Υιοθετήστε τον/την Monchichi
Μεικτής φυλής · Θηλυκό · Ενήλικας · 7 έτη
Για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο είναι ανεξήγητα λυπηρό να χρειαστεί να χωρίσει από το αγαπημένο του ζώο όταν είναι αναγκαίο να μετακινηθεί σε γηροκομείο. Είναι λυπηρό που το οικογενειακό σύνολο δεν είναι συχνά διατεθειμένο να συνεχίσει να φροντίζει το φτωχό μικρό κτενος. Αυτό το μοιραίο αυτό πλέον έπεσε και στα δύο γέρια κουτούκια, τη Μοντσίχι και το "γιο" της, Κρεύζερλ. Πρέπει να φύγουν από το σπίτι τους και ήρθαν σε κέντρο διάσωσης ζώων. Όταν μαθαίνουμε γι' αυτά, δεν χάνουμε πολύ χρόνο και τα πήραμε, ακόμη και αν όλες οι θέσεις ήταν ήδη διπλά κρατημένες. Αλλά με κάποιο τρόπο βρήκαμε τρόπο να φιλοξενήσουμε τα δύο ατυχή. Η Μοντσίχι είναι ένας γέριος, μικρός αρσενικός σκύλος που δεν έχει πλέον πολλές απαιτήσεις. Είναι τυφλός και δεν βλέπει πια καλά. Είναι ικανοποιημένος με μικρές βόλτες ή απλά με το ταπεινώνοντας στο μεγάλο κήπο. Το φαγητό ταιριάζει πολύ καλά· γίνεται αρκετά ζωηρός και τρώει την ποσότητά του πολύ γρήγορα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας η παλιά κυρία κοιμάται και δεν ακούει όταν τα άλλα σκυλιά θέλουν να βγουν. Συχνά χρειάζεται να την ξυπνήσει κανείς πολύ προσεκτικά, διότι αλλιώς γίνεται πολύ φοβισμένη. Με την εκπαίδευση στο σπίτι δεν ταιριάζει πια τόσο καλά, αλλά αυτό δεν είναι τιμής αναφοράς και είναι κατανοητό. Ελπίζουμε πολύ ότι η υπέροχη μαύρη σκυλιά μπορεί να περάσει ακόμα μερικούς πολύ όμορφους μήνες μαζί μας.
Διάβασε αρχικό (de)
Für einen alten Menschen ist es so unsagbar traurig, das geliebte Tier zurück lassen zu müssen, wenn der Umzug in ein Pflegeheim nötig wird. Nur ganz selten erklärt sich die Familie bereit, das arme Tierchen weiter zu versorgen, leider. Dieses Schicksal traf nun auch die beiden alten Hündchen Monchichi und ihren „Sohn“ Kreuzerl. Sie mussten ihr Zuhause verlassen und kamen in ein Tierheim. Als wir von ihnen erfuhren zögerten wir nicht lange und holten sie zu uns, obwohl eigentlich alle Plätze schon doppelt belegt waren. Doch irgendwie fanden wir noch eine Möglichkeit, die beiden Pechvögel bei uns unterzubringen. Monchi ist eine betagte alte kleine Hündin, die keine großen Ansprüche mehr hat. Sie hört nicht mehr und kann auch nicht mehr viel sehen. Ihr genügen kleine Gassirunden bzw. das Tippeln im großen Garten. Was sehr gut funktioniert ist das Fressen. Da wird sie recht munter und verputzt ihre Ration ganz schnell. Doch die meiste Zeit des Tages schläft die alte Dame und hört auch nicht, wenn die anderen Hunde raus gehen wollen. Da muss man sie schon mal ganz vorsichtig wecken, denn sonst erschreckt sie sich sehr. Mit der Stubenreinheit klappt es auch nicht mehr so ganz, aber das ist nicht der Rede wert und verständlich. Wir hoffen sehr, dass die süße Maus noch ein paar schöne Monate bei uns verbringen kann. Letschow, im November 2019
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
