Υιοθετήστε τον/την Paproch
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ενήλικας · 6 έτη
Παραπονερό να κοιτάξεις τα μάτια που έχουν χάσει την ελπίδα... 💔 Ο Παπρόχ ήταν πρόσφατα ο πρώτος στο φράχτη... Τώρα δεν τρέχει πια πρώτος στο φράχτη... Μένει πίσω και παρατηρεί... Βλέπουμε αυτή τη λύπη στα μάτια του, βλέπουμε ότι χάνει την ελπίδα του... Ο Παπρόχ - ένας υπέροχος σκύλος με σπασμένη καρδιά... Στα μέσα του Φεβρουαρίου 2025, φοβηθήκαμε για τη ζωή του για τρεις ημέρες... Φοβηθήκαμε ότι θα τον χάναμε. Είχε έναν σεισμό, έπειτα έναν ακόμα. Ήταν εξαντλημένος και τόσο αδύναμος που δεν μπορούσε ούτε να κάνει βόλτες, πράγμα που έκανε πολύ προσμονή. Καταφέραμε να βρούμε τη σωστή δόση φαρμάκου, και ο Παπρόχ ξεκίνησε να αποκτά ξανά τη δύναμή του. Δεν ξέρουμε αν είχε ήδη σεισμούς πριν έρθει στο ζωολογικό κήπο και γι' αυτό αφήστηκε; Ή μήπως ήταν μια ισχυρή αντίδραση στο στρες; Από τότε δεν παρατηρήσαμε πια σεισμούς, και ξεκίνησε να μας γνωρίζει ξανά, να κοιτάζει στα αγκώνια μας. Ξέρουμε ότι παρά το υπέροχο χαρακτήρα του, οι πιθανότητες της αδολοποίησής του μειώνονται... Αλλά πολεμάμε. Ελπίζουμε θα τα καταφέρουμε... Ο Παπρόχ είναι περίπου 5-6 ετών. Αποκοπή, εμβολιασμένος και με μικροταμπελάκι. Ζει σε κλειστό ζωοτροφείο με άλλα σκύλα, δεν ενοχλεί κανέναν. Πολύ υπάκουος και αγαπητός προς τα άτομα. Είναι υπομονετικός, απλά θέλει να τσεκουριστεί. Παίρνει το φάρμακό του δύο φορές την ημέρα. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΡΙΣΕΙ ΑΓΑΠΗ, ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ...
Διάβασε αρχικό (pl)
Ciężko patrzeć na oczy które straciły nadzieję… 💔Paproch jeszcze nie dawno był pierwszy przy kratach… Teraz już nie podbiega do krat jako pierwszy z bosku… Zostaje z tyłu i obserwuje… Widzimy ten smutek w oczach, widzimy że traci nadzieję… Paproch – cudowny pies ze złamanym sercem… W połowie lutego 2025 roku przez trzy dni baliśmy się o Jego życie…Baliśmy się, że Go stracimy.Miał atak padaczki, za atakiem.Był wykończony i tak słaby, że nawet nie był w stanie wychodzić na spacery, na które jeszcze wcześniej tak bardzo czekał.Udało się dopasować odpowiednią dawkę leku, a Paproch wracał do sił. Nie wiemy, czy zanim trafił do schroniska miał już ataki padaczki i dlatego został porzucony?Czy może to silna reakcja na stres?? Od tamtej pory ataków nie zauważyliśmy, a On znowu zaczął nas poznawać, wtulać się w ramiona. Wiemy, że teraz mimo Jego cudownego charakteru szanse na adopcje maleją…Ale my walczymy. Mamy nadzieję, że się uda…. Paproch ma ok 5-6 lat. Wykastrowany, zaszczepiony i zaczipowany. W boksie mieszka z psami, nikomu nie wadzi. Do człowieka bardzo uległy, kontaktowy. Jest delikatny, tylko by się przytulał.Dwa razy dziennie przyjmuje leki. BŁAGAMY O RODZINĘ, KTÓRA OBDARZY MIŁOŚCIĄ, NAJLEPSZĄ OPIEKĄ I DOM, W KTÓRYM ODZYSKA SPOKÓJ I POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA… OLA 533 564 074KLAUDIA 609 530 953
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
