Υιοθετήστε τον/την SAME ZBUDOWAŁY WOKÓŁ SIEBIE MUR KRYJĄC SIĘ PRZED ZŁEM KTÓREGO DOŚWIADCZYŁY
Μεικτής φυλής · Θηλυκό · Νεαρό · 3 έτη
Αν δεν έχετε τη δυνατότητα να αγοράσετε ούτε ένα κουτί φαγητού, μοιραστείτε αυτή την ανάρτηση. Αυτό επίσης είναι βοήθεια. Τέλος πάντων, ήρθε η ώρα να σας δείξουμε τους Δζικούσκι μας. Τους αποκαλούμε έτσι, μιλώντας στην Άνια, που είναι το προσωρινό τους σπίτι και μια όαση γαλήνης. Αυτά είναι τα σκυλιά που έχουν υποστεί τις πιο σοβαρές επιθέσεις από τους ανθρώπους και έχουν μπει στη φροντίδα μας, και αυτή τη στιγμή δεν έχουμε ιδέα πώς να τα πείσουμε ότι όχι κάθε αφή είναι επώδυνη. Κλεισμένα στον δικό τους κόσμο, κουβαλούν το δράμα της προηγούμενης ζωής τους. Σχεδόν όλα αυτά τα έξι έχουν ζήσει στο Pionkowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami για πάνω από 3 χρόνια. Η Μούφκα είναι η μοναδική που είναι μαζί μας μόλις ένα χρόνο. Η ΑΜΠΕΡ, μια υπέροχη, όμορφη σκυλίσσα περίπου 8 ετών, αφαιρέθηκε από ένα τοπικό μικρό καταφύγιο διάσωσης στο Οκ. Γκρόιτσα όταν πήρε εισιτήριο για το καταφύγιο ζώων Dudzika στους Στρζέλτσες. Στο σπίτι, παραλύει από τον φόβο, οπότε δεν μπορεί να της δοθεί χάδι, να της δοθεί ένα φιλί ή να την αγκαλιάσει κανείς. Δυστυχώς, στην αυλή, αποφεύγει ακόμα και τον φροντιστή και είναι δύσκολο να την πιάσει κανείς. Η ΖΟΥΛΑ, περίπου 7 ετών, ήρθε μαζί μας στο πλαίσιο αμοιβαίας βοήθειας μεταξύ οργανισμών πριν 3 χρόνια, μαζί με μερικά μικρά κουτάβια. Τα παιδιά υιοθετήθηκαν πριν καιρό, αλλά αυτή ακόμα αποφεύγει την ανθρώπινη επαφή παρόλο που ζει σε σπιτικές συνθήκες. Ο ΧΟΚΟ είναι ο μοναδικός αρσενικός μεταξύ των Δζικούσκι. Είναι περίπου 4 ετών. Παραλαμβάνοντας τον από το καταφύγιο ζώων στο Λόβιτς, όπου δεν τα κατάφερε καθόλου, ζει δίπλα στην Άνια εδώ και 3 χρόνια και λειτουργεί καλά σε σπιτικές συνθήκες μεταξύ άλλων σκυλιών. Δυστυχώς, κάθε αφή ή προσπάθεια να την πάρει κανείς στην αγκαλιά του είναι τόσο τραυματική που όλα τα ζώα τρέχουν μακριά από τον φόβο. Η ΛΙΝΚΑ και η ΦΡΥΤΚΑ είναι δύο μικρές σκυλίτσες περίπου 4 ετών από το καταφύγιο ζώων στο Ράντομ, στις οποίες έφεραν από τον δρόμο Nobla ένας ψυχικά ασθενής συλλέκτης και εκτροφέας, μαζί με αρκετά άλλα σκυλιά από ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα. Υπό τη φροντίδα μας για πάνω από 3 χρόνια, η Λινκα έχει εξαιρετική σχέση με τον φροντιστή και χρειάζεται μόνο λίγη συντήρηση. Ίσως ήδη να μπορούσε να υιοθετηθεί. Η ΦΡΥΤΚΑ, υπέροχη και απολαυστική, λατρεύει να πίνει οτιδήποτε αφήνεται σε ένα ποτήρι, είτε πρόκειται για φαγητό είτε για ποτό. Δυστυχώς, παρά το μικρό της μέγεθος, μπορεί να δαγκώσει βαθιά από φόβο. Η ΜΟΥΦΚΑ είναι περίπου 7 ετών. Ήρθε μαζί με κάποια κουτάβια από το Οκ. Γκρόιτσα πέρσι το καλοκαίρι, αδυνατισμένη, παραμελημένη, άρρωστη και κυρίως χτυπημένη. Ήταν ένα σκυλί σπασμένο, και ανησυχούσαμε πολύ για τη ζωή της. Καταφέραμε να θεραπεύσουμε το σώμα της και τα σπασμένα και χτυπημένα δόντια της. Δυστυχώς, ψυχολογικά εξακολουθεί να είναι ένα σπασμένο, φοβισμένο ερείπιο που κάνει την ανάγκη της κάθε φορά που προσπαθεί να την πάρει κανείς στην αγκαλιά του ή να την αγκαλιάσει. Η ΑΜΠΕΡ, η ΖΟΥΛΑ, ο ΧΟΚΟ, η ΛΙΝΚΑ, η ΦΡΥΤΚΑ και η ΜΟΥΦΚΑ είναι έξι δράματα που τους έχουν προκαλέσει οι άνθρωποι και έξι ευκαιρίες για μια καλύτερη ζωή που τους έχουμε δώσει εμείς και το Pionkowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami. Είμαστε απελπισμένοι να τους βοηθήσουμε να ξεπεράσουν τους δαίμονες του παρελθόντος και τον φόβο της ανθρώπινης επαφής. Αυτό είναι μια πολύ δύσκολη εργασία.
Διάβασε αρχικό (pl)
Jeśli nie możesz zakupić nawet jednej puszeczki udostępnij post. To też jest pomoc W końcu nadszedł czas żeby pokazać Wam nasze, Dzikuski . Tak Ich nazywamy rozmawiając z Anią która jest dla Nich Domem Tymczasowym i Oazą Św.Spokoju. To Psy najbardziej skrzywdzone przez człowieka które trafiły pod naszą opiekę i w zasadzie na obecną chwilę kompletnie nie mamy pomysłu jak przekonać Ich, że nie każdy dotyk boli. Zamknięte we własnym świecie dźwigają dramat poprzedniego życia. Prawie wszystkie z tej szóstki już od ponad 3 lat żyją na utrzymaniu Pionkowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami . Jedynie Mufka jest z nami dopiero od roku AMBER cudowna, przepiękna ok 8 letnia sunia wyciągnięta z gminnego przytuliska w Urbanowie gm. Jedlińsk w momencie kiedy dostała bilet do schroniska Dudzika w Strzelcach. W domu paraliżuje Ją strach więc można głaskać, całować, przytulać. Niestety na podwórku unika nawet opiekuna i jest nieuchwytna. ZULA ok 7 lat. Trafiła do nas w ramach wzajemnej pomocy między organizacjami razem z maleńkimi szczeniaczkami 3 lata temu. Dzieci dawno wyadoptowane a Ona wciąż unika kontaktu z człowiekiem mimo, że żyje w domowych warunkach. CHOCO to jedyny chłopiec wśród dzikusków. Ma ok 4 lat. Zabrany ze schroniska w Łowiczu gdzie kompletnie sobie nie radził. Żyje obok Ani już 3 lata i super funkcjonuje w domowych warunkach wśród innych Psów. Niestety każdy dotyk czy próba wzięcia na ręce jest tak traumatyczna, że puszczają wszystkie zwieracze ze strachu. LINKA I FRYTKA dwie malutkie ok 4 letnie dziewczynki ze schroniska w Radomiu do którego trafiły z ulicy Nobla od psychicznie chorej zbieraczki i rozmnażaczki razem z kilkudziesięcioma innymi Psami odebranymi z malutkiego mieszkanka. Są pod naszą opieką już ponad 3 lata. Linka ma świetny kontakt z opiekunką i wymaga tylko wygładzenia. W zasadzie mogłaby już pójść do adopcji. Frytka cudowna, rozkoszna dama uwielbiająca pić cokolwiek byle z pozostawionej choćby na chwilę filiżanki. Jedzenie również najbardziej smakuje z pozostawionego na stole talerza Niestety mimo, że naprawdę niewielkich rozmiarów potrafi dotkliwie ugryźć ze strachu. MUFKA ma ok.7 lat. Trafiła do nas wraz z maluchami z ok. Grójca latem zeszłego roku Wychudzona, zaniedbana, chora i najprawdopodobniej pobita. To był wrak Psa i dość mocno martwiłyśmy się o Jej życie. Udało się wyleczyć ciało oraz połamane i powybijane od kopniaków zęby. Niestety psychicznie to niepewny, zalękniony wrak robiący pod siebie przy każdej próbie wzięcia na ręce czy przytulenia. Amber, Zula, Choco, Linka, Frytka i Mufka to sześć dramatów które zafundował Im człowiek i sześć szans na nowe lepsze życie które dostały od nas i PTOnZ. Jesteśmy zdesperowane żeby pomóc Im pozbyć się demonów przeszłości i strachu przed dotykiem człowieka. To bardzo trudne zadanie. Ale dalej po cegiełce będziemy rozwalać ten mur którym się każde otoczyło tworząc swój samotny, bezpieczny azyl
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
