Υιοθετήστε τον/την Podenco Claudia – die Sanftmut in Person
Μεικτής φυλής · Θηλυκό
Ονομάζομαι Κλαυδία. Είμαι θηλυκό, με μικροταμπελίο, κεφαλαιωμένο και γεννήθηκα περίπου το 2012. Είμαι περίπου 60 εκατοστά ύψος. Περιμένω από το καλοκαίρι του 2018 για ένα νέο σπίτι. Οι φροντιστές μου λένε για μένα: Η Κλαυδία ήρθε σε μας με ένα φίλο σκύλο από ένα φίλο σύλλογο, που απέχει περίπου 500 χιλιόμετρα στη Γερμανία, αρχικά από την Ισπανία. Ο φίλος της βρήκε σύντομα ένα σπίτι, αλλά η Κλαυδία ακόμα αναζητεί. Μετά από μια περίοδο εισαγωγής, είναι πολύ υποκεφαλή και εξαρτημένη, αλλά διατηρεί ακόμα ένα ασφαλές απόσταση. Στο φιλανθρωπικό μας ίδρυμα, έμαθε τι σημαίνει το βόλτα, και διασκεδάζει στις εκδρομές στο κοντινό δάσος. Ακόμα και την εκπαίδευση για το άνοιγμα και τη σύνδεση της χονδρικής χρειάστηκε μια περίοδο μάθησης, την οποία τώρα χειρίζεται με τη σωστή σωματική γλώσσα της επικοινωνίας. Είναι ανησυχημένη, αλλά δεν ήταν επιθετική σε καμία περίπτωση μαζί μας· μπορεί να αντιμετωπίσει αυτές τις στιγμές και να μείνει ακίνητη. Με έμπιστα άτομα, τώρα της αρέσει να παίρνει αγκαλιές. Στη βόλτα, είναι σχεδόν απαρατήρητη, τρέχει όπως ένα φτερό. Είναι καλή με άλλα ζώα και της αρέσει όταν η ώρα της παίξιμο γίνεται πολύ έντονη. Ζει σε ένα μικρό κατασκήνωμα εδώ, το οποίο είναι θαυμαστά συμφωνικό. Έχει ένα μάτι που είναι αναποτελεσματικά χαλασμένο, αλλά δεν την επηρεάζει.
Διάβασε αρχικό (de)
Mein Name ist Claudia. Ich bin weiblich, gechipt , kastriert und circa 2012 geboren. Ich bin circa 60cm groß. Ich warte seit dem Sommer 2018 auf ein neues Zuhause. Das sagen meine Betreuer über mich: Claudia kam mit einer Hundefreundin aus einem befreundeten Verein zu uns, der gut 500 km weit weg in Deutschland liegt., ursprüglich stammt sie aus Spanien. Ihre Freundin hat fast postwendend ein Zuhause gefunden, Claudia hält noch Ausschau. Sie ist, nach einer Gewöhnungsphase sehr sanft und anhänglich, hält aber trotzdem einen Sicherheitsabstand. Bei uns hat sie gelernt, was spazieren so bedeutet und genießt die Ausflüge in den angrenzenden Wald. Auch das An und Ableinen erforderte eine Lernphase, die mit der richtigen Körpersprache des Menschen inzwischen kein Problem mehr für sie ist. Sie ist ängstlich, bei uns aber bisher in keiner Situation agressiv, sie erträgt solche Momente und erstarrt. Bei ihr vertrauten Menschen genießt sie inzwischen auch die Streicheleinheiten.Auf dem Spaziergang bemerkt man sie gar nicht, sie läuft wie eine Feder. Mit Artgenossen kommt sie prima zurecht und findet es toll, wenn dabei auch mal richtig Gas gegeben wird im Spiel. Bei uns lebt sie in einem kleineren Rudel, was wunderbar harmoniert. Ein Auge ist irreparabel geschädigt, was sie nicht beeinträchtigt. Vor
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
