Υιοθετήστε τον/την Riana (Риана)
Μεικτής φυλής · Θηλυκό
Βρέθηκε στις: 24 Δεκεμβρίου 2024 Βρέθηκε στο: Μπαλτσίκ, Βουλγαρία Δυστυχώς, η αποστολή μας δεν γνωρίζει εργάσιμες ημέρες ή αργίες, και συνεχίζεται ακόμη και τα Χριστούγεννα του 2024, όταν βρήκαμε αυτό το παγωμένο και φτωχό πλάσμα. Είχαμε δει αυτό το πολύ κοινωνικό και γλυκό μικρό σκυλάκι αρκετές φορές, με την ουρά του χαμηλωμένη ανάμεσα στα πόδια. Δυστυχώς, το πόδι του ήταν τραυματισμένο, και το πρωί των Χριστουγέννων το είδαμε να στέκεται στη βροχή, στη μέση του πάρκινγκ, ανάμεσα στα διερχόμενα αυτοκίνητα, χωρίς καθόλου ένστικτο να προστατευτεί, να τρομάξει ή να κινηθεί... Οι άνθρωποι περνούσαν δίπλα του, και εγώ επίσης πέρασα δίπλα του. Όμως η εικόνα αυτή δεν με άφησε ήσυχο εκείνο το βράδυ, και νωρίς το πρωί πήγα να το δω. Ήταν ακόμα εκεί, κάτω από τη βροχή, βρεγμένο, κουλουριασμένο, σαν να είχε παραδοθεί. Το σήκωσα στην αγκαλιά μου και το πήγα στο αυτοκίνητο. Και εκείνο με εμπιστεύτηκε και δεν κουνήθηκε καν. Για διάφορους λόγους και επικείμενες αλλαγές, δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε άλλα ζώα. Εδώ και πολύ καιρό είμαστε υπερπλήρεις, και οι λογαριασμοί της κλινικής μας εξοφλούνται σε βάθος μηνών. Όμως εκείνη είχε μαζέψει πάνω της τόση βροχή και κρύο, και μέσα της αδιαφορία και πόνο. Την τοποθετήσαμε, πραγματικά προσωρινά, στην είσοδο του σπιτιού των γατιών. Θέλαμε να την στειρώσουμε, να της κάνουμε αποπαρασιτώση και να τη ταΐσουμε, και δυστυχώς αργότερα έπρεπε να την επιστρέψουμε στο δρόμο. Στην εξέταση, όμως, αποδείχθηκε ότι αυτό το γλυκύτερο κορίτσι, το πιο ευγενικό που έχουμε γνωρίσει και φιλοξενήσει ποτέ, έχει εριχίωση και δικροκαυλίαση... Ξεκινήσαμε τη θεραπεία, και το κουταβάκι είναι πλέον έτοιμο για υιοθεσία. Απομένει μόνο να ανοίξει κάποιος την καρδιά του γι' αυτήν.
Διάβασε αρχικό (bg)
Намерена на: 24 декември 2024 г. Намерена в: Балчик, Bulgaria За съжаление, нашата мисия няма делник или празник и продължава дори на Коледа 2024 г. , когато намерихме това измръзнало и клето създание. Виждали сме няколко пъти това много социално и мило кученце с подвита опашка. За съжаление, крачето му е ударено, а сутринта на Коледа го видяхме да стои под дъжда по средата на паркинга между минаващите коли и нямаше никакви инстинкти да се пази, да се стресне, да се премести… Хората го подминаваха, подминах го и аз. Но вечерта тази картинка не ми даде мир и рано сутринта отидох да го видя. Пак си стоеше там, под дъжда, мокро,свито, предадено сякаш. Взех я на ръце и я прибрах в колата. А тя ми се довери и дори не помръдна. Поради ред причини и предстоящи промени ние не можем да прибираме повече животни. Отдавна сме препълнени, сметките в клиники се изплащат с месеци. Но тя беше събрала по себе си толкова дъжд и студ, а в себе си - безразличие и болка. Настанихме я наистина временно във входа на коткодома. Искахме да я кастрираме, обезпаразитим и нахраним и за съжаление след това трябваше да я върна на улицата. На прегледа обаче се оказа, че най-милото момиче, което сме срещали и поемали, има ерлихиоза и дирофилария… Започнахме лечение и кученцето вече е готово за осиновяване. Само остава да намери кой да отвори сърцето си за нея.
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
