Υιοθετήστε τον/την Hund Rio
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 15 έτη
Ριο γεννήθηκε στις 01.03.2011 και έφτασε στο Tierlebenshof με τη Ζόι την 14.09.2013 από το Ζενίτσα / Βοσνία. Υπάρχουν απόλυτα διαφορετικές φωτογραφίες του Ριο στο ζωολογικό της Βοσνίας και τις φωτογραφίες του Ριο στο νέο του σπίτι στο Tierlebenshof στο Ιρμενάχ. Στη Βοσνία, δεν είχε κανένα χαλί στο κλειστό του. Κάθισε πάνω σε ένα κενό χαρτοκιβώτιο και ζούσε μια θλιβερή ζωή. Όταν ο Ριο βγήκε από το μεταφορικό μέσο στο Tierlebenshof, φάνηκε σαν να έχει απομακρυνθεί τα πάντα. Πήρε ένα νέο πρόσωπο και έτρεξε με τη νέα του φίλη Ζόι στο χωράφι. Μαζί, ξεκίνησαν να ανακαλύπτουν το νέο τους σπίτι σε τροπικό ρυθμό. Όταν ο Ριο βρήκε μια μπάλα τένισ στο Tierlebenshof, άρχισε αμέσως μια ενθουσιαστική παράσταση. Η εισαγωγή στα άλλα σκύλους προχώρησε χωρίς πρόβλημα. Ο Χάρλι ήταν έμπνευση για τον Ριο στη συνήθη του θέση ενθάρρυνσης της παίξιμου. Εκτός από το παίξιμο, το κολλητό ήταν μια από τις μεγάλες του πάθεις. Δεν είχε καμία αμφιβολία ή φόβο απέναντι στα άτομα που δεν είχε γνωρίσει προηγουμένως. Το γεγονός ότι ο Ριο λείπει και το δεξί του μπροστινό πόδι δεν το επηρέασε πολύ. Τον Δεκέμβριο του 2019, ο Ριο ξεκίνησε την τελευταία του μεγάλη ταριχή προς τη Χώρα της Αρκούδας. Ο Ριο ήταν πολύ ασθενής με καρκίνο της προστάτης. Δεν υπήρχαν πια ελπίδες θεραπείας. Ο Ριο έπαιρνε φαρμακευτική αναχρονιστική θεραπεία και είχε μερικές ακόμα όμορφες εβδομάδες. Λίγες μόνο μέρες αργότερα, ήταν μόνο κουρασμένος, φάνηκε πολύ λιγότερο φαγωμένος, και τελικά σταμάτησε τελείως το φαγητό. Και ακόμα και με τα φάρμακα, αισθανόταν ακόμα πόνο. Συμπληρώσαμε τη ρήση μας και τον αφήσαμε με αξιοπρέπεια! "Αγαπητέ Ριο, όταν εσύ και η Ζόι έφτασατε στο Tierlebenshof, έκανες πραγματικά κίνηση στη συμπαράσταση. Ήσουν ένας πλάστης, πάντα στην πύλη, πάντα ενδιαφέρον, πάντα στο κέντρο. Πολλές φορές, ήσουν ένας πραγματικός ανύπακτος απέναντι στα άλλα σκύλα. Αλλά ήταν και πιο δύσκολο να δεις να είσαι μόνο κουρασμένος και αδύναμος. Αλλά συμπληρώσαμε τη ρήση μας να τον αφήσουμε όταν το ζωντανό έγινε πολύ δύσκολο για εσένα και κρατήσαμε την ρήση μας! Εδώ στο χωράφι δεν έγινε ποτέ ο πατριάρχης – αν και με πολλές προσπάθειες. Ίσως να τα καταφέρεις στη Χώρα της Αρκούδας. Θα σε λείψει πολύ! Καλή τύχη, φίλε μου, θα σε ξαναδούμε!"
Διάβασε αρχικό (de)
Rio wurde am 01.03.2011 geboren und kam zusammen mit Zoë am 14.09.2013 aus Zenica / Bosnien auf den Tierlebenshof. Es liegen Welten zwischen den Fotos von Rio im bosnischen Tierheim und von Rio in seinem neuen Zuhause auf dem Tierlebenshof in Irmenach. In Bosnien hatte er nicht einmal eine Decke in seinem Gehege. Er lag auf einem leeren Papiersack und fristete sein trauriges Leben. Als er auf dem Tierlebenshof aus dem Transporter stieg, schien dies alles wie weggeblasen. Er bekam einen wachen Blick und rannte mit seiner neuen Freundin Zoë über den gesamten Hof. Gemeinsam erkundeten sie ihr neues Zuhause im Sturmschritt. Als Rio auf dem Hof einen Tennisball fand, begann er gleich ein ausgelassenes Spiel. Die Zusammenführung mit den anderen Hunden verlief völlig unproblematisch. Charly wurde von Rio in typischer Spielaufforderungsstellung animiert. Außer Spielen gehörte Schmusen zu seinen großen Leidenschaften. Er zeigte keinerlei Zurückhaltung oder Scheu vor den ihm bis dahin völlig unbekannten Menschen. Das Rio ebenfalls das rechte Vorderbein fehlte, beeinträchtigte ihn kaum. Im Dezember 2019 ging Rio auf seine letzte große Reise ins Regenbogenland. Rio war schwer an Prostatakrebs erkrankt. Es gab keine Heilungschancen für ihn. Rio bekam Schmerzmittel und hatte noch ein paar schöne Wochen. Schon ein paar Tage war er nur noch müde, hat kaum gegessen und das Essen schließlich komplett eingestellt. Und trotz Medikamenten hatte er Schmerzen. Wir haben unser Versprechen eingelöst und ihn in Würde gehen lassen! „Lieber Rio, als Du damals zusammen mit Zoe auf den Tierlebenshof kamst, habt ihr das Rudel ganz schön aufgemischt. Ein richtiger Wirbelwind warst Du, immer zuerst am Tor, immer neugierig, immer mittendrin. Den anderen Hunden gegenüber warst Du manchmal ein richtig frecher Kerl. Umso schlimmer war es, Dich nur noch müde und schlapp zu sehen. Aber wir hatten Dir versprochen, dass wir Dich gehen lassen, wenn das Leben zu schwer für Dich wird und daran haben wir uns gehalten! Hier auf dem Hof hast Du es – trotz vieler Bemühungen – nicht geschafft, Rudelführer zu werden. Vielleicht gelingt es Dir im Regenbogenland. Wir werden Dich sehr vermissen! Mach’s gut lieber Freund, wir sehen uns wieder!“ Ruth
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
