι πολύ προσεγγίσιμος... Επτά συντρόφους από φιλανθρωπικά καταφύγια που είχαν ήδη μοιραστεί τη ζωή μου, ήξερα ότι θα έπρεπε να είμαι υπομονετικός και με τρόπο υπομονής για το μικρό μου Μπέγκελ να γίνει βέβαιος και ψυχικά ισχυρός. 1. Για να τον ξυπνήσει, μίλησα πολύ και το δίδαξα να παίζει, που του επέτρεψε να σταματήσει να τρέχει γύρω από το διαμέρισμα και να σταματήσει να δηλώνει την ιδιοκτησία του! 2. Για να τον βοηθήσω να μάθει να τρώει τα φαγητά του ήρεμα, έμεινα δίπλα του χαϊδεύοντάς τον και μιλώντας με ήρεμο τόνο για να τον ειρηνεύσω. 3. Τον κρατούσα συχνά στα χέρια μου για να τον πλησιάσω και να τον φιλήσω μέχρι που γρήγορα έγινε ένας απαιτητής! Πολύ γρήγορα, ο Κοραλ απέκτησε αυτοπεποίθηση σε ίδιο και στους ανθρώπους, αν και παρέμεινε προσεκτικός προς τους άνδρες. Το τρέμουλο του σταμάτησε. Τα μάτια του γινόταν ζωντανά. Δεν κρυβόταν πλέον για να κοιμηθεί και το κοίμισμά του γινόταν ήρεμο και βαθύ. Σχετικά με την κανονική του έμετο, έπρεπε μέχρι τον Φεβρουάριο 2010 να διαγνώσουμε ότι το σώμα του ήταν επιβαρισμένο από λασποκύρτες, το φτωχό μου αγαπημένο. Προϋπηρεσία πέντε μηνών ήταν απαραίτητη για να απαλλαγεί από αυτούς τους ενοχλητικούς εχθρούς! Ο Κοραλ είναι πολύ προσκολλημένος σε μένα και αναγνωριστικός. Είναι ένα μικρό ζώο σε ιδανική υγεία, κοινωνικό, πολύ ενδιαφέρον, πολύ παρατηρητικό, παίζον, πάντα χαρούμενο, πεινασμένο και με το χαρακτήρα του Μπέγκελ! Δεν είναι πλέον άγχος για το να μπει στο αυτοκίνητο,
Διάβασε αρχικό (fr)
Corail, ancien chien de laboratoire a été adopté en décembre 2009 au refuge de Gerbey, partenaire du GRAAL. Nous sommes heureux de partager avec vous le témoignage de son adoptante, qui avec douceur et bienveillance, a permis à Corail, âgé de 2 ans à l’époque, de s’adapter à sa nouvelle vie et d’être plus confiant. « Le 10 décembre 2009, je me suis rendue au Refuge de Gerbey (38) pour adopter un adorable petit Beagle prénommé Corail, âgé de deux ans et trois mois, réformé d’un laboratoire. Corail n’a pas été utilisé pour des expérimentations nuisibles à sa santé, mais il n’a pas vécu comme les autres animaux de compagnie. Il ne connaissait pas les promenades en extérieur, les jeux et la vie dans un foyer. Ses problèmes comportementaux étaient nombreux : terrifié en voiture au point de baver excessivement, méfiant vis-à-vis des humains, tremblant la plupart du temps, effrayé par les bruits et les gestes un peu brusques, stressé par les contacts rapprochés, craintif et peu avenant, … Sept compagnons issus pour la plupart de refuges ayant déjà partagé ma vie, je savais qu’il allait falloir me montrer patiente et douce pour que mon petit Beagle devienne confiant et bien dans sa tête. 1. Pour l’éveiller, je lui ai beaucoup parlé et je lui ai appris le jeu, ce qui lui a permis de ne plus tourner en rond dans l’appartement et à ne plus marquer son territoire ! 2. Pour qu’il apprenne à manger tranquillement ses repas, je suis restée à côté de lui en le caressant et en lui parlant tout doucement pour le rassurer. 3. J e l’ai régulièrement pris dans mes bras pour le câline r et l’embrasser au point qu’il est très vite devenu demandeur ! Très rapidement, Corail a pris confiance en lui et en l’être humain en restant par contre méfiant vis-à-vis des hommes. Ses tremblements se sont arrêtés. Son regard est devenu vif. Il ne s’est plus caché pour dormir et son sommeil est devenu paisible et profond. Quant à ses vomissements réguliers, il a fallu attendre le mois de février 2010 pour diagnostiquer que son organisme était infesté d’ascaris, mon pauvre petit chou. Il a été nécessaire de lui donner des traitements durant cinq mois pour venir à bout de ces sales bestioles ! Corail m’est très attaché et reconnaissant. C’est un petit chien en parfaite santé, sociable, très curieux, très observateur, joueur, toujours joyeux, gourmand et avec son petit caractère de Beagle ! Il n’est plus stressé de partir en voiture, il est même content ! C’est un petit compagnon formidable ! » > Un grand merci à l’adoptante de Corail de nous faire part de son témoignage et de partager son expérience ainsi qu’aux nombreuses personnes qui font le choix d’adopter un animal réhabilité ! > Vous êtes intéressé par l’adoption d’un animal de laboratoire, consultez nos guides adoptants.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
