Υιοθετήστε τον/την Fred
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 14 έτη
Ο Φρεντ είναι πάντα χαρούμενος. Και δικαίως, αφού το γεγονός ότι είναι ακόμα ζωντανός σήμερα είναι ένα μικρό θαύμα. Ο Φρεντ οφείλει τη ζωή του στην Αντρέα, μια πλήρους αίματος φιλόζωη που είχε βάλει ως αποστολή της να παρέχει καταφύγιο σε τραυματισμένα γουρούνια στη στάνη της, καθώς η παρενόχληση είναι κοινό φαινόμενο στη βιομηχανία των γουρουνιών. Καθώς ο χώρος στη στάνη γίνεται όλο και πιο περιορισμένος με την πάροδο του χρόνου, τα βαρεμένα, εξαιρετικά ευφυή γουρούνια γίνονται όλο και πιο επιθετικά, και ο κανιβαλισμός είναι καθημερινό φαινόμενο αν τα πτώματα των νεκρών γουρουνιών δεν αφαιρούνται αρκετά γρήγορα. Η Αντρέα αποκατέστησε λίγη αξιοπρέπεια στα τραυματισμένα γουρούνια, επιτρέποντάς τους να ξαπλώνουν σε μαλακό στρώμα από άχυρο, και αν ήταν σοβαρά τραυματισμένα, τουλάχιστον να πεθαίνουν χωρίς φόβο. Όταν κατάφερε να φροντίσει τον Φρεντ και να τον επαναφέρει στην υγεία του, έπρεπε να τον αγοράσει από τον ιδιοκτήτη του και να βρει ένα νέο σπίτι. Ο Φρεντ έφτασε τον Μάιο του 2017 στο πρώην καταφύγιό μας στο Σβέφε, στον Κρατικό Δήμο Ζόεστ, μόλις δύο μέρες αφότου είχε παραλάβει το Βέντχάιμερ Λάντσχβαϊν Όλαφ. Ο Φρεντ και ο Όλαφ ήταν ιδανικό ζευγάρι. Τον Απρίλιο του 2018, όλα τα γουρούνια μας μεταφέρθηκαν στον Χοχσάουερλαντκράις, στο Ερφλίνγκχαουζεν κοντά στο Μέσχεντε, καθώς το κτηνιατρικό γραφείο στο Ζόεστ είχε επιβάλει την εγκατάσταση ενός δεύτερου ηλεκτροφόρου περιφράγματος για να αποτρέψει την επαφή με αγριόχοιρους, καθώς απειλούσε η αφρικανική πανώλη των γουρουνιών. Ωστόσο, το περίφραγμα δεν θα μας είχε σώσει από μια πιθανή υποχρέωση στάβλου αν η αφρικανική πανώλη είχε φτάσει στη Γερμανία. Και στο Σβέφε υπήρχαν μόνο μικρές ξύλινες ανοιχτές στάνες, στις οποίες τα γουρούνια δεν μπορούσαν να στεγαστούν με τρόπο αρμονικό με την τέχνη, χωρίς εξωτερική πρόσβαση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Γι' αυτό, αναγκαστήκαμε να αποφασίσουμε (καθώς η μετακίνηση σημαίνει πάντα πολύ άγχος τόσο για τα ζώα όσο και για τους ανθρώπους) να βρούμε ένα ασφαλές μέρος για τα γουρούνια μας. Το βρήκαμε στο Ερφλίνγκχαουζεν κοντά στο Μέσχεντε. Μπορείτε να βρείτε μια περιγραφή του καταφυγίου στο Μέσχεντε εδώ. Το μέρος έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν υπάρχουν αγροτικές εκτροφές γουρουνιών σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου. Αν ξεσπάσει η πανώλη σε μια φάρμα, συχνά όλα τα γουρούνια σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου θανατώνονται προληπτικά... μια τρομακτική σκέψη. Δυστυχώς, ο ιδιοκτήτης του Όλαφ, φίλος του Φρεντ, αποφάσισε να μην πάρει τον Όλαφ μαζί του στο Μέσχεντε. Ο Όλαφ έμεινε στο Σβέφε. Από τότε, έχουμε μάθει ότι πρέπει επίσης να επιμένουμε ώστε οι πρώην ιδιοκτήτες να μεταβιβάσουν την ιδιοκτησία των γουρουνιών τους σε έναν φιλόζωο κηδεμόνα, για να διασφαλίσουμε την ευημερία των γουρουνιών. Ποτέ δεν μαθαίνεις να είσαι ανέμελος. Στο Μέσχεντε, ο Φρεντ ζει μαζί με τη Ρόζι και τον Ρούντι σε μια «παλιά και νέα συνοικία», καθώς ο Ρούντι είναι ήδη 14 ετών (από τον Δεκέμβριο του 2018) και η Ρόζι περίπου 12 ετών. Ο Φρεντ διατηρεί τους δύο παλιούς νέους.
Διάβασε αρχικό (de)
Fred ist immer fröhlich. Verständlich, denn dass er überhaupt heute noch lebt, ist ein kleines Wunder. Fred verdankt es Andrea, einer Vollblut-Tierschützerin, die es sich zur Aufgabe gemacht hatte, in der Mast verletzte Schweine in ihrem Stall unterzubringen. Denn Mobbing ist in den Mastställen an der Tagesordnung. Je knapper der Platz mit zunehmender Mastdauer wird, desto agressiver werden die gelangweilten, hochintelligenten Schweine, Kannibalismus ist an der Tagesordnung, wenn Leichen gestorbener Tiere nicht schnell genug herausgenommen werden. Andrea gab den verletzten Tieren ein Stück ihrer Würde zurück, sie durften im weichen Stroh liegen und wenn sie sehr schwer verletzt waren, zumindest ohne Angst sterben. Wenn es ihr gelang, wie bei Fred, ein Schwein gesund zu pflegen, musste sie es freikaufen und suchte einen Lebensplatz. Fred kam im Mai 2017 damals noch in unsere ehemalige Pflegestelle in Schwefe im Landkreis Soest. Dort war zwei Tage zuvor das Bentheimer Landschwein Olaf eingezogen. Fred und Olaf waren ein Herz und eine Seele. Im April 2018 sind unsere Schweine alle in den Hochsauerlandkreis, nach Erflinghausen bei Meschede, umgezogen. Denn das Veterinäramt in Soest hatte die Auflage gemacht, einen zweiten stromführenden Zaun zu ziehen, weil wegen der drohenden afrikanischen Schweinepest ein Kontakt mit Wildschweinen sicher ausgeschlossen werden musste. Der Zaun hätte uns aber nicht von der möglichen Stallpflicht bewahrt, wenn die afrikanische Schweinepest Deutschland erreicht. Und in Schwefe gab es nur kleine Holzoffenställe, in denen man die Schweine nicht artgerecht für länger ohne Auslauf hätte unterbringen können. Deshalb entschieden wir schweren Herzens (weil ein Umzug immer jede Menge Stress für Tier und Mensch bedeutet), einen sicheren Platz für unsere Schweine zu suchen. Den haben wir in Erflinghausen bei Meschede gefunden. Eine Beschreibung der Pflegestelle Meschede finden Sie unter diesem Link. Der Platz hat den großen Vorteil, dass es im Umkreis von einem Kilometer keine Schweinemastbetriebe gibt. Wenn die Schweinepest in einem Maststall ausbricht, werden nämlich oft im Umkreis von einem Kilometer alle Schweine vorsichtshalber umgebracht….Eine schreckliche Vorstellung. Leider entschied sich der Besitzer von Olaf, Freds Freund, Olaf nicht mit nach Meschede zu geben. Olaf ist in Schwefe geblieben. Seitdem wissen wir, dass wir auch bei Schweinen darauf bestehen müssen, dass die Ex-Besitzer das Eigentum an ihrem Schwein auf Schutzengel für Tiere übertragen, damit alles zum Wohl des Tieres geschieht. Man lernt eben niemals aus. In Meschede lebt Fred zusammen mit Rosi und Rudi in einer „Alt und Jung-WG“, denn Rudi ist schon 14 Jahre alt (Stand Dezember 2018) und Rosi ungefähr 12 Jahre alt. Fred hält die beiden alten Herrschaften jung.
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
